Januari 6
Katika Mwanzo 11 tuna maelezo ya Mnara wa Babeli, mistari 1-9. This shows us the problem with human beings in the way that they think. Motisha yao ilikuwa kujenga jiji kubwa na mnara uliofika juu angani ili "kujifanyia jina", mstari wa 4. Pia walikuwa wanaenda kinyume na Mungu kwa sababu hapo awali Mungu alikuwa amemwambia Nuhu na wanawe "waijaze dunia", Mwanzo 9 mstari wa 1 - kile kinachotokea kwa hadithi ya Mnara wa Babeli ni kwamba watu walikuwa wanamwasi Mungu. Hawakuwa na hamu ya Mungu, walitaka tu "kujifanyia jina". Hii ilikuwa ni kiburi na kiburi, ilikuwa "mimi kwanza"! Walitaka tu kuwa pamoja na si “kutawanyika juu ya dunia” kama Mungu alivyosema wafanye. Hapo awali Mungu aliwapa lugha moja ili waweze kufanya kazi kwa wema, lakini waliitumia vibaya na kufanya walichotaka kufanya. Kwa hiyo Mungu alichanganya jambo lile lile walilolitegemea kufanya kazi pamoja, lugha yao, na kuwalazimisha kutawanyika duniani kote, mstari wa 5-9. Mapenzi yake yatimizwe daima. Kwa kweli ilikuwa ni msaada kwa mwanadamu kwamba Mungu alifanya hivyo kwa sababu ikiwa wangeachwa peke yao wangezidi kuwa wapotovu na hivyo kuwa mbali zaidi na Mungu (mstari wa 6). Mungu hakuwa na wasiwasi kwamba wangekuwa na nguvu zaidi yake na malaika kwa sababu Mungu ndiye muumbaji na kwa hiyo alikuwa na nguvu zote na ilikuwa haiwezekani kwa mwanadamu kuwa na nguvu zaidi kuliko yeye. Kwa hiyo sehemu hii ya kwanza ya sura ya 11 inahusu uasi wa moja kwa moja dhidi ya Mungu ambao hatupaswi kufanya, ambapo sura ya 12 inaonyesha imani na pia ukosefu wa imani, ambayo mara nyingi sisi pia huonyesha katika maisha yetu. Sura hii inatutambulisha kwa Ibrahimu, aliyeitwa Abramu kwa sababu Mungu alikuwa bado hajabadilisha jina lake. Tunajua kwamba Abramu alikuwa mcha Mungu vinginevyo Mungu hangezungumza naye, mstari wa 1. Pia kuna mstari katika sura ya 11 ambao unatuambia kitu kuhusu Abramu na Sarai (jina bado halijabadilishwa), mke wake - hakuweza kupata watoto wowote, mstari wa 30. Kwa hiyo Mungu alipomwambia Abramu kwamba atamfanya kuwa baba wa taifa kubwa yeye, na Sarai, walionyesha imani kubwa kwa Mungu, sura ya 12 mstari wa 2-3. Ona kwamba hii ni tofauti sana na watu wasiomwogopa Mungu ambao walitaka kujifanyia “jina” katika Mnara wa Babeli, lakini hapa Mungu anasema kwamba jina la Abramu lingekuwa “kuu” kwa sababu alikuwa mcha Mungu. Somo hapa kwetu ni kwamba jambo kuu zaidi ambalo tunaweza kufanya ni kumfuata Mungu na Yesu - hatupaswi kujaribu kuwa "wakuu" kwa kutumia viwango vya kibinadamu, haitafanya kazi. Na Abramu akafanya kile ambacho Yahwe alimwambia, mstari wa 4 - tunajua kutoka kwa Waebrania 11 mstari wa 8-12 kwamba hili lilikuwa tendo la imani na imani kamili kwa Mungu kwa Abramu na Sarai. Alisafiri katika nchi, ambayo baadaye ilijulikana kama Israeli, na Mungu alithibitisha ahadi yake, Mwanzo 12 mstari wa 6-7 na katika haya yote Abramu "aliitia