Mei 16
Katika Biblia yangu, kichwa tunachokisoma leo katika Kumbukumbu la Torati 33 ni "Musa anabariki makabila ya Israeli". Hii ilikuwa kabla tu ya kuingia katika nchi ambayo Mungu amewaahidi - haya ni mahususi kwao na mtazamo wao kwa Mungu. Tunaona kwamba, hakuna baraka kwa Simoni kwa sababu kabila hilo halikuwepo tena kwa sababu ya uasi wao dhidi ya Mungu - makabila 12 bado yapo kwa sababu sasa yanajumuisha Efraimu na Manase. Tunaona mwanzoni mwa baraka ya Musa kwamba Mungu anawapenda watu, mstari wa 2-4. Ni Mungu ndiye mfalme juu ya Israeli, aliyeelezwa katika mstari wa 5 kama "Yeshuruni" - pia imetumika katika sura ya jana (Kumb. 32:15) na baadaye katika ya leo, yaani mstari wa 26. "Yeshuruni" kihalisi inamaanisha "mwenye haki", ikimaanisha mcha Mungu. Kwa hiyo, Israeli ilitarajiwa kuwa mcha Mungu na kuonyesha Mungu katika maisha yao. Mistari ya mwisho ya sura hii inaonyesha jinsi watu wa Mungu walivyobarikiwa kwa kupendwa na Mungu, mstari wa 26-29. Mungu si mfalme wao mwenye upendo tu, bali pia ni "kimbilio" lao, analinda kwa mikono yake, anawafukuza adui zao, anawaweka salama, na "amewaokoa" watu wake. Inashangaza sana kwamba watu walimwasi Mungu aliye kama huyo! Mungu ni yuleyule kwetu, anatupenda, pia anataka kutulinda na kutuokoa. Hivyo, tunapaswa kukumbuka kwamba tunapaswa kuitikia upendo wa Mungu. Katika sura ya jana, Kumbukumbu la Torati 32, baada ya Musa kumaliza wimbo wake, aliwakumbusha watu kutii maneno ya Mungu kwa sababu "ndio uzima wenu", mstari wa 45-47. Sisi pia tunahitaji kukumbuka kwamba maneno ya Mungu ni "uzima" wetu. Sura ya 34 inatwambia kuhusu kifo cha Musa, lakini muhimu zaidi inatwambia jinsi Musa alivyokuwa maalum na jinsi Mungu alivyofanya kazi kupitia Musa kwa kusudi maalum katika kuwaokoa watu wake na kuwaleta katika nchi, pamoja na kuwapa sheria za maisha ya kila siku, mstari wa 10-12. Katika usomaji wetu katika Isaya 6, katika muktadha wa uasi wa Israeli na kugeuka kwao kutoka kwa Mungu, tunao udhihirisho wa upendo endelevu wa Mungu na unabii kuhusu Yesu wa wakati ujao, mwana wa Mungu na "nabii kama Musa" (Kumb. 18:15 na Matendo 3:22). Ni wazi kutokana na marejeleo ya sura hii kutoka Agano Jipya kwamba sura hii inazungumzia Yesu wa wakati ujao, k.m. Yohana 12 mstari wa 36-41. Isaya alikiri kwamba alikuwa mwenye dhambi, Isaya 6 mstari wa 5, na kulikuwa na hitaji la upatanisho kwa ajili ya dhambi, mstari wa 7. Na hivi ndivyo Yesu alivyo kwa ajili yetu - sisi ni "wachafu" na tunahitaji "upatanisho" na Yesu ndiye huyu kwa ajili yetu. Mstari wa kwanza kabisa wa sura hii unatupa picha ya Bwana kwenye kiti cha enzi, huyu ndiye Yesu atakaporudi kuanzisha ufalme wa Mungu. Huyu hakuwa Uzia mfalme wa Yuda, ambaye kwa bahati alikuwa mfalme mzuri. Hata hivyo, alijivunia kwa sababu ya umaarufu wake (2 Mambo ya Nyakati 26 mstari wa 16), na alijaribu kuchukua nafasi ya ukuhani na kumtolea Mungu uvumba hadi Mungu akampiga kwa ukoma, mstari wa 19-20. Kiburi ni dhambi halisi na ukoma umekuwa ishara ya dhambi. Katika Isaya 6 tuna mfalme ambaye hana kiburi wala hana dhambi, yaani unabii wa Yesu. Kwa kusikitisha, Wayahudi bado hawakusikiliza, mstari wa 9-10 - hili limethibitishwa kwetu katika Yohana 12, lakini pia tuna dalili wakati Yesu atarudi kama mfalme, mstari wa 11-13, yaani wakati ambapo kuna uharibifu na mateso. Lakini Mungu hawaachi watu wake kabisa, kwa sababu daima kuna wachache wanaoendelea kuwa waaminifu na kama vile kuna uhai bado kwenye visiki vya miti baada ya mti kukatwa, na