Februari 18
Tunasoma juu ya mchakato ambao ungefanywa ili kuweka wakfu makuhani katika Kutoka 29, ingawa hatuhitaji kufanya hivyo kwa sababu kuhani wetu ni Yesu, bado tunaweza kuchukua masomo kutoka kwake katika maandalizi yetu. Tunaweza pia kupata wazo la kiasi gani Yesu aliweka katika kufuata mahitaji ya baba yake kama yeye tayari kuwa mwalimu wetu, kuhani na mfalme! Usomaji mpya wa agano la Marko 14 unajumuisha Yesu kutoa maagizo kwa kile tunachokiita kuvunja huduma yetu ya mkate ambayo ilipaswa kutayarishwa, kwa hiyo sura hii katika Kutoka inaweza kutusaidia kuelewa vizuri mtazamo wetu unapaswa kuwa tunapojiandaa kwa kila ibada ya Jumapili. Kumbuka katika mstari wa 1 wa Kutoka 29 kwamba ng'ombe na wana-kondoo walipaswa kuwa "hawana kasoro", walikuwa bora, tunapaswa pia kutaka kutoa kwa kadiri tuwezavyo kumheshimu Mungu na kumkumbuka Yesu. Tunakumbushwa katika aya ya 6 nguo zilizotengenezwa kwa ‘ujuzi’ kwa ajili ya Haruni; Ingawa hatuuliziwi kuvaa nguo kama hii, bado tunaweza kupata wazo la jinsi tunapaswa kujiandaa. Sura hii ina maelekezo mengi kutoka kwa Mungu kuhusu damu "safi" kutumiwa, mfano mstari wa 12, 16, 20 na 21, na inakuwa wazi kwetu kwamba bila kumwaga damu hakuwezi kuwa na "usafi".
Tena hii inatukumbusha Yesu na jinsi tunavyokumbuka maisha yake ambayo alitoa kwa "kusafishwa" kwetu tunapokunywa matunda ya mzabibu ambayo inaashiria damu yake. Watu wote wa Mungu walitarajiwa kuhusika katika kuwekwa wakfu kwa makuhani, mstari wa 28, na unapofikiria ni wanyama wangapi walihitajika kutoa dhabihu - 2 kila siku, kila siku - basi tunapewa wazo la ni kiasi gani cha maandalizi kilihitajika, mstari wa 38-41. Matendo haya yote yalitakiwa kuwakumbusha watu wa Mungu kile Mungu alikuwa amewatendea, jinsi alivyowatoa Misri (kifo) kuishi nao, mstari wa 45-46. Sisi pia tumeokolewa dhidi ya kifo kwa ubatizo wetu kwa Yesu na tunahitaji ukumbusho kila wakati ili tuweze kutambua kile ambacho kimefanywa kwa ajili yetu. Naam, Mungu ni "mwenye huruma na neema... polepole kwa hasira, wingi katika upendo na uaminifu.", Zaburi 86 mstari wa 15, na sisi sote tunategemea huruma yake, lakini hatuwezi kudhani juu ya hili bila kujitolea wenyewe. Waisraeli wote walipaswa kutoa mchango wa kuweka wakfu kwa makuhani, katika Zaburi hii kuna kukiri kwamba tunahitaji kufundisha, mstari wa 11, na tunahitaji kusifu, mstari wa 12, kwa sababu upendo wa Mungu ni mkubwa kwetu, mstari wa 13.
