Aprili 18
Katika somo hili tunaendelea na Kumbukumbu la Torati ambalo ni muhtasari wa mambo yote yaliyotokea katika Kutoka, yaani, kutoka Misri na kutolewa kwa sheria; na Hesabu, ambayo ilikuwa matukio yaliyowahusisha watu binafsi wakati Israeli walipokuwa jangwani kwa miaka 40. Ilikuwa muhimu sana kwamba Waisraeli ambao sasa walikuwa wakivuka kuingia katika nchi ya ahadi, walipaswa kukumbuka na kujifunza kuhusu safari ndefu ya miaka 40. Hiki sasa kilikuwa kizazi kipya kwa sababu wale wote waliokuwa na umri wa zaidi ya miaka 20 walioasi miaka 40 iliyopita, walikuwa wamekufa, na wale waliokuwa wakivuka kuingia katika nchi hiyo walikuwa wazao wao. Musa anatukumbusha sote, kwamba ni muhimu sana "kukumbuka sheria za Mungu". Hivyo, anaanza muhtasari wake katika mstari wa 5 katika Sura ya 1, sura yetu ya leo. Matarajio ya Mungu ni kwamba tuwe "na mioyo mikamilifu", kama Kalebu alivyokuwa, mstari wa 25-36, kwa jinsi tunavyomfuata yeye na Yesu, ikiwa hatutafuata, kuna matokeo, na Mungu hatasikiliza maombi yetu yoyote, mstari wa 43-46. Kwa hiyo, wazee (wachungaji) wanapaswa kufundisha na kuwa na hekima ya kimungu kila wakati, mstari wa 15-18; ikiwa "viongozi" wetu si wacha Mungu basi watawasababisha wengine kuanguka, yaani "kujificha", mstari wa 12 na 28, hii ndiyo sababu machaguo yetu ya wazee yanapaswa kuwa kwa msingi wa kumcha Mungu na si kwa msingi wa upendeleo wa kibinadamu. Musa alikuwa mahususi sana katika sura hii kuhusu sifa za "watu hawa wenye hekima". Katika maisha yetu ya Kikristo tunapaswa pia kukumbuka kila wakati ambapo Mungu ametusaidia katika maisha yetu, mfano mstari wa 31; hii ni muhimu sana kwetu kwa sababu tunaweza kupata nguvu kutokana na hili wakati nyakati zinapokuwa ngumu kwetu. Inafurahisha kutambua katika sura hii kwamba kama watu wangekuwa na Mungu kila wakati, basi safari ingekuwa siku 11 kutoka Horebu, mstari wa 2, lakini kwa sababu walimwasi Mungu ilichukua miaka 40! Somo kwetu hapa ni dhahiri sana - tunapaswa kumruhusu Mungu kila wakati awe na udhibiti na tusimwasi na kufanya tunachotaka! Mithali 28 ina viungo muhimu vya kile tulichosoma katika Kumbukumbu la Torati, kama katika mstari wa 21, kutoonyesha upendeleo (Kumb 1:17), pia mada ya watu waasi waliomwasi Mungu inaakisiwa katika mstari wa 2. Mstari wa 9 ni tafakari ya jinsi Mungu alivyokataa kusikiliza watu walipomtii (Kumb 1:43-46) na hawakusikiliza maombi yao - hatuwezi kutarajia maombi yetu kujibiwa tunapomwasi Mungu. Mstari wa 7 ni unganisho la kushika sheria - mbadala ni kwamba wale wanaovunja sheria ni aibu! Kama Waisraeli, mara nyingi tunasahau kwamba tunapaswa kumtumaini Mungu tu, mstari wa 26, ni upumbavu kukataa njia za Mungu - Waisraeli walijaribu kuingia katika nchi ya ahadi kwa njia yao wenyewe, lakini ni kwa Mungu pekee wangekuwa salama. Mwitikio wa kimungu wa Kalebu na Yoshua unaakisiwa katika mstari wa 18, waliingia katika nchi ya ahadi kwa sababu njia zao hazikuwa na lawama, watu wengine wote waliasi na "kufuata ndoto", wote walianguka, yaani walikufa jangwani. Katika Yohana 11 tunaona simulizi kuhusu familia yenye uchaji Mungu sana, mstari wa 1-3, familia hii ilikuwa karibu sana na Yesu, lakini Yesu bado aliwaruhusu wateseke alipokaa pale alipokuwa kwa siku 2, mstari wa 6, lakini daima kuna sababu ya kuteseka. Tunapaswa kukumbuka kila wakati kwamba tumaini letu ni tumaini la wakati ujao, si azimio la haraka - tumaini letu linapaswa kuwa la Martha ambaye alitoa tumaini lake katika mstari wa 24. Sisi pia tunapaswa kutazamia ufufuo wa wakati ujao Yesu atakaporudi. Yesu anatukumbusha kwamba "ndani yake" tunachukuliwa kuwa hai sasa, kwa sababu yeye ndiye "ufufuo na uzima", mstari wa 25. Lazima tukumbuke kila wakati kwamba Mungu ana "mpango" mkubwa na kwamba kifo cha Yesu, kwa mfano, kilikuwa sehemu ya mpango huo - katika sura hii tunaona kwamba hapa ndipo Mafarisayo walipoanza kutafuta njia za kumuua Yesu, mstari wa 53. Sababu ya Wayahudi katika hili ilikuwa kwa ubinafsi tu, mstari wa 47-48, yaani, msimamo wao wa kibinadamu, wa ubinafsi! Huu ulikuwa uasi dhidi ya Mungu, lakini pia ulikuwa sehemu ya mpango wa Mungu wa kuokoa. Kama tulivyoona jana, Yesu ni rafiki wa kweli, mstari wa 33-35, alipohisi maumivu ya Mariamu na Martha, anahisi maumivu yetu na ana hisia nasi; ndio, Yesu anatupenda, mstari wa 36, hapendi tunapoteseka, lakini kuna sababu zake na tunafaidika sana na vipindi vyetu vya mateso, vinatufanya tuwe vile tulivyo! Lazima tukumbuke kwamba katika suala hili kulikuwa na sababu ya mateso, yaani kufundisha na pia kuleta wokovu wetu kwa kuwa mamlaka ya Kiyahudi sasa yalianza kutafuta njia ya kumshusha Yesu. Wakati mwingine tunaposoma kuhusu Yesu, kulia kulikuwa juu ya uharibifu wa Yerusalemu ujao (Luka 19:41) wakati si watu tu wangeteseka sana bali hekalu la Mungu na mji pia vingeharibiwa - tena kulikuwa na sababu ya hili kutokea - somo jingine kwetu sasa katika kutomwasi Mungu. Kwa hiyo, hebu tujifunze masomo hayo muhimu, kukumbuka, kumtumaini Mungu, kuwa waangalifu kutotenda kwa njia za kibinadamu bali kutambua kwamba Mungu ndiye anayetawala.