Februari 23
Kutoka 36: Inaonesha taswira nzuri sana ya umoja, watu wenye vipaji tofauti walivyopewa na Mungu wakifanya kazi kwa pamoja… wote wakitimiza mapenzi ya Mungu kwa roho moja. Pia, tunaona kwamba, BWANA alikuwa ameandaa kila kitu. Vifaa vya thamani vya dhahabu, fedha n.k. walipewa na Wamisri walipoondoka nchini, na sasa waliweza "kutoa" kwa BWANA. Nao walitoa kwa hiari, na ilibidi waambiwe waache kwa sababu tayari walikuwa wameleta vitu vya kutosha. Furaha iliyoje, kila asubuhi kuwaona watu wakitoa kwa ajili ya maskani ya BWANA. Wafanyakazi pia walikuwa waaminifu, kila kitu kilikuwa kwa BWANA, bila kuchukua kutoka kwa watu kwa ajili yao wenyewe. Aidha, BWANA alikuwa amewapa ujuzi muhimu Bezaleli na Aholiabu ili kujenga maskani kulingana na mapenzi ya Mungu. Hawa wawili walikuwa wamepewa vipawa na kuchaguliwa na BWANA ili watu wote wa Mungu wafaidike. Hawakuweza kufanya kila kitu, wao wenyewe hawakuwa na vifaa vya kutosha, hawangeweza peke yao kujenga maskani haraka hivyo. Kama wangeweza, basi kiburi kingetokea, kingeitwa maskani ya Bezaleli na Aholiabu. Hapana. Ilikuwa iwe maskani ya BWANA, ilikuwa ni mpango wake, uliozungumziwa na Musa, uliotimizwa na wataalamu walioitwa na kuongozwa na roho, na uliotolewa na watu wake kutokana na "utajiri" ambao Mungu alikuwa amewapa; uliwakilisha maskani ya Mungu. Mungu na watu wake wakikusanyika pamoja, wakiwa wamoja katika moyo na akili, wakiunganishwa pamoja; ndiyo maana sehemu zote za maskani zinatajwa - sehemu zote zilikuwa na kusudi. Zenyewe hazikuwakilisha chochote, lakini zilipounganishwa pamoja na sehemu zingine zilizochaguliwa, zilikutana pamoja ili kutengeneza mahali pazuri pa kukutania, mahali pa BWANA kukaa kati ya watu wake. Tunaona mada hii tunapofikiria miili yetu wenyewe. Imeumbwa kwa ajabu na bado tunamkaribisha BWANA "kukaa" ndani yetu? "Mwili ni kitu kimoja, ingawa umeundwa na sehemu nyingi ambazo huunda mwili mmoja. Ndivyo ilivyo kwa Kristo. (1 Wakorintho 12:12). "Sasa ninyi ni mwili wa Kristo." Na kila mmoja wenu ni sehemu yake” (1 Wakorintho 12:27). “Kuna aina mbalimbali za karama, lakini roho ni ile ile” (1 Wakorintho 12:4). Hili ni muhimu sana, Eklesia LAZIMA iwe na roho ileile; si roho ileile tu ndani yetu, bali sote tuna roho ya BWANA. Mojawapo ya furaha na sababu zetu kubwa za kuabudu ni kwamba, tuna uhakika kuwa Eklesia ni ya BWANA, si yetu! Musa, Bezaleli na Aholiabu, wote walijua kwamba makao ya BWANA yalikuwa yake kwa kila njia. Ni ajabu na neema iliyoje kujumuishwa mahali hapo. Lakini, ni ajabu zaidi na neema kuwa sehemu ya mwili wa Kristo!!! Zaburi 95: Mistari 7 ya kwanza ni maneno ya ibada ambayo tumeyapitia: kuimba, kufurahi, kumsifu muumba wetu, na shukrani kwa uhusiano uliopo kati ya BWANA na kondoo wake. Kisha inaonekana kuna mabadiliko makubwa ya mawazo. “Leo, kama mtasikia sauti yake: Msifanye mioyo yenu kuwa migumu, kama katika uasi (Meriba), kama katika jaribu (Masa) jangwani”. Mistari ifuatayo inaonya kuhusu matokeo ya kupotea mioyoni mwao - “hawataingia rahani mwangu” (Ufalme). “Mada” hizi zote mbili ziliwahi kutokea katika historia ya Israeli. Watu walimwabudu BWANA kwa mioyo ya shukrani baada ya kuokolewa kutoka Misri na kuvuka Bahari Nyekundu (Kutoka 15), lakini muda mfupi baadaye (Kutoka 17) walipokuwa wakiteseka kwa sababu ya ukosefu wa maji, mioyo yao ilikuwa migumu, na walimjaribu BWANA kwa kusema “Je, BWANA yuko kati yetu au la?” BWANA alikuwa pamoja nao, lakini hawakuwa pamoja na BWANA; matatizo yalikuwa yamewafanya wajitenge na BWANA ambaye walikuwa wamemwabudu na kumsifu hivi karibuni! Matatizo yanapotokea, kuna mambo mawili - mwendee BWANA, au mkawe wagumu na mkajitenga zaidi na BWANA na kulalamika kwa kujihurumia. Masomo