Februari 22
Hema ilihitaji kutengenezwa kwa vifaa sahihi. Kutoka 35 inatwambia kilichohitajika. Inawezekana kwamba vingi kati ya hivi ndivyo walivyovichukua kutoka Misri yapata miezi 3 iliyopita. Waisraeli walikuwa wameweza kuwaomba Wamisri kila aina ya vifaa, ambavyo Wamisri walikuwa wamewapa (Kutoka 12:35-36). Walifanya hivi kwa sababu walimcha Mungu wa Israeli na walikuwa wameona mapigo yote ambayo Mungu alikuwa amewaletea. Hii ina maana kwamba ni Mungu aliyewafanya Waisraeli kuwa matajiri kwa utajiri wa Wamisri. Sasa Mungu alikuwa akiomba baadhi ya vifaa hivi virudishwe ili kujenga Hema Yake. Aliwaomba warudishe baadhi yake kwa hiari. Hii ilikuwa ni changamoto. Je, wangejiwekea utajiri huo au wangemrudishia Mungu? Hili si somo tu kuhusu historia. Ni somo kutoka katika historia. Tunakabiliwa na changamoto hiyohiyo hivi leo. Tumepewa kila kitu tulicho nacho kutoka kwa Mungu. Sura yetu katika Agano Jipya inatufundisha hivi, "Mna nini ambacho hamkupokea?" (1 Wakorintho 4:7). Swali ni je, tutarudisha chochote kwa hiari kwa ajili ya kazi ya Bwana? Tunaambiwa kwamba Zaburi 92 ni ‘Kwa Siku ya Sabato’. Somo letu la kwanza kutoka katika Kutoka 35 lilitwambia kwamba siku ya Sabato ilikuwa siku moja kwa wiki ambapo Israeli hawakufanya kazi na badala yake walipumzika (Kutoka 35:2). Ilikuwa siku ambayo Israeli hawakupaswa kuwasha moto (Kutoka 35:3). Kwa maneno mengine, ilikuwa siku ambayo hawakuruhusiwa kupika. Walihitaji kuwa na chakula baridi kilichoandaliwa kutoka siku iliyopita. Kwa hiyo, walifanya nini siku ya Sabato? Zaburi 92 inatwambia kwamba walifikiria kuhusu kazi kuu za Mungu na mafundisho yake makuu (mstari wa 5). Hizi zitawaletea furaha (mstari wa 4) ili waweze kuongozwa kupiga muziki na kuimba (mstari wa 1-3). Miongoni mwa sababu za furaha ilikuwa kushindwa kwa adui zao (mstari wa 11) na adui za Mungu (mstari wa 9). Wenye haki watastawi kwa sababu ya baraka za Mungu. Tunapewa maelezo ya haya kwa mifano ya mtende wenye matunda na mwerezi mzuri. Hata wazee wanaweza kufanya hivi. Wakiwa wazee bado wanaweza kuzaa matunda. Siku ya Sabato ilikuwa siku ambayo wangeweza kupumzika kutokana na hofu ya maadui na kufurahi katika yale ambayo Mungu alikuwa amewafanyia. Mungu hufanya hivi kwa ajili yetu pia. Tunaweza kukumbuka kazi Yake kuu siku ya Bwana. Tunaweza pia kufurahi katika kushindwa kwa adui zetu, ambayo Kristo ametupatia. Tunaweza kufikiria kuhusu mafundisho makuu ya Mungu na kazi Yake. Tunaweza kumsifu Mungu kwa hili. Zaburi ya 93 pia inamsifu Mungu. Wakati huu kwa ajili ya ukuu na umilele wa Mungu (mstari wa 1-2). Na pia nguvu Zake (mstari wa 4), amri Zake na utakatifu Wake (mstari wa 5). Kitabu cha 1 Wakorintho kinashughulikia mambo mabaya zaidi kutoka katika ulimwengu wa Kigiriki. Ingawa Athene ulikuwa ni mji mkuu, hatuna taarifa nyingi kuhusu mji huu katika Agano Jipya. Lakini, Korintho ni mji ulikuwa karibu na Athene na tumeandika mengi kuhusu mji huu. Ni katika barua ya kwanza kwa Korintho ambapo viwango vya Kikristo vinatofautishwa na ulimwengu mbaya zaidi wa Kigiriki. Ulimwengu wa Kigiriki ulikuwa na hekima yake na baadhi ya tabia mbaya zaidi za kibinadamu. Vyote viwili vilitakiwa kupingwa. Mojawapo ya masuala ni jinsi gani mtu anaweza kufundisha njia sahihi wakati mji umewekwa kwenye njia isiyo sahihi? Jibu la hili liko katika sura ya 4, na pana mfano mzuri. Ikiwa wanaweza kuona maana ya kuwa Mkristo, basi wanaweza kuwa Wakristo wenyewe. Kwa hiyo, Paulo anasema, "Kwa hiyo nawasihi mniige mimi" (1 Wakorintho 4:16). Paulo aliwafundisha kuwa na tabia sahihi, lakini pia alionyesha tabia sahihi. Mambo hayo mawili ni muhimu ili kuwa mwalimu mzuri. Tunasoma kwamba Paulo angemtuma Timotheo kwao ili "Awakumbushe njia yangu katika Kristo Yesu, ambayo inalingana na yale ninayofundisha kila mahali katika kila kanisa" (1 Wakorintho 4:17). Mfano wa njia yake ya maisha umetolewa katika mstari wa 12 ambapo, "Tukilaaniwa, tunabariki; tuteswapo, tunavumilia; tutukanwapo, tunajibu kwa wema." Hapa ndipo Ukristo ulipoonekana. Kwa upande mwingine, tuna mfano wa aina mbaya zaidi ya uasherati miongoni mwa waumini katika 1 Wakorintho sura ya 5. Mtu fulani amewahi kufanya ngono na mke wa baba yake (mstari wa 1). Paulo anaweka wazi kwamba hii si tabia inayokubalika. Kwa kweli, tabia nyingi zinazofanana hazikubaliki. Zitawatenga waumini kuwa watu wa Mungu. Mifano iliyotolewa ni uasherati, uchoyo, ibada ya sanamu, uzushi, ulevi na ulaghai (mstari wa 10 na 11). Wanapaswa kuepuka tabia hizi na pia kuepuka wale wanaozifanya (5:11, 13). Mojawapo ya sababu za kuepuka hili ni hatari ya kueneza uasherati. Mtu mmoja akianza, basi wengine wanaiga. Kwa hiyo ni muhimu kuwaondoa watu kama hao kutoka katika kanisa ili kanisa lisiharibiwe. Hili linafanywa kwa matumaini kwamba mkosaji atatubu na kuokolewa kutoka katika njia hizo mbaya (mstari wa 5). Sura zetu leo zimetufundisha hitaji la kutoa kile kinachohitajika ili kujenga kile kilicho cha Mungu. Katika Agano la Kale, hii ilikuwa Hema. Leo, ni kanisa la Mungu. Lazima tujenge eklesia kwa hiari. Eklesia lazima iwekwe huru dhidi ya njia za ulimwengu ili iwe tofauti na ulimwengu. Tuliona hili katika ulimwengu wa Korintho. Tunahitaji kufundisha viwango sahihi na pia kuweka mfano sahihi sisi wenyewe. Na tumejifunza hitaji la kumshukuru Mungu kwa ukuu na utunzaji wake, ambao tunaufurahia sasa na tutaufurahia katika Ufalme.