Januari 21
Wazo la kimatendo la leo linaanzia katika Mwanzo 36 ambapo tunaangalia uzao wa Esau - majina machache ndani yake tunaweza kutambua kutoka mahali pengine katika Biblia ya mataifa ambayo yalipinga Israeli, kwa mfano Amaleki, mstari wa 12 na Edomu na Wahori katika mstari wa 12. Majina na hali hizi zinatukumbusha yale ambayo Rebeka aliambiwa wakati wote wawili Esau na Yakobo walizaliwa katika Mwanzo 25 mstari wa 23, na inatusaidia kuelewa kwa nini katika historia yote watu wa Israeli wamepingwa na majirani zao Waarabu. Esau mwenyewe alionyesha kupendezwa kidogo na tamaa za wazazi wake kwa kuoa wake ambao si wa familia ya wazazi wake, mstari wa 2 na pia Mwanzo 26 mstari wa 35, hii ilihakikisha kwamba mawazo ya familia 2 yalitengana kama Mungu alivyosema kwamba watafanya. Hata hivyo, Mungu alikuwa ameahidi kwamba watoto wote wawili wangetokeza mataifa na Mungu akawabariki Esau na Yakobo kwa utajiri mstari wa 7, kuthibitisha kwamba Mungu hutimiza ahadi zake, licha ya udhaifu wa kibinadamu. Walikuwa wazao wa Esau ambao Israeli waliwafukuza kutoka katika nchi waliyoahidiwa na Mungu. Wanafunzi tofauti wa biblia wana maoni tofauti kuhusu kile Zaburi ya 38 inarejelea katika maisha ya Daudi, nadhani kuna uwezekano kuwa inarejelea toba ya Daudi baada ya kufanya dhambi na kulala na Bathsheba na kisha kumuua mumewe Uria. Haijalishi ni nini kilichochea sala hii ya maungamo na toba, lakini jambo la muhimu ni kwamba tunapaswa kutubu vile vile tunapofahamishwa kuhusu dhambi zetu. Daudi alijisikia vibaya sana baada ya dhambi yake, mstari wa 4, Kama "majeraha" yake yalikuwa ya kimwili au si hali yake ilimfanya ahisi "kupondwa", mstari wa 5-8. Hivi ndivyo tunavyopaswa kuona dhambi, maelezo hapa ni kama ukoma ambao, bila "kuponya", huharibu miili yetu ya kimwili. Dhambi iko hivi tu, tusipoikubali na kuitubu, kwa sitiari “inakula” kwetu, hii ndiyo sababu dhambi inapaswa kuzalisha hatia. Na hutoa matokeo, ambayo yanaweza kuwa ugonjwa wa kimwili au hali. Mungu amejenga hisia ndani yetu ili kujaribu kututia moyo kutubu; ametuweka katika familia za kiroho ili kuwafanya wengine watuonyeshe hitaji la kutubu (kama ilivyokuwa kwa Daudi wakati Mungu alipomtuma Nathani), lakini cha kusikitisha ni kwamba kuna watu wanaopuuza hatia, na ushauri wa watu wengine, na hasa Mungu; na wala msiyakiri madhambi yao, basi wasipotubu hawatasamehewa. Lakini zaburi hii ya Daudi inatuonyesha jinsi mtu mcha Mungu anavyopaswa kutenda anapotambua, au kujulishwa, dhambi zao. Hakuna kitu kilichofichika kwa Mungu, mstari wa 9-12, wengine wanaona makosa yetu na maadui wowote wanangojea kutunyonya kwa sababu ya dhambi zetu. kwa hivyo tunapaswa kuhisi kutokuwa na uwezo kabisa kwa sababu ya hatia yetu, mstari wa 13-14. Lakini kwa sababu tunakiri dhambi yetu, ambayo ni hatua ya kwanza, tunaweza “kumngoja Mungu”, mstari wa 15-16. Tunapaswa kukiri dhambi zetu kwanza, kisha tunaweza kutubu, mstari wa 17-20, kisha tunaweza kusamehewa na kumwona Mungu kama "mwokozi" wetu, mstari wa 21-22. Katika vitabu