Januari 29
Mwanzo 48, 49 na 50 hutufikisha kwenye mwisho wa maisha ya Yakobo na Yusufu kwani wote walikuwa wamefikia uzee, lakini pia inatuonyesha upatanisho wa familia na marudio mengine ya ahadi, yaani sura ya 48 mstari wa 3-4. Katika masimulizi yote ya Yusufu aliona, na tunatambua, Mungu akifanya kazi katika maisha yake na ya wengine. Yusufu mwenyewe anawakumbusha ndugu zake kwamba hivi ndivyo ilivyokuwa, sura ya 50 mstari wa 19-21. Ingawa kulikuwa na uchungu na mateso ya kweli na dhiki, baraka ya Yakobo kwa Yusufu inatambua hili, sura ya 49 mstari wa 23. Yusufu alibaki mwaminifu, mstari wa 24, na Mungu akatimiza mpango wake. Labda hili ndilo somo kubwa zaidi katika sura hizi - kwamba Mungu ndiye anayetawala. Hata katika baraka zenyewe, Yakobo, aliyeongozwa na Mungu, alibariki wana sahihi, sura ya 48, mstari wa 20 na sura ya 49 mstari wa 26.. Kwa maana ya kibinadamu mzaliwa wa kwanza daima ndiye mrithi, lakini kwa maneno ya Mungu daima ni mtu sahihi, hivyo Efraimu alikuwa juu ya Manase, Yusufu juu ya ndugu zake, kama vile Yakobo alikuwa juu ya ndugu yake Esau, na Isaka juu ya Ishmaeli. Tunaweza kuona wazi kutokana na maelezo ya Yusufu kwamba alikuwa mhusika sahihi kuwa juu ya ndugu zake kwa sababu ya uchaji Mungu wake. “Baraka” walizopewa wana 12 zilionyesha tabia na matendo yao na matokeo yake ni dhahiri, kwa mfano sura ya 49 mstari wa 3-4, Reubeni aliteseka kwa sababu alilala na Bilha (Mwa 35:21); Simeoni na Lawi, mstari wa 5-7, kwa sababu ya kile walichokifanya kwa Washekemu (Mwa 34:35) na ni wazi tunapata baraka ya ukoo kwa Yesu katika baraka kwa Yuda, mstari wa 8-10. Kwa hiyo tunakumbushwa kwamba kunaweza kuwa na matokeo yasiyofurahisha kwa makosa tunayofanya. Hata baada ya kifo cha Yakobo, ndugu zake Yusufu, ingawa dhamiri ilipigwa na yale waliyomtendea Yusufu, waliamua kwamba Yusufu anaweza kutenda kwa hila kama walivyofanya, kwa hiyo walimwendea tena ili kumwomba msamaha kwa yale waliyofanya, sura ya 50 mstari wa 15-18. Somo kwetu hapa tena ni kwamba ikiwa tunatenda kwa njia zisizo za kimungu basi kuna uwezekano kwamba wengine watatushughulikia kwa njia hiyo hiyo pia, lakini watu wacha Mungu wanapaswa kuwa kama Yusufu na kusamehe. Zaburi ya 51 ni ile zaburi ya Daudi baada ya kuambiwa na Nathani kwamba alikuwa ametenda dhambi kwa heshima ya Bathsheba na mtazamo katika maombi ya Daudi unapaswa kuwa wetu tunapotenda dhambi na kutubu. Daudi alikiri kwamba dhambi zake ni “dhidi ya Mungu”, mstari wa 4, hivi ndivyo tunavyopaswa kuziona dhambi zetu wenyewe, tunapoiba, tunaposema uwongo, tunapokasirika, tunapochukua mke wa pili, tunaweka mabadiliko, masengenyo, hatusamehe. nk, haya yote ni dhambi dhidi ya Mungu! Daudi amehuzunika sana, mstari wa 17, kwamba amemtenda Mungu dhambi, hata anaomba rehema, mstari wa 1 na anaomba moyo mpya, mstari wa 10. Huu ni unyenyekevu, hii inapaswa kuwa sisi. Zaburi 52 inafupisha tofauti kati ya waovu tena, mstari wa 1-5, na wacha Mungu, mstari wa 6-9. Mambo yanayowafanya watu kuwa waovu ni yale tunayosema, tunayofanya, yale tunayostarehe nayo, yale tunayosema uwongo na ni mambo gani mabaya tunayopenda, mstari wa 2-4. Mstari wa 7 unatukumbusha tusitegemee nguvu zetu wenyewe! Kwa upande mwingine, mtu anayemcha Mungu anapaswa kujaribu kubaki akifanya yale ambayo Mungu anataka. Ingawa tunashindwa tunaweza kumwamini Yesu tunaposoma katika Warumi 5 na 6 - kwanza tunatambua kwamba sisi sote tunatenda dhambi, sura ya 5 mstari wa 12, na kwamba kifo hutujia sisi sote, mstari wa 18-21. Lakini tukijaribu kuwa wacha Mungu tunahesabiwa haki, tunafanywa kuwa sawa katika Yesu, mstari wa 9-11. Jambo la ajabu kuhusu neema ni kwamba tunapozidi kufahamu dhambi zetu, neema huongezeka pia. Hii haimaanishi kwamba tunaweza kufanya dhambi kimakusudi kwa sababu neema inaifunika (Warumi 6:1-2 na 15), kwa sababu huo ni mtazamo mbaya, inatuhusu sisi kutambua zaidi na zaidi kwamba tunaweza kuokolewa tu kwa sababu ya neema. Warumi 6 ni ukumbusho wa ajabu kwamba kwa neema tunaokolewa, mstari wa 14, na haya yote yanaletwa na Yesu na katika hili tuna wajibu, mstari wa 3-4. Tuna maisha mapya, kama vile Daudi aliomba kwa ajili ya "moyo mpya", lakini pia tunahitaji kujaribu kuishi kana kwamba tuko katika maisha haya mapya sasa, hii ina maana kujaribu kufanya yaliyo sawa. Tunapaswa kuwa "watumwa" wa Mungu ikiwa tunataka uzima wa milele, kuwa "watumwa" wa mtu ina maana kwamba tunapaswa kufanya kile wanachosema, kimsingi hatuna chaguo, lakini kubatizwa tumechagua kuwa watumwa wa Mungu, haki kama ndugu zake Yusufu walivyochagua kuwa watumwa wa Yusufu walipotafuta msamaha kwa unyenyekevu, ni picha sawa na sisi pia sasa, tunatafuta msamaha wa Mungu kwa unyenyekevu ndani ya Yesu na tumekuwa watumwa wa Mungu kwa hiari, mstari wa 15-22. Badala ya kuwa watumwa wa Mungu ni kuwa watumwa wa dhambi, ambayo mwisho wake ni kifo! Hivyo somo kwetu? Tunahitaji kuwa watumwa wa Mungu na kumtii katika kila jambo, ndiyo tutashindwa, ndiyo maana tunaye Yesu, lakini mtazamo wetu unapaswa kuwa kama wa Daudi katika Zaburi 51. "Kwa maana mshahara wa dhambi ni mauti, bali karama ya Mungu ni ya milele kama katika Kristo Yesu Bwana wetu." (Warumi 6:23)