CSSA — Casharka 027: Laba Iyo Tobankii Basaas Ee Dalka Kanaan

Language Somali

CASHARKA 27

LABA IYO TOBANKII BASAAS EE DALKA KANAAN

“Waxay reer binu Israa’iil u keeneen war xun oo ku saabsan dalkii ay soo basaaseen.” — Tirintii 13:32

UJEEDDO

In la muujiyo inaan ku kalsoonaano ballamaha Ilaah, maadaama uu awood u leeyahay inuu sameeyo wixii uu ballanqaaday, xataa marka caqabado waaweyn inoo muuqdaan.

SOO KOOBID

Reer Israa’iil waxay u safreen waqooyi ilaa Qaadesh-Barneeca oo ku dhow xadka dalka ballanka. Muuse wuxuu ku dhiirrigeliyey inay galaan dalka RABBIGU siinayo, isagoo yidhi, “Ha cabsan, hana qalbi jabin” (Kunoqoshadii Sharciga 1:21).

Si kastaba ha ahaatee, dadku waxay doonayeen in rag marka hore dalka soo sahamiyaan (Kunoqoshadii Sharciga 1:22). Ilaah wuxuu Muuse u amray inuu laba iyo toban nin diro, mid qabiil kasta ka socda (Tirintii 13:1–2). Imtixaanku wuxuu muujiyey in badidoodu aanay dhab ahaan ku kalsoonayn ballankii Ilaah.

Qoraallada muhiimka ah: Tirintii 13–14; Kunoqoshadii Sharciga 1:19–46.

DALKA AY SOO BASAASEEN: Tirintii 13:17–25

Muuse wuxuu diray laba iyo toban nin oo madax ka ahaa qabiilooyinka Israa’iil. Afartan maalmood ayay dalka Kancaan dhex mareen, iyagoo eegaya dadka, magaalooyinka, beeraha iyo midhaha.

Markay soo noqdeen waxay keeneen rummaan, berde iyo rucub canab aad u weyn oo laga keenay dooxada Eshkool. Magaca Eshkool wuxuu la xiriiraa “rucub.” Midhahaasi waxay caddeeyeen in dalku hodan ahaa sida Ilaah sheegay.

WARBIXINTII BASAASIINTA: Tirintii 13:26–33

Dhammaan basaasiintu waxay qireen in dalku yahay “dal caano iyo malab la barwaaqo,” laakiin toban ka mid ahi waxay xoogga saareen khatarta: magaalooyin waaweyn oo derbiyo leh iyo dad xoog badan, oo ay ku jiraan reer Canaaq. Waxay yidhaahdeen, “Ma awoodno inaan dadkaas ku kacno; waayo way naga xoog badan yihiin.”

Kaaleeb iyo Yashuuca waxay xaaladda ku eegeen rumaysad. Kaaleeb wuxuu yidhi, “Aan mar keliya tagno oo hantino; waayo hubaal waynu awoodnaa.” Ujeeddadiisu ma ahayn in Israa’iil xooggooda ku filan yahay, balse in RABBIGU awood u leeyahay inuu ballankiisa fuliyo.

Tobankii basaasi waxay isku tilmaameen sidii ay iyagu “ayax” ula ahaayeen dadka waaweyn ee dalka. Waxay ku mashquuleen cabbirka cadowga oo ay illoobeen xoogga Ilaah.

ISRAA’IIL WUXUU DIIDAA DALKA: Tirintii 14:1–10

Dadku habeenkii oo dhan way ooyeen, Muuse iyo Haaruunna way ka cawdeen. Waxay xitaa soo jeediyeen inay hoggaamiye cusub doortaan oo Masar ugu noqdaan. Tani waxay ahayd diidmo cad oo ku saabsan samatabbixintii iyo ballankii Ilaah.

Yashuuca iyo Kaaleeb dharkoodii ayay jeexeen oo waxay yidhaahdeen, “Dalkii aan dhex marnay inaan soo basaaso waa dal aad iyo aad u wanaagsan… Keliya RABBIGA ha ku caasiyoobina, dadka dalkaasna ha ka cabsanina” (Tirintii 14:7–9).