maisha mapya kuanza, tuna tumaini lilelile kwa sababu tukibaki waaminifu kwa Mungu na kwa Yesu, tuna ahadi zilezile ambazo Mungu aliwapa watu wake ikiwa wangebaki waaminifu. Katika Wakolosai 3 na 4 tuna maelezo ya jinsi kuwa mwaminifu kunavyopaswa kuonekana - kama vile Musa alivyowaambia watu watii maneno ya Mungu, nasi tunapaswa hivyo. Sio matendo yetu yanayotuokoa - bali matendo yetu ndiyo yanayopaswa kumletea Mungu na Yesu utukufu. Katika Biblia yangu, Wakolosai 3 ina kichwa cha habari "Sheria za maisha matakatifu" - "sheria" si neno sahihi, si "sheria", ni mwitikio wa kuridhika - inapaswa kuwa mwitikio wa asili wa kujua kwamba tumeokolewa. Kwa hiyo, inapoanza katika mstari wa 12-13, hii inapaswa kuwa mwitikio wetu na ni hali hii ya kuridhika ambayo ni mfano kwa wengine! Jinsi wana wa Israeli walivyopaswa kutenda, lakini hawakufanya hivyo! Angalia mambo yote muhimu katika orodha hii ambayo yanapaswa kutuelezea: huruma, wema, unyenyekevu, upole, na uvumilivu, kwa masikitiko Uzia hakuonyesha unyenyekevu Mungu alipombariki kwa ustawi! Mstari wa 14: "Na juu ya fadhila hizi zote jivikeni UPENDO, ambao unawafunga wote pamoja katika umoja mkamilifu."
Hili ni muhimu sana, na ni sifa ambayo Mungu aliwaonyesha watu kwa kuwaokoa kutoka Misri na kuwaleta katika nchi ya ahadi! Tunapaswa kujaribu kuwa kama Mungu wakati wote. Tofauti kati ya uzima na kifo (kukumbuka kwamba maneno ya Mungu ni "uzima") pia ni ya kushangaza kama tofauti kati ya uhuru na utumwa. Katika utumwa hatuwezi kufanya chochote tunachotaka kufanya, tunaamriwa na "bwana" wetu. Katika Yesu tuko huru! Hili ni jambo ambalo halionekani kuwa linawezekana (kitendawili) - kwa sababu kuwa "huru" kufanya chochote tunachotaka kibinadamu kwa kweli ni "utumwa" kwa sababu tumekufa; kuwa na uhuru wa kweli ni kufungwa na njia za Mungu na njia za Yesu kwa sababu tunataka kweli kuwa hai! Inashangaza kwamba Mungu wala Yesu hawatulazimishi kuwa chochote ambacho hatutaki kuwa - tuna chaguo huru. Ikiwa kuwa na Yesu katika ufalme ni kitu ambacho tunataka kweli, basi kwa kawaida tutaitikia na kuishi maisha ambayo Mungu na Yesu wanataka tuishi. Hata hivyo, ikiwa hatutaki kabisa kuwa katika ufalme hata hivyo, basi hakuna hata mmoja wao atakayetulazimisha kuwa huko - ni chaguo letu! Yesu alitoa maisha yake yote na hatimaye akafa kwa ajili yetu! Kwa hiyo, kwa kuzingatia ujuzi huu, tunapaswa "kuweka mioyo yetu juu ya mambo yaliyo juu", mstari wa 1-4, yaani, tunapaswa kusoma, kujifunza, kufikiria, na kufanya mambo ambayo Mungu anataka tufanye. Tunapaswa "kuua" mambo yote ambayo Mungu hafurahii nayo, mstari wa 5-11, hivyo, hatupaswi kuwa wazinzi, wenye tamaa mbaya, waovu, wenye tamaa, wala hatupaswi kuwa na hasira, hasira kali, wenye nia mbaya, wasimulizi wa hadithi mbaya, watumiaji wa lugha mbaya au waongo. Lazima tuwe na amani na shukrani kwa kile tulicho nacho, mstari wa 15-16, na "lo lote tufanyalo, iwe kwa neno au kwa tendo, lifanyeni lote katika jina la Bwana Yesu, mkimshukuru Mungu Baba kwa yeye", mstari wa 17. Maelekezo zaidi ya vitendo yanatolewa na Paulo katika mstari wa 18 hadi sura ya 4 mstari wa 1 ambayo yote ni udhihirisho wa upendo, hakuna hata mmoja wetu aliyetengwa na hili. Katika mstari wa 2-6 tunaambiwa "tujitoe kwa maombi" na tena tunaambiwa tushukuru. Kwa hiyo, ndugu na dada sote tunahitaji kujifunza, na kuweka kile tunachojifunza katika vitendo katika maisha yetu ya kila siku, si vizuri kusema kwamba sisi ni watu wa Mungu ikiwa hatutendi kama yeye!