Marchi 9
Mambo ya Walawi 16: Siku ya Upatanisho ilikuwa ni siku ya kipekee sana katika kalenda ya Kiyahudi. Ni kile ambacho Wayahudi leo wanakiita "Yom Kippur". Ni siku moja katika mwaka ambapo dhambi zote za taifa zinafunikwa. Mambo ya Walawi 16 inatuambia kuhusu matoleo na matambiko ambayo Kuhani Mkuu, kwa msaada wa wengine, alipaswa kufanya siku hiyo. Miongoni mwa matoleo, kulikuwa na agizo kutoka kwa BWANA kwamba watu walete mbuzi 2. BWANA angechagua, kwa kura, mbuzi mmoja kuwa sadaka ya dhambi na mbuzi mwingine kama "Azazeli". Kuhani Mkuu alipaswa kuweka mikono yake yote miwili juu ya kichwa cha mbuzi wa Azazeli aliye hai na kuungama juu yake dhambi zao zote. Mbuzi angechukuliwa na kuachiliwa jangwani, asionekane wala kurudi tena. Hapa palikuwa na picha ya kuhakikishiwa upya ili watu wajue kwamba dhambi zao zimesamehewa na kuondolewa, yalikuwa ni mapenzi ya Mungu na alitaka yawe mapenzi yao. Alikuwa ametoa yote yaliyohitajika, watu walipaswa kuwa na tamaa sawa, yaani, upatanisho/umoja, na kwa hiari kufuata maneno yake ya rehema. Ulikuwa ni wakati wa kujinyenyekeza na kujichunguza wenyewe, na kusamehewa, na kisha kushiriki furaha hiyo ya msamaha na uhusiano uliorejeshwa na BWANA. Je, unaweza kufikiria furaha katika kambi, kutakaswa na kupewa mwanzo mpya wa pamoja, na nia ya kuonyesha rehema ile ile kwa wanadamu wenzako kama BWANA alivyojionyesha mwenyewe. Bila shaka, tuna Kuhani Mkuu bora zaidi na uhakikisho mkuu zaidi katika Yesu. Sikiliza baadhi ya nukuu kutoka katika Waebrania. “Kwa maana Kuhani Mkuu wa namna hii hutupatia mahitaji yetu, yeye aliye mtakatifu, asiye na lawama, safi, aliyetengwa na wakosaji, ambaye hana haja ya kutoa dhabihu, kwanza kwa ajili ya dhambi zake mwenyewe, kisha kwa ajili ya hao watu; maana alifanya hivi mara moja tu alipojitoa nafsi yake” Waebrania 7:26-27. "Si kwa damu ya mbuzi na ndama, bali kwa damu yake mwenyewe aliingia patakatifu pa patakatifu, mara moja tu, akiisha kupata ukombozi wa milele, ambao huo utasafisha dhamiri zenu, mpate kumwabudu Mungu aliye hai." Waebrania 9:12-14. “Kristo alitolewa dhabihu mara moja ili aziondoe dhambi za watu wengi, naye atatokea mara ya pili, kuwaletea wokovu wale wanaomngoja.” Waebrania 9:28. Sote tunajua, bila shaka yoyote, huyu ni Yesu. Hakuna mwingine. Tumepewa uhakikisho kamili kwa maisha yake ya dhabihu na kifo, na kufufuka kwake kwa uzima wa milele, yote kulingana na mpango wa Baba yake. Mpango kwa sababu ya upendo na huruma. Kwa kumalizia karama hizi, mwandishi wa kitabu cha Waebrania anasema “Na tumkaribie Mungu kwa moyo wa unyofu, katika utimilifu wa imani, huku mioyo yetu ikiwa imenyunyiziwa ili kutusafisha na dhamiri mbaya, na kuoshwa miili kwa maji safi. Na tulishike bila kuyumba tumaini tunalokiri, kwa maana yeye aliyeahidi ni mwaminifu.” Waebrania 10:22-23. Zaburi 119:1-40, 176 mistari! Vikundi 22 vya aya 8. Katika kundi la kwanza la mistari 8, kila sentensi ingeanza na herufi “Alefu” na kundi linalofuata la 8 lingeanza na herufi “Beth,” na kuendelea, hadi herufi zote 22 za alfabeti ya Kiebrania zirekodiwe kwa mtindo uleule. Kwa wazi, hatuwezi kuona mpangilio huu katika Biblia zetu zilizotafsiriwa, lakini unatukumbusha kwamba kuna “muundo” mwingi zaidi ndani ya neno la Mungu kuliko tunavyoweza kuona! Tunaposoma maneno haya tunaweza kuona moyo na maisha ya mwandishi. Hatujui tu Mungu yule yule, tuna neno moja, lakini pia tunashiriki hali ya juu na chini katika uhusiano wetu na Mungu. Kwa mfano, katika mstari wa 1-8, tunaona mwandishi akitafuta kwa moyo wote. “heri wale… wamtafutao kwa moyo wote”; “wanaokwenda katika njia zake”; “wanaoshika mausia yako kwa bidii”; "wanaotii amri zako zote". Kwa wazi, matakwa ya mwandishi ni kujitolea kwa 100% kwa BWANA wake, lakini hawezi, wakati mwingine, kufanya hivyo. Neno la Mungu, na mapenzi ya Mungu, yakitafutwa