Februari 25
Upendo unaonyeshwa katika masomo yote matatu ya leo, kama inavyosema katika Wakolosai 3 mstari wa 14: “Na juu ya fadhila hizi zote [huruma, wema, unyenyekevu, upole, na uvumilivu] jivikeni upendo, ule unaowafunga wote pamoja katika umoja kamili.” Yesu pia alisema katika Marko 12 mstari wa 29-31 kwamba “Amri iliyo kuu zaidi ni hii: Sikia, Ee Israeli, Bwana Mungu wako ni mmoja. Mpende Bwana Mungu wako kwa moyo wako wote, na kwa roho yako yote, na kwa akili zako zote, na kwa nguvu zako zote. Ya pili ndiyo hii: Mpende jirani yako kama nafsi yako. Hakuna amri iliyo kuu kuliko hizi.” Katika Mathayo 22 Yesu anaongeza: “Sheria yote na Manabii hutegemea amri hizi mbili.” Upendo unapaswa kuhamasisha kila kipengele cha maisha yetu ya Kikristo - upendo wa Mungu na pia wa Yesu na wa kila mmoja wetu. Kwa hiyo, tunaposoma leo hebu sote tujiulize swali: “Je, ninaonyesha upendo katika KILA JAMBO NINALOLIFANYA?”. Katika Kutoka 38 ni wazi kwamba mafundi stadi na watu wote walikuwa wakionyesha upendo wao kwa Mungu katika kila kitu walichofanya ili kufuata amri za Mungu katika kujenga maskani na vitu vyote vya ibada. Walifuata wazi amri za Mungu kwa sababu zote ziliendana kama Mungu alivyotaka, tutaona hilo katika Kutoka 39 kesho. Sio tu kwamba kazi yote ilikamilishwa kama Mungu alivyotaka, bali pia watu waliweka kumbukumbu sahihi za vitu vyote vilivyotumika, Kutoka 38 mstari wa 21-31 - hii ilikuwa miongoni mwa nyenzo nyingi za gharama kubwa, lakini kila kitu kilirekodiwa kwa upendo. Upendo unapaswa kutuhamasisha sote kuwa waaminifu na wazi katika kila kitu tunachofanya. Neno "kitani kilichosokotwa vizuri", mfano mstari wa 16 na 18, linaonyesha uangalifu na umakini kwa undani; tunapaswa kutumia uangalifu na umakini huu kwa mambo ya Mungu, ambayo yanapaswa kuwa kila kitu tunachofanya! Zaburi 2, yaani 100 na 101 ni muhimu pia kwa sababu hisia, yaani furaha, sifa, n.k. ni kielelezo cha upendo. Tunaweza tu "kupiga kelele kwa furaha" kwa dhati, Zaburi 100 mstari wa 1, "kuabudu kwa furaha", mstari wa 2, kutoa "shukrani" na "sifa", mstari wa 4, ikiwa tunampenda Mungu kwa dhati. Tunampenda kwa sababu anatupenda na upendo wake hauna kikomo, mstari wa 5, ingawa Mungu ndiye muumba mwenye nguvu zote, bado anatujali kama watu binafsi, mstari wa 3. Tunaimba kuhusu upendo wa Mungu, Zaburi 101 mstari wa 1, na kama onyesho la upendo huo tunapaswa kuwa waangalifu kuishi maisha "yasiyo na lawama", mstari wa 2 na 6. Na mambo hayo yanayochangia maisha "yasiyo na lawama" si kutazama "mambo maovu" na kuchukia "matendo ya watu wasio na imani", mstari wa 3; kutokuwa katika kundi la "watu wenye mioyo mipotovu" na kuwa na uhusiano wowote na "uovu", mstari wa 4, na kuhakikisha kwamba hatuko katika ushirika na wale "wanaofanya udanganyifu" na wanaosema uongo, mstari wa 7. Ni "wasio na lawama" pekee ambao tunapaswa "kukaa nao, mstari wa 6, kwa sababu mwishowe Yesu atakaporudi "atamkatilia mbali kila mtenda mabaya kutoka katika mji wa Bwana". Tunakubali kwamba sisi ni "wasio na lawama" tu katika Yesu, kwa sababu haiwezekani kwa wanadamu kuwa bila lawama peke yetu kwa sababu sisi ni wenye dhambi kiasili, lakini tunapaswa kujaribu kuwa kama Yesu, kwa sababu ni onyesho la upendo. 