Marchi 17
Mambo ya Walawi 25 ni sura nzuri sana yenye mambo ambayo mataifa yote duniani yangefaidika nayo ikiwa yangefuata! Sura inazungumza kuhusu "mwaka wa sabato", wakati ardhi inapata pumziko la mwaka kutoka kwa kilimo na kufanyiwa kazi kwa bidii; sura hiyo pia inazungumzia "mwaka wa Yubile" ambao kimsingi ni "kuweka upya" kuwa kila baada ya miaka 50 wakati wale watu wote katika miaka iliyotangulia ambao walikuwa wamejikuta katika matatizo ya kifedha na kulazimika kuuza ardhi zao, mali au hata wao wenyewe kwa wengine, walirudishiwa ardhi zao au "uhuru". Mambo haya yote mawili yalisimamisha watu kunyonyana wao kwa wao na ardhi, na ilihakikisha kwamba matajiri hawawezi kupata utajiri mkubwa sana kwa gharama ya maskini, ambao pia hawatakuwa maskini zaidi. Cha kusikitisha ni kwamba, binadamu ni wachoyo na ardhi hairuhusiwi kubaki shambani, na hivyo matajiri wanapata pesa nyingi zaidi kutoka kwa maskini, na maskini wanazidi kuwa maskini - kwani kwa ujumla hakuna mtu anayemheshimu Mungu. Maneno katika sura hii yako wazi ni maneno ya Mungu, mstari wa 1, na Musa anapaswa kupitisha ujumbe kwa watu, mstari wa 2. Pamoja na kuwa na vitendo kuna masomo ya kiroho hapa pia, kwao na pia kwa ajili yetu. Kuacha mwaka wa saba kuwa sabato kila mara kulihitaji imani na kumtumaini Mungu, kwa sababu katika mwaka huo wa saba hakuna mtu aliyepaswa kulima, kupanda au kuvuna kama walivyofanya kwa miaka sita. Hata hivyo, waliruhusiwa kuokota kile kilichomea chenyewe, mstari wa 6-7, na kila kitu na kila mtu akafaidika, wageni, wanyama, wanyama wa mwituni pamoja na watu wenyewe. Tunaambiwa kidogo zaidi jinsi hili lilivyofanya kazi katika mstari wa 20-22, yaani, Mungu angehakikisha kwamba ardhi inazalisha mazao katika mwaka wa sita ambayo yangedumu hadi mavuno ya mwaka wa tisa. Kulikuwa na baraka mara moja ikiwa tu watu wangemwamini Mungu! Somo kwetu ni kumwamini Mungu na kutokuwa na pupa na "kujenga ghala kubwa zaidi" ili kuweka mazao yake kama vile mtu alivyofanya katika mfano wa Yesu katika Luka 12 mstari wa 13-21. Sabato hizi za miaka 7 zilikuwa zikijengwa hadi mwaka wa Yubile ambapo zaidi ya ardhi inaweza "kuwekwa upya", mstari wa 8-12, mwaka wa Yubile ilikuwa wakati wote walipaswa kurudi kwenye mali yao wenyewe, mstari wa 13. Hili tena ni tendo la imani lakini pia linaweka kanuni ambayo kwa hakika tunapaswa kutumia kama Christadelphians leo, yaani, kutochukua faida ya 14-17. Asili ya mwanadamu inachukua faida ya kila mmoja, lakini kama watu wa Mungu, yaani, Wakristadelfia sasa, hatupaswi kuchukua faida ya mtu yeyote. Ikiwa tutaweka imani kamili kwa Mungu basi atatusaidia sasa, kama alivyowasaidia Waisraeli katika mstari wa 18-19; hii ilikuwa mahususi kwa Waisraeli kwenda katika nchi ya ahadi, lakini kanuni zinabaki kwetu na hakika itatimizwa kivitendo tena tunapokuwa katika ufalme. Mstari wa 23 hadi mwisho wa sura unaonyesha jinsi ardhi na hata watu wanaoanguka kwenye nyakati ngumu wanaweza kukombolewa, lakini katika mwaka wa Yubile wanaweza kupata ardhi yao au uhuru wao - hii ni "kufanywa upya", lakini pia ilikuwa ukumbusho mzuri sana wa kiroho kwamba "tumekombolewa" kutoka kwa dhambi na Yesu na ndani yake tuna "uhuru" kutokana na matokeo ya dhambi ya kudumu, yaani. Mungu anawakumbusha watu kwamba wanapaswa kuzishika sheria hizi kwa sababu yeye ni BWANA, mstari