Januari 24
Tunao mfano wa ajabu wa utauwa katika maisha ya Yusufu katika Mwanzo 39 na 40 - haijalishi alikuwa katika hali gani siku zote alitenda kwa uaminifu kwa Mungu. Huu ni ujumbe muhimu sana kwetu kwa sababu haijalishi ni kazi gani tumepewa kufanya, iwe ni eklesia kwetu, au kwa kuajiriwa, au kwa shamba yetu wenyewe au katika kusaidia familia au jamii au mradi fulani, hatuna budi kufanya fanya kuwa mwaminifu. Kila mara tunapopewa kitu cha kufanya, tunapaswa kufanya kazi kana kwamba tunafanya kazi kwa ajili ya Mungu na kwa ajili ya Yesu pia. Hivi ndivyo hasa Yusufu alifanya, ingawa alikuwa katika hali ambayo haikuwa yake, na ambayo hangeelewa hata kidogo, bado alifanya kazi yake kana kwamba ilikuwa kwa ajili ya Mungu. Sura ya 39 mistari 2-6 ni maelezo ya ajabu ya uaminifu wa Yusufu na hii inapaswa kuwa maelezo sawa na sisi katika chochote tunachofanya - swali ni, "Je!" Ilikuwa dhahiri kwa Potifa kwamba Mungu alikuwa pamoja na Yusufu - ni wazi kwa wale ambao "tunafanya kazi" kwa kuwa sisi ni watoto wa Mungu na ndugu wa Yesu? Kwa sababu ya uaminifu na uaminifu wa Yusufu, Mungu alibaki na Yusufu na kumsaidia Yosefu machoni pa bwana wake. Hata majaribu yalipomjia, Yusufu bado alibaki mcha Mungu na kukataa kulala na mke wa Potifa, ingawa aliendelea kusisitiza, mstari wa 6-10, Yusufu alimweka Mungu mbele ya akili yake ili kupinga jaribu hili - tunapaswa kufanya hivyo pia. Mke wa Potifa aliendelea na kukasirika na kusema uwongo alipoona kwamba Yusufu hatakubali kushindwa na majaribu, kisha Yusufu aliteseka kwa kuwa mcha Mungu, mstari wa 19-20. Mara nyingi ndivyo hutukia tunapotetea kanuni zetu za kimungu, lakini ni lazima tufanye hivyo ikiwa tunataka kumpendeza Mungu. Yusuph hakupoteza imani yake, wala msukumo wake wa kutenda mema kila wakati na hata gerezani aliendelea kuwa mwaminifu na mcha Mungu na mkuu wa gereza aliona kuwa Yusuf ni mcha Mungu na alimwamini kufanya mambo ambayo wafungwa si ya kawaida kuruhusiwa kufanya. mstari wa 21-23. Mungu alimpa Yusufu mafanikio kwa sababu Yusufu alikuwa mwaminifu na mcha Mungu - somo jingine kwa tu! Sura ya 40 inaendelea kutuonyesha tabia ya Yosefu ya kumcha Mungu kwa jinsi alivyokuwa akiwajali wengine, mstari wa 6-7, kisha akampa Mungu sifa, mstari wa 8, kabla hajatoa tafsiri. Hii inaonyesha kwamba alikuwa mtu mnyenyekevu! Nina hakika kwamba Yosefu mara nyingi alikumbuka ndoto zake mwenyewe na labda alijiuliza jinsi zitakavyotimizwa, lakini bado alidumisha imani yake. Ingawa alikuwa na imani bado alichukua nafasi hiyo kumwomba mnyweshaji wa Farao amkumbuke, mstari wa 14-15, lakini mara nyingi wanadamu hutuangusha, mstari wa 23. Katika ndoto hizo lazima Yosefu alipata uhakika kwamba katika wakati wa Mungu, Yosefu mwenyewe angekumbukwa. Zaburi ya 44 yawezekana iliandikwa karibu na wakati wa mfalme Hezekia walipokuwa wakiteseka chini ya jeshi la mfalme wa Ashuru. Lakini katika zaburi hii tuna umuhimu wa kuwafundisha wengine, mstari wa 1-3, ni muhimu kujua kwamba tumaini letu linapaswa kuwa kwa Mungu na si kwa nguvu za kibinadamu, mstari wa 4-8. Kwa hiyo kama Yosefu, sisi pia tunapaswa kujaribu kumfuata Mungu kwa uaminifu na kumwamini. Tunajua kutokana na vifungu vya Biblia vinavyoeleza historia ya Israeli kwamba Mungu aliwaadhibu watu kwa sababu walimwacha - hiki ndicho kilichotokea kabla ya wakati wa Hezekia wakati Ahazi baba yake alipokuwa mfalme. Pengine tunasoma matokeo ya hili katika mstari wa 9-16. Mungu aliwaonya, na anatuonya pia, kwamba ikiwa watu wake watakengeuka basi kutakuwa na matokeo, hatuwezi kutarajia Mungu atupe mafanikio ikiwa hatutendi kwa njia ya kimungu, kwa hiyo