jina la Yahwe", mstari wa 8-9. Sasa licha ya imani na uaminifu huu, imani na uaminifu wa Abramu ulipungua wakati wa maisha yake kama inavyofanya kwetu pia. Kulikuwa na njaa katika nchi, mstari wa 10, hata nchi ambayo Mungu alikuwa amemwambia aende, ambayo inapaswa kutukumbusha kwamba watu wanaomcha Mungu wanateseka pamoja na watu wasiomcha Mungu! Hata hivyo, Abramu alikuwa na wasiwasi juu ya usalama wake na wa mke wake, mstari wa 11-13, kwa hiyo akapanga mpango ambao alitumaini kuwa ungewalinda - ilimbidi Sarai ajifanye kuwa ni dada yake (kwa kweli alikuwa dada yake wa kambo). Hata hivyo, ukosefu wake wa imani ulimaanisha kwamba kulikuwa na matokeo mabaya kwa sababu Sarai alichukuliwa na Farao, mstari wa 14-16, kwa namna fulani Abramu alipata, lakini alimpoteza mke wake. Lakini Mungu katika rehema zake, licha ya mapungufu na udhaifu wetu, bado anatulinda ikiwa mtazamo wetu wa jumla ni wa kumcha Mungu kama ule wa Abramu, mstari wa 17-20. Mafunzo kwetu basi ni kwamba tukimwasi Mungu kuna madhara makubwa na Mungu anaharibu mipango ya mwanadamu isiyo ya Mungu; Mungu anafanya kazi katika maisha ya watu wanaomcha Mungu na hata wanapoonyesha ukosefu wa imani bado yuko kuwaongoza. Na kama vile Zaburi ya 14 mstari wa kwanza unavyosema “mpumbavu asema kwamba hakuna Mungu”, Zaburi hii inaendelea kutukumbusha kwamba Mungu anajua matendo ya watenda mabaya na kwamba Mungu ni “kimbilio”, mstari wa 6. Mungu ndiye “kimbilio” hilo ingawa kunaweza kuwa na mateso wakati huo kwa sababu “kimbilio” letu halisi ni wakati Yesu atakaporudi duniani ambayo imedokezwa katika mstari wa 7. Na katika Zaburi 15 tuna swali na kisha jibu. Mstari wa 1 ni swali, nani atakuwa katika ufalme? Jibu ni mstari wa 2-5, haya yote ni maelezo ya wazi kabisa ya watu watakaokuwepo (na haya ndiyo mambo) - hana lawama na mwadilifu, anasema ukweli, anadhibiti kile wanachosema, hadanganyi jirani, hana masengenyo,anaepuka watu waovu, anaheshimu waamini wenzake, anatimiza ahadi, hatarajii riba, na hakubali rushwa - Mambo haya yote tunapaswa kuyalenga na kuyafanya tuwezayo kuyaonyesha katika maisha yetu ya kila siku, na kama mstari wa 5 unavyohitimisha "Yeye afanyaye haya. mambo hayatatikisika kamwe”. Sasa sote tunajua kwamba tuna mwelekeo wa kutenda dhambi na kumwacha Mungu na Yesu chini, kwa hivyo sote tunategemea msamaha wa Yesu na kile alichopata kupitia maisha yake ya dhabihu na Zaburi ya 16 inazungumza juu ya hili - ni Zaburi inayomhusu Yesu. jua hili kwa sababu Petro anatuambia katika Matendo 2 mstari wa 22-28. Kwa hiyo furaha na ujasiri unaozungumziwa katika Zaburi 16 ni kwa sababu kuna tumaini katika Yesu, kwa mfano mstari wa 7-8. Kwa hiyo ndiyo, tutafanya makosa katika maisha yetu lakini tukiwa na mtazamo unaofaa, kama Abramu alivyofanya, bado tunaweza kuwa na uhakika wa “kimbilio” letu kwa Mungu. Tunapotazama Mathayo 8 tunaona muhtasari wa ajabu wa majibu ya wale