wa 38 na 55. Ni amri kwetu sote kutojinufaisha wenyewe kwa wenyewe, kutotoza riba na kuwawezesha wote kukombolewa katika hatua yoyote ya maisha yao. Kuna kanuni nyingi sana katika sura hii kwa sisi kutumia katika maisha yetu sasa! Zaburi ya 135 na mstari wa 15-18, ambayo inazungumza juu ya sanamu ambazo zote zimefanywa na mwanadamu, hufanya tofauti kati ya Mungu ambaye tunaweza kumwamini na vitu vya mawazo na uvumbuzi wa mwanadamu - haziwezi kuwategemeza watu "wanaoziabudu", lakini Mungu anaweza na anafanya. Zaburi hii ina sifa nyingi, inaanza na kuishia na sifa, kwa sababu ya uwezo wa Mungu juu ya hali ya hewa, mstari wa 5-7; uwezo wake wa kuokoa kutoka kwa maadui, mstari wa 8-12 na kwa ajili hiyo mwonozo wote muhimu wa ufalme, mstari wa 13-14 na 19-21 - yote haya yanadai sifa. Zaburi ya 136 inarudia kwa ufanisi ujumbe wa zaburi iliyotangulia lakini inagawanya kila ukweli na kurudiwa mara kwa mara “Fadhili zake hudumu milele”. Na upendo wake hudumu milele, upendo wake ndio uliowalisha watoto wake wakati wa mapumziko ya mwaka wa sabato, upendo wake ndio ulioruhusu wale wote waliofanya makosa kuwekwa huru kila baada ya miaka 50, ni upendo wake ambao umetuahidi ufalme ambapo tutapata upendo wake milele! Zaburi hizi zote zinahusu kukumbuka upendo wake katika matendo yake yote, ni wanadamu tu wenyewe wanaweza kujitenga na upendo huu. Ijapokuwa mwaka wa Yubile ulikuwa na matokeo ya kuwazuia matajiri kutajirika zaidi, hakuna ubaya wowote kwa mali ambayo wengine wanayo, ikiwa inatumiwa kwa njia ifaayo. Kwa mfano, katika Luka 8 mstari wa 1-3, wanawake walikuwa wakimsaidia Yesu “kwa uwezo wao wenyewe”, walikuwa wakitumia ipasavyo kile ambacho Mungu alikuwa amewabariki nacho. Mfano wa mpanzi unaonekana kufaa kuzingatia sasa baada ya kusoma kuhusu sabato katika mwaka wa saba! Ufafanuzi wa Yesu juu yake katika mstari wa 11-15 unahitimisha kwamba “wale walio na moyo wa uungwana na mwema” ni wale wanaosikia na kupitia “kuvumilia” kuzalisha mazao. Sisi sote tunapaswa kuitikia amri na masomo ya Mungu na Yesu, tunapaswa kusikiliza na kufanya. Haina maana kuwa na nuru na kisha kuiweka chini ya kitanda, mstari wa 16-18, inatubidi kutumia kile nuru tumepewa. Kama vile katika usomaji wa jana, nuru inatukumbusha neno la Mungu, Biblia, na tuna wajibu wa kuruhusu lionekane na kuonekana nalo, kwa hiyo tunapaswa kumtii Mungu. Yesu anaonyesha wazi kwamba ili kuwa sehemu ya familia yake tunapaswa “kusikia neno la Mungu na kulitenda,” mstari wa 21. Kama vile Mungu anavyodhibiti hali ya hewa, Yesu alidhibiti dhoruba katika mstari wa 22-25, kiasi cha “hofu” na mshangao wa wanafunzi wake. Tena “woga” huu ni “woga” uleule tunaopaswa kuwa nao kwa baba mwenye upendo, ambaye “atatuadhibu” tusipomtii, kwa sababu anatupenda! Kama vile mtu, ambaye Yesu alimponya ugonjwa wake wa akili wenye nafsi mbili, alienda na kumwambia kila mtu kuhusu kile ambacho Yesu alikuwa amemfanyia, mstari wa 38-39, hivyo tunapaswa pia kuwaambia wengine kuhusu ufalme ujao wa Mungu. Mwanamke mgonjwa ambaye alikuwa akitokwa na damu mara kwa mara alijua kwamba Yesu pekee ndiye angeweza kumponya na akajiwekea lengo la kugusa upindo wa vazi la Yesu, mstari wa 43-44, naye akaponywa. Kwa maana ya kiroho tunapaswa kuwa kama yeye pia, kwa sababu ni kwa Mungu na kwa Yesu tu tunaweza kuponywa kutoka kwa dhambi zetu.