tusishangae tunapojifunza kuhusu jambo hilo matokeo haya. Inaonekana kwamba Hezekia anarejelea watu wacha Mungu katika mstari wa 17-22, ambao kama yeye walirudi kwa Mungu baada ya kumsikiliza nabii Isaya, na katika mistari hii anamsihi Mungu awakumbuke! Inaweza kuwa kwamba mateso yalikuwa kwa sababu ya kitu chochote walichokuwa wamefanya, kama Yusufu, na kwamba Mungu alikuwa akitengeneza mpango kwa wakati wake, lakini kama Yusufu, Hezekia (kama alikuwa Hezekia) bado alidumisha imani yake kwa Mungu. Hili ndilo jambo la muhimu kwa watu wa Mungu, tunapaswa kumtumaini Mungu daima, bila kujali kinachotokea katika maisha yetu, bila kufanya mambo kwa njia yetu wenyewe na daima kutenda kwa uaminifu ili tuweze kuonyesha kwa wengine kwamba Mungu yuko katika maisha yetu! Imani na tumaini letu vinapaswa kuwa kwa Mungu kila wakati, mstari wa 23-26. Yesu daima alimwamini baba yake na daima alifanya kile alichotaka afanye na Mathayo 26 inaonyesha tena kujali na kujali kwa Yesu kwa wanafunzi wake na pia kwa ajili yetu! Sura inaanza na Yesu kuwakumbusha wanafunzi wake kwamba alipaswa kuuawa, mstari wa 1-2, hivyo ingawa alijua kwamba makuhani wakuu na wenye mamlaka walikuwa wanapanga njama dhidi yake, mstari wa 3-5, aliendelea kufundisha (v6-13) na kuanzisha utumishi wa kuumega mkate (:26-29 ), akionyesha kujali kwake wengine. Tunaona kwamba Yosefu alionyesha tabia ya kimungu kama Yesu alivyoonyesha, wote wawili waliteseka kwa ajili ya mambo ambayo hawakuwa wamefanya, lakini waliendelea kuwa waaminifu kwa Mungu. Yusufu aligundua kwamba hangeweza kuwaamini wanadamu na hapa tunaona “njia ya hila” ambayo wenye mamlaka waliitazama ili kumuua Yesu (:4); tunaona jinsi uchoyo wa Yuda, mstari wa 14-16, ulivyoanzisha usaliti wa Yesu; cha kusikitisha tunaona ujasiri wa awali wa Petro (na wengine) kwamba hatamwangusha Bwana wake, mstari wa 33-35; tunaona wanafunzi wote wakilala wakati Yesu alihitaji msaada, mstari wa 36-45; tunaona usaliti halisi wa Yuda, mstari wa 49; na kisha kukanusha kwa Petro, mstari wa 69-75. Katika haya yote tunaona kwamba kiasili binadamu hawezi kutegemewa, hii ndiyo sababu tunamhitaji Yesu! Kuna masomo muhimu kwetu katika sura hii, kwa mfano, Yesu alipopakwa manukato ya bei ghali, mstari wa 6-7, wanafunzi walilalamika kuhusu upotevu, mstari wa 8; Inatujaribu pia kuwa na vipaumbele visivyofaa pia Yesu anawapa changamoto wanafunzi wake, mstari wa 10-13, akiwakumbusha wao na sisi kwamba tunapaswa kutoa kipaumbele sahihi kwa kukumbuka na kuabudu Yesu na Mungu. Yesu alielezea umakini wa mwanamke kama "mrembo", ibada yetu pia inapaswa kuwa "nzuri", ndiyo maana lazima kila wakati tujaribu kufuata haswa ibada ya kumega mkate kila Jumapili tunapobatizwa. Maneno katika mstari wa 26-29 yanapaswa kuwa ya kawaida kwetu kwa sababu hii ni ibada yetu "nzuri", tukikumbuka kile Mungu alichotufanyia kwa kumtoa Yesu na kile Yesu alichotufanyia kwa kutoa kila kitu kwa ajili yetu ili tuweze kuwashinda wanadamu wetu. asili na kupata wokovu. Ingawa sura hii inasikitisha, pia ina tumaini kubwa sana kwa sababu katika ibada ya kuumega mkate, ingawa tunakumbuka kwamba Yesu alitoa maisha yake, tunaona ufufuo wake na ufalme ambapo tutakunywa matunda ya mzabibu pamoja na Yesu ufalme atakaporudi. Mungu na Yesu wanatupa mawaidha ya kuturudisha kwao, mfano Petro alipewa ukumbusho na Yesu kwa sauti ya jogoo akiwika, mstari wa 74, hii ilimkumbusha maneno ya Yesu na udhaifu wake mwenyewe na akatubu, mstari wa 75. Tutafanya makosa, lakini kama Yosefu, Hezekia na Petro tunapaswa kumutumainia Mungu kwamba hatatukataa ikiwa tunajaribu tuwezavyo kubaki waaminifu.