Machi 29
Hesabu 11 inahusu janga kwa Israeli. Sababu ya shida hiyo imetolewa mwishoni mwa sura iliyopita. Hii ilikuwa safari yao ya kwanza kwa mwaka mmoja na walikuwa wamesafiri kwa siku tatu (usiku na mchana) mfululizo kutoka Mlima Sinai (Hesabu 10:33). Wakati huu walikuwa wamepitia magumu na kulalamika (11:1). Huu ulikuwa mwanzo wa malalamiko yao dhidi ya Mungu ambao uliendelea na kujirudia katika safari nzima ya jangwani. Kisha walilalamika kuhusu mana (11:4-6) kiasi kwamba kila familia ililalamika ndani ya hema yake (11:10). Mungu aliwapa nyama, lakini pia aliwapa tauni. Mtume Paulo anatuonya, "Msinung'unike" (1 Wakorintho 10:10). Je, sisi pia tuko hivi wakati maisha yanapokuwa magumu? Inahitaji imani kukubali ugumu na kuendelea bila kulalamika. Safari tunayoifanya itatufikisha kwenye Nchi ya Ahadi. Tusinung'unike kuhusu safari. Tunapaswa kutarajia magumu. Wafilipi 2:14-16 inasema, "Fanyeni kila kitu bila kulalamika au kubishana ... ambapo mtang'aa kama nyota katika ulimwengu." Tunaweza kuonyesha kwamba sisi ni tofauti na wale walio karibu nasi kwa kutolalamika. Hesabu 11 inatuambia athari za malalamiko hayo kwa Musa. Ilikuwa mbaya sana kiasi kwamba alitaka kufa (11:15). Katika kukabiliana na hili, Mungu aliwapa wazee 70 sehemu ya Roho Mtakatifu kutoka kwa Musa, ili wazee 70 waweze kusaidia katika usimamizi wa watu. Inawezekana kwamba hapa ndipo baraza kuu la Wayahudi lililoitwa Sanhedrini lilipoanzia. Watu wanahitaji wazee wenye busara ili kuwasaidia kuelewa mapenzi ya Mungu na kukubali safari ambayo Mungu ametuweka. Tunaweza kuwasaidia wengine kubeba mizigo yao na kuishi bila kulalamika. Hekima ndiyo tunayoipata katika Mithali 7. Ni hekima inayopatikana katika amri za Mungu. Tunahitaji kuwa nazo mbele ya macho yetu wakati wote ili kutukumbusha kuzishika (mstari wa 2). Tunapoona mambo inapaswa kutusaidia kuendelea na njia sahihi. Tukimwona mtu anayetaka kutuongoza katika uasherati, amri zitatukumbusha kutofanya hivi. Tunahitaji kuziweka kwenye vidole vyetu, ili tuone amri tunapofanya chochote (mstari wa 3). Kwa kweli, ni bora kuliko kuwa mbele ya macho yetu au mikononi mwetu; ziwe nazo moyoni mwako (mstari wa 3). Basi ziko nasi siku zote ili kutuweka katika njia sahihi. Kama inavyosema katika Zaburi 119:11, “Nimelificha neno lako moyoni mwangu nisije nikakutenda dhambi.” Hili ndilo Israeli walilohitaji kufanya baada ya kupokea amri kwenye Mlima Sinai. Ni Yesu aliyeweka maneno ya Mungu moyoni mwake ili asitende dhambi. Ni Yesu aliyejaribiwa jangwani na kupinga kwa msaada wa neno la Mungu. Ni Yesu ambaye hakulalamika. Hakulalamika kamwe kwa kusema, “Kwa nini mimi?” Alijua kwamba msalaba uko mbele ya taji kila wakati. Yesu alitabiri kwamba watu wake wangeteseka (Luka 21:12-16). Lakini kwa “Kusimama imara utapata uzima” (Luka 21:19). Hata kama majaribu ni kama yale ya Mithali - majaribu na matatizo ya maisha haya (mstari wa 34) - tunapaswa kusimama imara. Yesu anatupa ushauri – “Kesheni siku zote” (mstari wa 36) – kwa sababu tutakabiliana na majaribu na uovu. Lazima tusimame imara katika imani yetu, ili tuweze kusimama mbele za Yesu atakapokuja (mstari wa 36). Tujifunze kutokana na makosa ya Israeli na ushauri wa Yesu na tuangalie kwamba tunasimama katika imani.