vyote vya Biblia hizi ni hatua za wokovu (au msamaha), kwanza kuungama, pili toba, kisha msamaha. Yesu alikuwa akibishana na Mafarisayo wasioamini katika Mathayo 23 na katika sura hii Yesu anakosoa sana matendo yao yasiyo ya kimungu, kwa mfano, kiburi chao, mstari wa 5, uchoyo wao, mstari wa 25, na kujifanya kwao, mstari wa 28. Mafarisayo walipaswa kuwa viongozi wa Mungu na vielelezo vya watu, lakini walishindwa kabisa, walipaswa kutekeleza kile ambacho Mungu alikuwa anawaambia, badala yake walitumia vibaya nafasi zao kwa malengo yao wenyewe. Yesu anawaambia wanafunzi wake wawatii, kwa sababu walikuwa wakifundisha juu ya Mungu, lakini wasifanye yale wanayofanya, kwa sababu wanatenda kama watu wasiomwogopa Mungu, kama Esau, mstari wa 2-3. Kwa kweli Mafarisayo walifanya maisha kuwa magumu kwa watu wa Mungu, mstari wa 4, ambao Yesu aliwashutumu akisema kwamba mtazamo wao kamili ulikuwa mbaya, mstari wa 5-7, “walijionyesha” tu na walikuwa na kiburi! Kisha Yesu anatofautisha hili na jinsi wanafunzi, na sisi, tunapaswa kuwa, 8-10. Yesu anasema waziwazi kwamba hakuna mtu, katika muktadha wa Ukristo, anayepaswa kuitwa “mwalimu”, “Rabi”, “bwana”, “baba”; unapaswa kujumuisha katika "mchungaji", "kasisi", "askofu". Kwa nini? Kwa sababu tuna “baba” mmoja, yaani Mungu na “mwalimu” mmoja, yaani Yesu. Ni makosa, kwa kweli, na kwa hivyo ni dhambi, kuitwa chochote kati ya vitu hivi kwa sababu ni mtu "kujiinua" mwenyewe, mstari wa 12. Badala yake tunapaswa kuitana sisi kwa sisi “ndugu” (au “dada”) katika maana ya Kikristo ili kuonyesha unyenyekevu na heshima kwa wote wawili Mungu na Yesu. Yeyote aliye na cheo anajikweza na hivyo kufanya dhambi. Ni kwa sababu Yesu ndiye bwana na kichwa chetu. Katika kanisa la Christadelphian hatuna “wachungaji” wowote, nk, ni makosa! Mafarisayo walitengeneza aina zote za “kanuni” na desturi za ziada ili kujaribu kujiletea utukufu wao wenyewe, vilikuwa ni vitu vya kijinga na visivyo na mantiki na Yesu anabainisha hili katika mstari wa 16-22, walikuwa wakiithamini dhahabu, kwa mfano, zaidi. kuliko Mungu! Haya yote ni mafunzo kwetu, hasa sisi tulio katika nafasi za uongozi, katika CBM, lakini somo muhimu sana hapa linasisitizwa na Yesu tena katika mstari wa 23. Yesu anasema kwamba sisi sote, hasa wazee, tunapaswa kutenda "haki", "rehema" na "uaminifu" LAKINI tusipuuze "ya kwanza", yaani mafundisho ya Mungu (:2). Kama Wakristo tunapaswa kufanya yote tuwezayo kujifunza juu ya Mungu na juu ya Yesu ili tuweze kutekeleza yale tunayoambiwa. Hatuwezi kuwa na ujuzi wa ajabu wa kibiblia bila kuweka masomo katika vitendo (kama Mafarisayo), wala hatuwezi kujaa haki, rehema na uaminifu bila kuwa na ujuzi wa Mungu na kile anachotaka. Tunahitaji kujitahidi kwa yote mawili! Daudi alijua kwamba angeweza kusamehewa na jinsi angeweza kusamehewa kwa sababu alijua mengi juu ya Mungu, alijifunza kuhusu tabia ya Mungu na, ingawa mara nyingi alishindwa, alijaribu kuwa kama yeye. Sisi pia tunapaswa kujitahidi kuwa kama Yesu na Mungu katika kila jambo tunalofanya.