Januari 28
Mwanzo 46 inatupa orodha ya wazao wote wa Yakobo waliokwenda Misri kwa mwaliko wa Yusufu ili kuepuka njaa kali iliyokumba eneo lote la Mashariki ya Kati wakati huo. Lakini Yakobo alipokuwa akisafiri, Mungu alimtokea, mstari wa 2-4, na kumwambia Yakobo waziwazi kwamba wazao wake bado watakuwa taifa kubwa ambalo Mungu aliahidi na kwamba wangerudi katika nchi ambayo Mungu aliahidi pia, yaani Israeli. Kwa kawaida Yakobo angejiuliza ni nini kilikuwa kinatokea kama alivyotarajia kwamba angekaa katika nchi ya Kanaani kama Mungu alivyoahidi, lakini alikuwa na imani na kumwamini Mungu. Hivi ndivyo tunapaswa kuwa pia wakati mambo hayaendi kama tulivyofikiria - hata ikiwa tunachanganyikiwa na kile kinachotokea, bado tunapaswa kuamini kwa sababu Mungu ana mpango. Tunaposoma masimulizi yaliyosalia ya Yakobo na familia yake (Israeli) kule Misri pamoja na maelezo yote madogo, tunaweza kuona Mungu akifanya kazi katika maisha yao, yaani, walikuwa na ardhi iliyo bora zaidi (sura ya 47 mstari wa 5), waliweza kupata mali (sura ya 47 mstari wa 11 na 27), nk, wakati Wamisri wote walipoteza mali zao (sura ya 47 mstari wa 26). Huyu ndiye Mungu akiwafanya watu wa Israeli kuwa “taifa kubwa” kama alivyoahidi. Tunaona katika sura ya 47 jinsi njaa ilivyokuwa mbaya sana, hii iliwafanya Wamisri na watu wa Kanaani pia kukata tamaa, kiasi kwamba pesa zao zote zilitumika kupata chakula kutoka kwa Yusufu, mstari wa 14 na 20-21. Tukitazama nyuma kwenye hali hii tunaweza kuona Mungu akifanya kazi katika kumfanya Farao kuwa na nguvu - tu kuwafanya Israeli kuwa na nguvu walipotoka Misri mamia ya miaka baadaye. Hii ndiyo sababu tunapaswa kumwamini Mungu kila wakati, kwa sababu yeye ndiye anayejua zaidi. Zaburi 50 inaonyesha tena wahusika 2 wa wanadamu, sisi ni wacha Mungu na "tumewekwa wakfu", mstari wa 5 au waovu, mstari wa 16. Wale walio wacha Mungu wanakubali kwamba Mungu ndiye anayeongoza kila kitu, kutia ndani njaa na hali ya hewa, mstari wa 1-4. Mungu ametuomba tutoe “dhabihu” ili kuonyesha kwamba tunamtumaini na kukamilisha nadhiri zetu, mstari wa 14. Hahitaji dhabihu yoyote, mstari wa 9-13, lakini kwa “dhabihu” zetu tunamwambia Mungu jambo fulani kujihusu. “Dhabihu”, yaani, kuwa kama Yesu zaidi na kuacha zaidi mielekeo yetu ya kibinadamu, humwambia Mungu yaliyo moyoni mwetu. Hata hivyo, wale wanaofafanuliwa kuwa “waovu” ni wale wanaochukia maagizo ya Mungu, mstari wa 17; wale ambao wanakuwa "wezi", mstari wa 18; wale "waongo", mstari wa 19; wale wanaosema “hadithi mbaya” kuhusu ndugu na dada zetu, mstari wa 20 na wale wanaofikiri kimakosa kwamba Mungu ni kama sisi, mstari wa 21, wale walio kama hawa “watakemewa” na Mungu. Mungu anatupa sisi sote nafasi ya kubadili njia zetu na kuwa zaidi kama dhabihu ambayo ilitolewa kwa ajili yetu, yaani, Yesu, anaposema “kuyatafakari” mambo haya, mstari wa 22-23. Ni mafundisho rahisi, wale "wanaomheshimu" Mungu wataonyeshwa "wokovu". Warumi 3 na 4 hutufanya tufikirie sisi ni nani hasa. Barua kwa Warumi iliandikwa kwa Wayahudi huko Rumi ili kuwafanya wafikirie upya imani yao potofu kwamba kwa sababu tu walikuwa wazao wa Ibrahimu waliokolewa, na kuwaonyesha (na sisi) kwamba hakuna mtu "mwenye haki". Sura ya 3 mstari wa 9-18 iko wazi kabisa katika hili - hakuna atendaye mema, wote wamekengeuka - hivyo tuwe Myahudi au Myunani (sisi) sisi ni wenye dhambi. Njia pekee ambayo tunaweza kuokolewa ni kwa kumkubali Yesu, mstari wa 31-26, kuwa na imani katika Yesu ni muhimu kabisa ili tupate wokovu na inatubidi kujibu kwa kuonyesha kile kilicho ndani ya mioyo yetu kwa "kutoa dhabihu" asili yetu ya kibinadamu na kuwa zaidi kama Yesu. Kwa hivyo ahadi ya wokovu huja kwa imani yetu katika Mungu na Yesu na katika ahadi, lakini bado tunapokea wokovu tu kwa sababu ya neema na rehema za Mungu, sura ya 4 mstari wa 16-17. Ibrahimu alionyesha imani yake na alihesabiwa kuwa mwadilifu kabla ya mambo kama tohara kuwa takwa la kimungu la taifa la Kiyahudi, kwa hiyo hoja ya Wayahudi kwamba kutahiriwa ilikuwa muhimu kwa wokovu ilikuwa na dosari kabisa. Sisi pia tunaweza kuhesabiwa kuwa wenye haki mbele za Mungu ikiwa tuna imani ya Abrahamu. Kama vile Yakobo na Yusufu baada yake, Ibrahimu hakuwahi kukufuru Mungu na siku zote alijaribu kufanya kile ambacho Mungu alitaka na kwa hiyo wote wana uzima ndani ya Yesu. Kama sisi, ikiwa tutaendelea kuwa na imani na kuonyesha imani yetu, mstari wa 20-25.