Februari 28
Mambo ya Walawi 3 inaendelea na matoleo ya hiari, ikiwa ni "sadaka ya ushirika". Kama vile sadaka ya kuteketezwa na sadaka ya nafaka, sadaka ya ushirika ilipaswa kuwa bora zaidi, mstari wa 1 na 6. Kila moja ya matoleo haya iliwawezesha wale walioyatoa sadaka kutoa kile walichoweza, lakini kila moja ilibidi kuhakikisha kwamba maelezo ya sadaka yalifuatwa haswa. Sadaka hizi zilipaswa kuwa "agizo la kudumu" kwa vizazi vijavyo, mstari wa 17, yaani zilipaswa kukumbukwa na kurithishwa kutoka kwa wazazi hadi kwa watoto. Somo hilohilo linatumika kwa sadaka ya ushirika kama zile zilizotangulia, yaani bora zaidi ilipaswa kuchaguliwa kwa Mungu ili kuonyesha shukrani ya ushirika mzuri waliokuwa nao na Mungu. Sadaka ya dhambi katika Mambo ya Walawi 4 ni tofauti na nyingine kwa kuwa hii ni ya lazima. Yote ni kuhusu kutafuta msamaha wa dhambi isiyokusudiwa, mstari wa 2, 13, 22 na 27 kwa makuhani, mstari wa 3, kwa jamii nzima, kwa kiongozi na kwa watu binafsi, na tena sadaka lazima iwe bila dosari, mfano mstari wa 28 na 32. Kwa hiyo, tena bora zaidi lazima iwasilishwe; Inaweza kuwa mnyama tu na damu ilitumika kwa njia tofauti kwani damu ilibidi ipelekwe mahali patakatifu. Ni wakati tu vitendo vyote vilivyohitajika vilipokamilika ndipo msamaha ulitolewa, mstari wa 20, 26, 31 na 35. Ingawa hatulazimiki tena kufanya hivi kwa sababu ya dhabihu ya Yesu, bado tunaweza kupata masomo kutokana na vitendo hivi, na kanuni bado zinatuhusu sasa - tunapaswa kukiri dhambi yetu, kuchukua hatua kuonyesha majuto yetu na kutafuta msamaha wa Mungu moja kwa moja, hii ni toba. Jambo moja ambalo lazima tuzingalie hapa ni kwamba huu ni msamaha wa "dhambi isiyokusudiwa", hii ni wakati tunapotenda dhambi kwa bahati mbaya, au kutenda dhambi kwa sababu hatukujua kwamba kuna kitu kibaya. Inaonekana kwamba hakukuwa na msamaha kwa dhambi YA MAKUSUDI, k.m. wakati mshiriki alipoanza kuilaghai jamii; labda hii ndiyo sababu Anania na Safira wote waliuawa katika Matendo 5 walipoanza kuilaghai jamii na Mungu kwa makusudi. Ni jambo ambalo tunapaswa kuzingatia na kujiepusha nalo. Tunapoangalia maelezo ya matendo ya Mungu katika Zaburi 104 tunatambua kwa nini tunapaswa kutoa kadiri tuwezavyo na kutubu tunapogundua dhambi au tunapotaka kumshukuru Mungu kwa ushirika tulionao na yeye. Zaburi hii ni wimbo wa sifa, inaanza na kuishia na sifa, mstari wa 1 na 35, ni sifa inayofuata kutoka kwa kufikiria kile ambacho Mungu anafanya kweli. Hakuumba ulimwengu tu, anahakikisha kwamba hali ya hewa na maumbile yote hutoa chakula kwa viumbe vyake vyote, iwe hii ni kwa ajili ya wanyama au kwa ajili yetu, mstari wa 10-18. Sote tunakumbushwa jinsi tunavyotegemea hili wakati kuna ukame na mvua nyingi, baadhi ya matukio haya yanasababishwa na sisi wanadamu tunaharibu uwiano wa kile ambacho Mungu aliweka. Uharibifu wetu unasababishwa na uchafuzi wa mazingira, kukata miti, kukata na kuchoma, kutumia mafuta mengi kwa ajili ya usafiri, n.k. kwa hiyo, haya yote yanazidisha mateso ambayo sote tunapitia, na