1 Wakorintho 8 kwa kweli ni sura ya upendo. Ndugu na dada wa Eklesia walikuwa wamemuuliza swali Paulo, mstari wa 1, kuhusu chakula kilichotolewa sadaka kwa sanamu, lakini kabla hajajibu anazungumzia upendo, akiendelea katika mstari wa 2-3. Kwa nini alifanya hivi? Ninaona kwamba Paulo alitaka kuweka msingi muhimu sana kwamba kila uamuzi tunaofanya lazima ufanywe kuhusu upendo - kwa maana kubwa hapa, Paulo anasema kwamba ikiwa hatufanyi hivyo. Tukimpenda ndugu au dada yetu basi hatumpendi Mungu na kwa hiyo hatujulikani naye. Hivyo, tukitaka kujulikana na Mungu basi tunapaswa kumpenda na katika kumpenda tunapaswa kuwapenda ndugu na dada zetu. Ni wakati tu Paulo ameweka wazi hili, ndipo anapojibu swali, yaani kutoka mstari wa 4. Upendo lazima uwe mwanzo wa matendo yetu yote na mazungumzo yetu yote, tunapompinga mtu yeyote, tunapaswa kuhamasishwa na upendo. Tunapomwona ndugu au dada akifanya jambo baya ambalo linaweza kumtenga kutoka katika ufalme, tunapaswa kumpinga; tunapowahubiria wengine, ikiwa ni pamoja na watoto wetu na familia pana na katika mwingiliano wetu wote tunapaswa kuhamasishwa na upendo. Kwa hiyo, ikiwa tunatoa au kupokea changamoto au mafundisho tunapaswa kutambua kama inahamasishwa na upendo. Turudi kwenye mfano kuhusu kula chakula kilichotolewa sadaka kwa sanamu. Paulo anaweka wazi baadaye kwamba sanamu si kitu kwa sababu kuna Mungu mmoja tu, mstari wa 4-6, kwa hiyo chakula "kilichotolewa sadaka" kwao hakinajisi hata kidogo kwa sababu hakuna kitu cha kukichafua, mstari wa 7-8. Ni wazi hakuna sababu ya kutokula chakula kilichotolewa sadaka kwa sanamu. LAKINI, wale waliokuwa na uelewa mzuri wa kujua kwamba hakukuwa na ubaya wowote kula chakula kilichotolewa sadaka kwa sanamu HAWAPASWI KULA kwa sababu ya upendo kwa ndugu au dada "dhaifu", mstari wa 9-12. Tusipoonyesha upendo wetu kwa ndugu au dada yetu na tunawatenda dhambi (kwa kula nyama) tunamkosea “Kristo” – hili ni jambo muhimu sana kwetu kukumbuka – tukipuuza “udhaifu” wa ndugu au dada yetu basi si tu kwamba tunampenda Mungu bali pia tunamkosea Yesu! Paulo yuko wazi kabisa katika ushauri wake, mstari wa 13, yaani, hatupaswi kufanya mambo yanayosababisha wengine kuanguka katika dhambi. Tunapaswa kutumia kanuni hii kwa kila kitu tunachofanya, ikiwa kwa mfano ndugu au dada analewa anapokunywa pombe, basi ndugu na dada hao walio karibu naye hawapaswi kunywa wenyewe au hata kupendekeza kwamba kunywa ni sawa kwa sababu hiyo itakuwa jaribu kwao – hii inaonyesha upendo. Ikiwa ndugu au dada alitumia vibaya fedha alipokuwa mweka hazina wa eklesia na akatubu na kulipa kile alichoiba kisha kwa upendo, hatungewaweka katika hali ya majaribu tena kwa kuwapa majukumu ya kifedha tena. Ikiwa ndugu au dada ana nia tu ya kupata faida ya kifedha kwa ajili yao wenyewe na familia zao, kutokana na upendo hatupaswi kuwaweka katika nafasi ambapo wanajaribiwa zaidi kupata zaidi kwa ajili yao wenyewe. Maamuzi yetu yote yanapaswa kuchochewa na upendo – tukiwa na akili ya wokovu wao. Sura ya 9 inaonekana kuwa jibu la Paulo kwa ukosoaji usio wa haki aliopokea kutoka kwa Eklesia kuhusu aina fulani ya malipo na katika mstari wa 17-18 anaweka wazi kwamba kuhubiri na kufundisha injili ni bure - hakuna mtu anayepaswa kumtoza mtu yeyote kwa chochote na hakuna mtu anayepaswa kutarajia malipo kwa kazi yake - huu ni udhihirisho wa upendo! Anamalizia sura hii kwa kutumia mfano wa mkimbiaji anayejifunzia mbio na kutumia mafunzo makali ili kupata taji ya muda, analinganisha hili na mafunzo yetu katika upendo ili kupata taji "itakayodumu milele", yaani ufalme, mstari wa 24-27. Kwa hiyo, sisi pia tunapaswa "kujifunzia" kikamilifu ili tusije "tukakosa sifa ya tuzo". Kuna uovu na chuki nyingi duniani leo, tunapaswa kuwa tofauti na kuonyesha upendo katika kila kitu tunachofanya, iwe kwa ndugu na dada zetu, au familia au watu wanaotuzunguka, tunapaswa kuonyesha upendo - upendo huu unaokumbatia sheria na manabii wote!