kwa roho sahihi, humsaidia mwandishi kwa kumkumbusha Mungu, yaani upendo, huruma, msamaha na subira yake! “Usiniache kabisa” katika mstari wa 8, ninajikuta nikiomba kwa kawaida ili Mungu aendelee kunivumilia. Si ili niendelee kama nilivyo, bali ili BWANA anisaidie kunibadilisha nilivyo. Naona mfano wa Daudi katika Zaburi ya 51 ukiwa na msaada sana alipomwomba BWANA amsaidie katika mapambano yake dhidi ya asili yake ya kibinadamu (kujipenda). Na tunaona maombi kama hayo yakifanywa katika zaburi hii katika mstari wa 33-40. Labda mwandishi alimjua BWANA zaidi kuliko sisi, na tunaweza kuhitimisha kwamba chochote alichoomba, tunapaswa kufanya pia, labda hata zaidi! "Nifundishe"; “Nipe ufahamu”; “Unifanye niende katika njia yako”; "Uelekeze moyo wangu Kwako ... na mbali na uchoyo"; “Uyafanye macho yangu yakutazame wewe… si mambo yasiyofaa”; “Uniondolee fedheha ninayoogopa… unihuishe katika haki yako”. Maneno haya yote yanakiri kwamba sisi wenyewe tumepotea: ubinadamu kwa kawaida huenda njia mbaya, na kuishi katika roho mbaya. Pamoja na Mungu, ikiwa tunatafuta mabadiliko, kutoka kwa njia zetu hadi njia zake, na tunaomba msaada kutoka Kwake ili kufanya mabadiliko hayo, bila shaka ataleta mabadiliko hayo, na hatimaye badiliko la mwisho, wakati Yesu atakaporudi, wakati tutabadilishwa kwa kupepesa kwa jicho, kuwa kama Yesu, na kuwa pamoja na Yesu. 2 Wakorintho 12-13. Tunajivunia nini? Baadhi ya Wakorintho walikuwa wakijisifu wenyewe, hii ni roho mbaya kabisa. “Msitende neno lo lote kwa kushindana wala kwa majivuno, bali kwa unyenyekevu, kila mtu na amhesabu mwenziwe kuwa bora kuliko nafsi yake,” Wafilipi 2:3. Paulo anazungumza kuhusu "mtu katika Kristo" ambaye miaka 14 iliyopita alipata maono na ufunuo ambapo "alinyakuliwa hadi mbingu ya tatu". Kwa hakika huu ulikuwa ufunuo mkuu kuliko Wakorintho walivyodai kupokea, lakini Paulo hasemi moja kwa moja kwamba alikuwa mtu huyo, ingawa muktadha ungependekeza alikuwa. Hapana, Paulo angejivunia kuhusu Mungu na jinsi alivyomwokoa, 2 Wakorintho 11:32, na jinsi BWANA alivyompa maono haya miaka 14 iliyopita na bado Paulo hakuwa amechagua kulizungumzia hapo awali, kwa sababu “kwa ajili yangu mimi sitajisifu” na hakutaka watu wamthamini zaidi yeye ni nani. Kwa sababu ya mafunuo mengi aliyokuwa amepokea, angeweza kujivunia kwa urahisi. Lakini BWANA alitokeza “mwiba katika mwili” ambao ulimfanya Paulo ajione kwa unyenyekevu. Ingawa aliomba mara 3 kwamba “mwiba” huo uondolewe, haikuwa hivyo, “Neema yangu yakutosha; maana uweza wangu hukamilishwa katika udhaifu.” Kwa hiyo, tunapokuwa dhaifu na tunamwendea BWANA kwa msaada, tunakuwa na upinzani mdogo kwa mapenzi yake na kwa hivyo nguvu za BWANA hufanya kazi vizuri zaidi ndani yetu. Hiki ndicho ambacho Paulo alifurahia kujivunia, yaani udhaifu wake na msaada wa BWANA. Mistari hii inatukumbusha kwamba BWANA atajibu maombi yetu, kwa shukrani Yeye hatupi kila wakati tunachotaka, lakini hutupatia kile tunachohitaji, na hii kwa wokovu wetu. Paulo anawakumbusha Wakorintho kuhusu mwenendo wake, alikuwa akifanya mambo yote kwa ajili ya wokovu wao, aliwapenda kama vile mzazi anavyowapenda watoto wao. “Mambo yote yalifanyika kwa ajili ya kuwajenga (kuwajenga)”. Angalia mambo yote yanafanywa ili wengine wajengwe, sio kujiinua! Paulo ana wasiwasi unaoeleweka kuhusu atakapozuru tena, anahofia atapata wengi bado wanaishi maisha ya dhambi. Maoni mengi ambayo Paulo anatoa yangefaa kutoka kwa Yesu kuja kwetu, akituonya sisi kuwa tayari kwa kurudi Kwake. “Jijaribuni wenyewe kama mko katika imani. Jijaribuni wenyewe!” Baada ya kuonyesha hangaiko na kujali, Paulo anamalizia barua yake na tamaa yake kwa waaminifu: “Muwe na faraja njema, iweni na nia moja, kaeni kwa amani; na Mungu wa upendo na amani atakuwa pamoja nanyi” Hakika tunafahamu zaidi jambo hili tunapokuwa “wanyonge”.