walio na mitazamo sahihi ya kimungu. Mstari wa 1-4 tuna mtu mwenye ukoma, ambaye hana mahali pengine pa kugeukia ili kupata msaada, akiuliza kwa unyenyekevu Yesu kama alikuwa tayari angeweza kumponya. Anaeleza katika ombi hili kwamba alikuwa na imani kamili kwamba Yesu angeweza kumponya, lakini alimwachia Yesu uamuzi huo na Yesu alikuwa tayari kumponya. Ukoma katika biblia ni ukumbusho wa dhambi, jinsi unavyokula mwili na kumharibu kabisa mtu na kumtia unajisi. Kwa hiyo tunaweza kumwomba Yesu msamaha na yuko tayari ikiwa tutamwomba kwa unyenyekevu. Mfano unaofuata ni yule akida ambaye aliuliza kwa niaba ya mtu mwingine, mstari wa 6, pia alikuwa mnyenyekevu, na pia alielewa Yesu alikuwa nani na mamlaka ambayo Yesu alikuwa nayo, mstari wa 8-9, katika jibu lake kwa kuonyesha mamlaka yake mwenyewe alionyesha. na kimsingi akasema “Mimi pia nina mamlaka kama wewe!”. Naye Yesu alipendezwa na jibu lake, mstari wa 10, na akatumia fursa hiyo kuwaambia Wayahudi kwamba wanapaswa kujifunza kutokana na kielelezo hiki cha imani kilichoonyeshwa na watu wa mataifa. Wayahudi walikuwa wakiegemeza imani yao kimakosa juu ya ukweli kwamba walikuwa wazao wa Abrahamu, lakini Mungu na Yesu wanachohitaji ni imani na uaminifu, bila kujali utaifa wetu. Na mafundisho ya Yesu yanadai jibu na katika mstari wa 17 tuna mfano mwingine wa jinsi Mathayo anavyowakumbusha wasomaji wake wa Kiyahudi kwamba Yesu alitabiriwa katika Agano la Kale na kwamba mambo aliyokuwa akifanya yalitabiriwa - alitaka wamjibu Yesu mafundisho. Kama vile Abramu alivyojua alipohama kutoka Uru na kusafiri hadi nchi ya Kanaani (baadaye iliitwa Israeli) aliteseka kwa njaa, kuna gharama katika kumfuata Yesu, hatujaahidiwa maisha yasiyo na mateso, mateso yetu yataisha tu. Yesu atakaporudi, mstari wa 18-22. Hata hivyo, kama Abramu aligundua, katika “dhoruba” tunazopitia maishani mwetu tunahitaji kuwa na imani kwamba tutasaidiwa, hata kama inaonekana kutokuwa na tumaini wakati huo. Ujumbe ni usiogope, mstari wa 26. Sisi sote tunapitia mikazo migumu ya kihemko katika maisha yetu pia na kama tu mfano wa uponyaji wa wale wanaojulikana kama "watu wawili waliopagawa na pepo" labda tunaweza kukosa uhakika ikiwa tunasaidiwa na Mungu kwa sababu magonjwa ya akili hayaonekani. kimwili.2 Kwa hiyo hapa Yesu anaponya na kuonyesha kwa njia ya ajabu sana kwamba watu hao kwa kweli waliponywa ugonjwa wao wa akili, mstari wa 32. Mifano hii katika Mathayo 8 inaonyesha kwamba Yesu ana uwezo wa kusamehe dhambi, kuthawabisha imani, kujibu kwa upendo, kutuonya kuhusu magumu, lakini hutusaidia katika magumu hayo na kutupa amani ya akili. Kwa hiyo masomo kwetu sio kwenda kwa njia zetu wenyewe, lazima tuende katika njia ya Mungu, tunapaswa kuwa na imani na kumwamini yeye hata tunapopatwa na magumu katika maisha yetu kwani kupitia mambo haya yote Mungu anatuleta kwake “ kimbilio” ambao ni ufalme Yesu atakaporudi.