Dadku waxay ku hanjabeen inay dhagxiyaan, laakiin ammaanta RABBIGA ayaa teendhada shirka ka muuqatay. Ilaah wuxuu muujiyey sida ay u weyneyd rumaysad-la’aantoodu.

XUKUNKA AFARTANKA SANO: Tirintii 14:11–45

Ilaah wuxuu sheegay inuu dadka xukumi doono, Muusena wuxuu u duceeyey quruunta, isagoo ka fikiraya magaca RABBIGA iyo ballamihii uu qaaday. Ilaah wuxuu yidhi, “Waan cafiyey sidaad u hadashay,” haddana wuxuu ku dhawaaqay xukunka jiilka diiday inuu rumaysto.

Kuwii laga tiriyey dadka oo labaatan jir iyo ka weyn ahaa, ee RABBIGA ka cawday, dalka ma geli doonaan; Kaaleeb iyo Yashuuca ayaa ka reebnaa. Afartankii maalmood ee dalka la soo basaasey waxaa loo waafajiyey afartan sano oo ay cidlada ku wareegi doonaan. Kunoqoshadii Sharciga 2:14 wuxuu sheegayaa in Qaadesh-Barneeca ilaa togga Sered ay ahaayeen siddeed iyo soddon sano.

Tobankii basaasi ee war xun keenay waxay ku dhinteen belaayo RABBIGA hortiisa. Markii dadka qaarkood maqleen xukunka, waxay isku dayeen inay hadda galaan dalka inkastoo Muuse uga digay in RABBIGU aanu la jirin. Waxaa jabiyey reer Camaaleq iyo reer Kancaan. Addeeciddu ma aha in la sameeyo wax sax ah goor dambe iyadoo amarka Ilaah markaas la diiday.

CASHARKA INOO AH

Kaaleeb iyo Yashuuca waxay ku dhegganaayeen hadalka Ilaah inkastoo badidii quruuntu ka soo horjeedday. Rumaysadku ma aha iska indhatiridda dhibaatada; waa in dhibaatooyinka la arko iyadoo haddana la rumaysan yahay in Ilaah run yahay oo awood leeyahay.

Badidu mar walba ma aha cabbirka runta. Waxaan u baahanahay inaan Qorniinka ku go’aansanno waxa saxda ah, xataa marka fikirka dadka badankiisu ka duwan yahay.

Marka Ilaah wax inoo ballanqaado, waa inaan rumaysadka ku muujinno addeecid. Cabsi, cabasho iyo dib-u-noqosho waxay naga celin karaan inaan ku soconno jidka Ilaah.

FAAHFAAHIN DHEERAAD AH: UJEEDDADA ILAAH EE DHULKA

Buur Siinaay, Ilaah wuxuu Israa’iil ugu yeedhay inay noqdaan “boqortooyo wadaaddo ah iyo quruun quduus ah” (Baxniintii 19:6). Waxay ahayd inay magaca Ilaah qaadaan oo ummadaha kale tusaan dabeecaddiisa iyagoo amarradiisa xajinaya.

In kasta oo jiilkaas rumaysad-la’aantiisu xukun keentay, ujeeddada Ilaah ma fashilmin. Tirintii 14:21 wuxuu leeyahay, “Sida xaqiiqada ah ee aan u noolahay, dhulka oo dhan waxaa ka buuxsami doona ammaanta RABBIGA.” Ujeeddadani waxay ku socotaa dhammaadkeeda iyada oo loo marayo Ciise Masiix iyo Boqortooyada Ilaah.

Falimaha Rasuullada 15:14 wuxuu sheegayaa in Ilaah quruumaha ka soo booqday inuu “magaciisa dad uga soo bixiyo.” Galatiya 3:26–29 wuxuu barayaa in kuwa Masiixa ku jira ay, rumaysad iyo baabtiis ahaan, ka mid noqdaan farcanka Ibraahim oo dhaxlaya ballankii. Christadelphians waxay sugayaan soo noqoshada Ciise, sarakicidda iyo xukunka, iyo Boqortooyada Ilaah oo dhulka lagu dhiso (Falimaha Rasuullada 1:11; Daanyeel 2:44).