uharibifu huu utarekebishwa tu Yesu atakaporudi. Tunaweza kumsifu Mungu kwa sababu tunajua kwamba ingawa kuna matukio ya asili yenye kuhuzunisha, bado ana udhibiti. Jambo tunalohitaji kukumbuka ni kwamba, tunapaswa kukubali kwamba Mungu ni mwenye nguvu zote, hivyo tunapomtolea vitu kwa hiari ili kumshukuru au kutafuta msamaha wa lazima tunapaswa kukubali jinsi tulivyo wabaya na kuheshimu matakwa ya Mungu. Mimi huona huzuni sana wakati watu wanapojivunia sana kuonyesha heshima hii kwa Mungu, katika 1 Wakorintho 13 tunakumbushwa tena maana ya upendo, mstari wa 4-7. Upendo ni orodha nzima ya vitu na unapoangalia orodha hii inashughulikia mambo yote yanayosababisha dhambi ikiwa hatupendi! Sura hiyo inaanza kwa kuweka vipawa vyote vilivyotajwa katika sura iliyopita katika mtazamo, mstari wa 1-3, yaani ikiwa huna upendo, basi kila kitu kingine ni kupoteza muda kabisa. Upendo haupaswi kamwe kushindwa, mstari wa 8-13, mambo mengine hayashindwi, lakini upendo haushindwi. Kwa maneno mengine, upendo lazima uwe kitovu cha kila kitu, kila kitu kinapaswa kukusudia upendo, hii ndiyo sababu tunapaswa kumheshimu Mungu tunapomjibu, iwe ni kuomba msamaha au kumshukuru kwa mambo anayotutendea. Kwa hiyo, mtu yeyote au Eklesia anapojivunia uwezo wowote ambao Mungu amewapa basi haonyeshi upendo. Karama za kiroho katika 1 Wakorintho 12 zilitolewa na kuruhusiwa na Mungu, mstari wa 4-6 na 11. Ni muhimu kutambua kwamba karama hizi zilitolewa kwa Mungu na kutumika kama "alivyoamua". Basi haiwezekani kwa Mungu kutoa karama yoyote ambayo haingesababisha upendo, mfano kiburi, wale watu na makanisa yanayosisitiza kwamba "wana roho mtakatifu" na kuonyesha kwamba kwa mfano kunena kwa lugha si kuonyesha upendo. Makanisa hayo yanayotoza ada kwa maombi, hayaonyeshi upendo, tunapaswa kuhoji nia yao. Mambo yote yanapaswa kufanywa kwa unyenyekevu na kwa upendo, hivi ndivyo tunavyojua kwamba Mwenyezi Mungu atafanya kila kitu kwa manufaa ya jamii nzima, mstari wa 7, hivyo zawadi yoyote inayoonekana haitatumika kamwe kwa ajili ya mafarakano au faida ya kifedha ya kibinafsi! Picha ya mwili kutoka mstari wa 12-26 inatuonyesha kwamba kila kiungo ni sawa, vyote vikifanya kazi pamoja kwa manufaa ya wote, ikiwa kiungo kimoja kitateseka, vyote vitateseka, mwili hauwezi hata kuumbwa na sehemu moja vinginevyo kazi zingine hazitawezekana. Paulo anaweka wazi kwamba tunapaswa kutumia picha hii kujikumbusha kazi tunazo katika Eklesia, mstari wa 27-31, miadi yoyote "iliyofanywa na Mungu" ni kwa manufaa ya wote, sote tuna sehemu za kucheza, hakuna sehemu bora kuliko nyingine yoyote, sote tunapaswa kufanya kazi pamoja kwa umoja ili kuiwezesha Eklesia kufanya kazi. Hivyo, somo kutoka katika sura hizi 2 halihusu karama za roho, ni kuhusu upendo na kufanya kazi kwa umoja na kutotumia vibaya nafasi na uwezo tuliopewa! Masomo haya yote leo yanahitaji heshima ya Mungu na unyenyekevu kwa upande wetu, kitu kingine chochote kinatakiwa kushindwa, isipokuwa upendo kwa Mungu na kwa kila mmoja wetu.