Machi 22
Katika Hesabu 1 tunasoma kuhusu kuhesabiwa kwa Israeli bila Walawi. Sasa katika Hesabu 3 tunasoma kuhusu kuhesabiwa kwa Walawi. Huduma yao ilikuwa tofauti na wengine kwa sababu walipaswa kutumikia kazi ya Hema (mistari ya 7-8). Tofauti na makabila mengine, kabila la Lawi lilikuwa dogo sana, hata kuruhusu kuhesabiwa kwa wanaume wote wenye umri wa zaidi ya mwezi mmoja (mstari wa 39). Hii ina maana kwamba ukuhani ulitoka katika kabila dogo zaidi. Tunaona hii ni kama mfalme aliyetoka katika kabila dogo zaidi wakati huo (1 Samweli 9:21). Kupitia miadi hii yote miwili, Mungu alifanya kazi kupitia vitu vidogo na dhaifu ili kutimiza kusudi Lake. Kuna somo kuhusu unyenyekevu hapa. Kuna somo lingine katika unyenyekevu linalotokana na msiba wa vifo vya Nadabu na Abihu (mstari wa 4). Hili lilikuwa jambo kubwa. Ikilinganishwa na maelfu yote ya Walawi, kulikuwa na makuhani 5 pekee (isipokuwa bila shaka, Eleazari na Ithamari walikuwa na wana). Kati ya hawa, 2 waliuawa. Tunaambiwa kwamba Nadabu alikuwa mzaliwa wa kwanza, ambaye angetarajiwa kuchukua ukuhani baada ya Haruni. Nadabu alikufa kwa kuchukua nafasi yake zaidi ya aliyopaswa kufanya alipotoa moto "wa ajabu" (mstari wa 4). Hii inachukuliwa kuwa ni kiburi. Sote tuna majukumu tuliyopewa na Mungu, lakini hatupaswi kuchukua zaidi ya yale ambayo Mungu anataka tufanye. Lazima tuendelee kuwa wanyenyekevu. Zaburi 148-150 ni sehemu ya kundi la Zaburi 6 za sifa zinazomalizia kitabu cha Zaburi. Ni njia gani nzuri ya kumaliza Zaburi, tukimsifu Mungu kwa kazi zake za ajabu, neno lake la ajabu na utunzaji wake wa ajabu kwa wenye haki? Uumbaji wote unamsifu Mungu (Zaburi 148). Tunapoangalia nyota, tunaona ajabu ya nguvu za Mungu. Nyota haziwezi kujizuia kutoa heshima kwa muumba wao. Tunapoangalia maisha, tunaona ajabu ya muundo wa Mungu. Maisha hayawezi kujizuia kumheshimu Mungu kwa kuishi jinsi yanavyofanya, kwa hiyo tunafikiria kuhusu muumba wao. Hivyo, lazima iwe pamoja na watu wa Mungu (mstari wa 14-15, 149:2, 150:6), ambao lazima wamsifu Mungu kwa wokovu wao. Hii inafurika katika kuimba na kucheza (149:3). Hata wanaimba vitandani mwao (149:5). Tunaona kinachotokea katika Zaburi 149. Watu wanamsifu Mungu, jambo linalomfanya Mungu afurahi pamoja na watu wake (149:4), jambo linalowafanya watu wawe na furaha zaidi (149:5). Kila mtu anafurahi sana. Haya ndiyo matokeo ya imani yetu. Kwa hiyo, tunamalizia Zaburi, "Kila mwenye pumzi na amsifu BWANA. Msifu BWANA." Sote tukumbuke kumsifu Mungu - kwa sababu ndivyo watu wa Mungu wanavyofanya! Misheni ya Yesu pia ilikuwa kuhusu wokovu - kuwaokoa watu kutokana na kuangamia (Luka 13:5). Watu lazima watubu kabla ya maafa na kifo kuja (Luka 13:1-5). Yesu alikuja kuwaweka watu huru kutoka katika dhambi na magonjwa yao (13:10-17). Ufalme wa Mungu ulikuwa unakuja (13:18-21) na kila mtu alihitaji kujiandaa kwa ajili yake. Isivyo bahati, ni wachache tu wangeingia humo (13:22-30). Hii inawatenga Mafarisayo wengi na watu wengi katika jiji la Yerusalemu (13:31-35). Sisi pia tunahitaji kujiandaa kwa ajili ya ufalme, na kupokea onyo kwamba wengi hawataupata. Ujumbe wa injili wa ufalme ni kama karamu kubwa ambayo wote wanaalikwa (14:15-24). Watumishi lazima watoke nje na mwaliko kwa watu (14:23) kwa sababu kila mtu anahitaji kualikwa. Lakini kuna maneno yenye nguvu kwetu. Lazima tuwajali masikini na wagonjwa ikiwa tunataka kupokea faida wakati wa ufufuo (14:12-14). Na lazima tubebe msalaba wa kuwa wanafunzi. Hii inajumuisha 'kujichukia' sisi wenyewe na vitu vyote, isipokuwa mambo ya Mungu (14:25-27). Hii inaonekana kupingana na hitaji la kumpenda jirani yetu na familia yetu. Lakini Yesu anatupa jibu katika Luka 16:13; "Hakuna mtumishi anayeweza kuwatumikia mabwana wawili; ama atamchukia mmoja na kumpenda mwingine, au atajitolea kwa mmoja na kumdharau mwingine. Huwezi kumtumikia Mungu na Pesa." Lazima tumtumikie Mungu kuliko vitu vingine vyote. Haitoshi kumthamini Mungu sawa na vitu vingine. Mungu lazima awe mkuu katika maisha yetu.