Maombi yetu ni sawa na mtu aliyeandika Zaburi hii, aya ya 1-6, yaani tunakiri kwamba ni Mungu anayeokoa, anaonyesha huruma, anatoa furaha, anasamehe na tunalia kwa unyenyekevu rehema! Tunafanya hivyo kwa sababu tunakiri kwamba hatuwezi kufanya kazi kwa ajili ya wokovu wetu, hatuwezi kuwa na wokovu kwa nguvu zetu wenyewe. Zaburi 85 inaonyesha shukrani ya neema ya Mungu, urejesho na msamaha, mstari wa 1-3, inajumuisha kukiri dhambi na toba, mstari wa 4-7, na pia inatukumbusha kwamba upendo wa Mungu ni wa masharti, mstari wa 8-9, yaani tunapaswa kumheshimu Mungu (mche). Zaburi 86 aya ya 5 pia inakubali kipengele hiki cha masharti, upendo hutolewa kwa wale ambao "wanaomwita". Neema ni "neema isiyostahiliwa", lakini hatuwezi kudhani juu ya neema wakati tunaasi kwa makusudi dhidi ya Mungu. Maandalizi ni muhimu na Yesu aliwaomba wanafunzi wake kuandaa Pasaka katika Marko 14 mstari wa 12-16, angalia kwamba walijua nini cha kufanya na ni wao waliomwuliza Yesu wapi; Hii ni kuwa na bidii, kama vile tunapaswa kuwa. Kuvunjika kwa huduma ya mkate tunayofuata kama Wakristo ni katika mstari wa 22-25, katika hili tunaona mwili wa Yesu na damu yake ambayo ilitolewa kwa ajili yetu kwa ajili ya wokovu wetu. Kwa hiyo, ni jinsi gani hatuwezi kujiandaa vizuri kwa ajili ya hili kila wiki?
Tunajua kile kinachotarajiwa Jumapili kwa hivyo tunapaswa kujiandaa kila wakati kuwa na mkate na matunda ya mzabibu ili tuweze kukumbuka kwa njia ambayo Yesu alituomba tukumbuke. Hatuna haja ya kufuata sheria ambazo Mungu alimpa Musa kuwapa watu, lakini tunaweza kujifunza masomo na kujiandaa kwa uangalifu, kuhakikisha kwamba tunatoa bora yetu na wote tumejitolea kuhakikisha kwamba ukumbusho huu rahisi unafanywa vizuri kila wiki. Pasaka ilikuwa ni chakula cha ushirika kwa familia kufurahia pamoja - sote tunapaswa kuwa na "familia" yetu katika Yesu, kwa hiyo, popote tulipo tunapaswa kufanya kila tuwezalo kukutana pamoja kwa ajili ya kumega mkate. Yesu anajua kwamba sisi sote ni dhaifu, ndiyo sababu alitoa maisha yake kwa hiari kwa ajili yetu, alijua kwamba Yuda, licha ya ufahari wake, angemsaliti, mstari wa 20; alijua pia kwamba Petro angemkana, licha ya msisitizo wake kwamba hataweza, mstari wa 30. Tofauti kati ya Yuda na Petro ilikuwa kwamba inaonekana kwamba Yuda hakutubu, lakini Petro alifanya, mstari wa 72, "alikumbuka" na kujuta kushindwa kwake kibinadamu. Asante Mungu kwamba sisi pia tunaweza kukumbuka, kutambua, kutubu na kusamehewa makosa yetu pia, lakini ili hili litokee tunapaswa kuwa na mtazamo sahihi na kwa kweli tunataka kufanya kile Mungu anataka tufanye na kujiandaa.
Yesu alitayarisha yote kupitia maisha yake na anatupa mfano; Alikubali mapenzi ya baba yake, mstari wa 35-36, angependelea kutokufa kwa njia ambayo alifanya, lakini alijisalimisha kabisa kwa mapenzi ya baba yake. Yesu alifanya jambo sahihi kwa kuomba kwa nguvu na mwongozo, mstari wa 32-34, aliwaomba wanafunzi wake kukaa na "kuangalia" pamoja naye - Petro alipata fursa ya kujiandaa na kuomba kwa nguvu ili asimkane Yesu kama Yesu alivyosema angelala, lakini wote walilala, mstari wa 37-41. Katika saa hii ya mwisho, wakati tu Yesu alitaka msaada na msaada na kumtazama msaliti, walimshindwa, tunafanya pia, ndiyo sababu tunahitaji neema na huruma, lakini bado tunahitaji kujiandaa!