haya ya Agano la Kale pia yamo katika Agano Jipya. Mistari hii katika Zaburi 95 imenukuliwa mara saba katika Waebrania 3 na 4 pamoja na maonyo. “Angalieni, ndugu, asije akawa ndani yenu yeyote mwenye moyo mbaya wa kutokuamini kwa kujitenga na Mungu aliye hai (Waebrania 3:12) na “Basi, na tufanye bidii kuingia katika raha, mtu yeyote asije akaanguka kwa mfano uleule wa kuasi” (Waebrania 4:11). Katika maisha yetu ya kila siku, tunaitikiaje magumu? Tukiyashiriki na BWANA na kumwamini, hiyo pia ni sehemu ya ibada. Na hivyo, mada hizo mbili ni mada moja - jinsi tunavyomwabudu BWANA. Kama vile ilivyo kweli kwamba tukipenda tutatii kwa hiari, vivyo hivyo pia ni kweli kwamba tukiwa na roho ya kuabudu na kusifu, basi roho hiyohiyo pia itaamini. Hatuwezi kuabudu na kutomwamini!! Vinginevyo Mungu wetu ni furaha!! Ibada yetu haipaswi kuwa kwa sababu ya hali, bali kwa sababu ya uhusiano wetu na BWANA, na katika nyakati ngumu, mara nyingi uhusiano huo huwa na nguvu zaidi. 1 Wakorintho 6: Tunaona Wakorintho waliitwa na Mungu: “Mungu ni mwaminifu, ambaye mliitwa naye katika ushirika wa Mwanawe, Yesu Kristo Bwana wetu” 1 Wakorintho 1:9. Je, wote walikuwa na ushirika na Mungu na Yesu? Tunapoangalia sura ya 6 tunaona kwamba baadhi hawakuwa na ushirika. Wale waliopeleka migogoro yao binafsi na washiriki wenzao wa Kanisa kwenye mahakama za kipagani hawakuwa na ushirika na BWANA, kwa sababu walikuwa wakienda kinyume na mapenzi ya Mungu na maagizo ya Bwana katika Mathayo 18:15-17. Maneno yake yalihusu kufikia amani kati ya "pande" hizo mbili, na ikiwa ni lazima kuhusisha Kanisa. Nina hakika sote tumepitia matatizo ndani ya Kanisa, je, sote tumefuata maagizo ya Yesu? Paulo anawafundisha kwa kuwakumbusha na kuwauliza maswali. Katika sura hii anasema mara sita "Hamjui?" Ambayo inaonyesha walijua, lakini walitaka kufanya mambo kwa njia yao. Hakika Kanisa lingehukumu vizuri zaidi kuliko ulimwengu, wangepaswa kuhukumu kama Mungu angehukumu. Baada ya yote, katika ufalme wangekuwa wakimsaidia Yesu kuhukumu/kutawala ulimwengu. Leo ndio uwanja wa mafunzo kwa viongozi wa siku zijazo." Aliye mwaminifu kwa kidogo atakuwa mwaminifu kwa kikubwa pia” Luka 16:10 na “Kama hamkuwa waaminifu kwa pesa zisizo za uadilifu, ni nani atakayewaamini kwa utajiri wa kweli?” Luka 16:11. Paulo anaendelea “Kwa nini hamkubali mabaya?” Jibu linaonyesha kwamba aliyekosewa pia alikuwa mkosaji! Hakumpenda ndugu yake; hakutaka kusamehe na hakuwa na roho sahihi ndani yake… aliongozwa na kiburi cha kidunia. Jihadharini, anasema Paulo “Hamjui ya kuwa wadhalimu hawataurithi Ufalme wa Mungu” Kwa kumpeleka ndugu mahakamani alikuwa amevunja amri mbili kuu (Mpende Mungu na mpende jirani yako). Kabla Mungu hajawaita, walikuwa na hatia ya dhambi nyingi, lakini Mungu alikuwa amewasamehe, amewarehemu, amewaonyesha upendo nk, na kwa kutambua hili walipaswa kuwaonyesha roho ileile ndugu na dada zao wote – sameheni kama mlivyosamehewa. Mstari wa 12: Mambo yote ni halali kwangu, lakini mambo yote hayafai. Kuna misemo mingi midogo ambayo watu hutumia ambayo inaonekana kuwa sawa lakini lazima ipimwe ili kuhakikisha kuwa haileti mafundisho mabaya. Leo tuna "upendo wa Mungu hauna masharti". Hili haliko katika maandiko. Kwa maana moja ni kweli, lakini linaweza kupendekeza kwamba kwa sababu anatupenda bila kujali tunafanya nini, tunaweza kufanya chochote tunachotaka!! Kuhoji "Haijalishi kwa sababu bado anatupenda". Mawazo haya hayatatuongoza kwenye wokovu! Mawazo haya yanatutenganisha na ushirika na BWANA. Nani anataka kuwa katika ushirika na makahaba, ulimwengu, wasio haki n.k., hata kifo! Au… BWANA, na uzima; hata uzima wa milele. Maisha yetu yanafunua vile tunavyotaka kuwa katika ushirika naye.