Marchi 2
Mambo ya Walawi 7 inaendelea na maagizo ya Mungu kwa watu na makuhani kuhusu matoleo yao Kwake. Mungu alitoa maagizo tofauti kwa ajili ya sadaka za kuteketezwa, za nafaka, za ushirika, za dhambi na za hatia. Kila mmoja alitimiza kusudi tofauti. Tunamjia BWANA kwa sababu mbalimbali kwa nyakati tofauti katika maisha yetu; wakati fulani kwa ajili ya msamaha, wakati fulani kuweka wakfu, wakati fulani kwa ajili ya shukrani na ibada, au ushirika, mara nyingi sana ni kwa sababu zaidi ya moja. Tungejihusisha na kutafuta msamaha (kwa kuleta sadaka ya dhambi au sadaka ya hatia) kisha kujikabidhi kwa Mungu (sadaka ya kuteketezwa na sadaka ya nafaka) na kisha kufanya ushirika na BWANA (sadaka ya ushirika). Zote zilikuwa njia halali (mbele ya Yesu!) za kusamehewa dhambi na ushirika na BWANA. Ikiwa watu walileta matoleo yao kwa hiari kulingana na mapenzi ya Mungu, tayari walikuwa kwenye njia sahihi, wakifanya mapenzi ya Mungu wakitafuta kumpendeza Yeye—tofauti na Kaini. Pia, tunakumbushwa kwamba Mungu yuko tayari sikuzote kusamehe IKIWA tunafuata njia zake. Yeye yuko kila wakati; tunajua pa kwenda. Ikiwa matoleo yalitolewa kwa roho ifaayo, basi mtoaji alisamehewa na mmoja na BWANA. Ikiwa moyo wa mtoa sadaka ulitaka kujitenga na BWANA, basi matoleo yalikuwa bure. Tambiko ni kwa roboti, zisizo na moyo, na kamwe hazileti ushirika. Israeli walionywa mara nyingi kuhusu mioyo yao migumu. "Acheni kuleta matoleo yasiyo na maana" Isaya 1:13: matoleo yanapaswa kuwa kamili ya maana, kufunua upendo wa Mungu, neema, msamaha na mapenzi ya ushirika.
Alitaka mioyo yao iwe pamoja na roho yake. Mara nyingi, walifanya tu ibada na kuondoka kana kwamba hakuna kitu kilichotokea. Daudi, “mtu aupendezaye moyo wa Mungu” anasema katika Zaburi 51:16-17 “Wewe hupendezwi na dhabihu, wala hupendezwi na sadaka za kuteketezwa. Dhabihu za Mungu ni roho iliyovunjika; moyo uliovunjika na mnyenyekevu.” Daudi anamaanisha bila roho sahihi sadaka zilikuwa hazina maana na hazina thamani. Sisi pia, tunapokutana katika ushirika ili kushiriki mlo na BWANA wakati wa kuumega mkate, lazima tujichunguze. (ni vyema kufanya hivi kabla hatujafika kwenye mkutano, kuna muda zaidi.) Ni lazima tuje na roho sahihi. Ni lazima tujihadhari na ujuzi, kushiriki mkate tu na kunywa sip ya tunda la mzabibu ni bure peke yake. Kila kitu ambacho nembo huwakilisha, ukumbusho wa maisha ya dhabihu ya Yesu na zawadi (sadaka) ya Mungu kwa wanadamu wenye dhambi n.k, huleta maana na thamani, na hufunua hamu ya Mungu na yetu ya kuendelea na ushirika. Yohana anaandika “hakika ushirika wetu ni pamoja na Baba na pamoja na Mwanawe Yesu Kristo. Na mambo haya tunawaandikia ili furaha yenu iwe timilifu” 1 Yoh 1:3-4. Zaburi 106: Tunajua kwamba “Mambo yote yaliyotangulia kuandikwa yaliandikwa ili kutufundisha sisi”. Rum 15:4. Kwa maneno mengine, soma (sikiliza!) na ujifunze! Zaburi ya 106 ina masomo mengi ambayo tunapewa kupitia vikumbusho kutoka
Ikiwa tunatambua ukubwa wa rehema ya Mungu kwetu, na kutafakari na kukaa juu ya zawadi hii kutoka kwa Mungu, na ikiwa tungefanya hivi mwanzoni na mwisho wa kila siku, IKIWA, basi haitakuwa rahisi kwamba tungetenda dhambi mara nyingi. Kila siku inapoanza, tunafanya matayarisho ya siku hiyo, lakini kila siku ina changamoto zake za kiroho na tunaambiwa tuvae silaha za Mungu, kujitayarisha kwa ajili ya siku pamoja na Bwana (Efe 6:10) Je, ni mara ngapi tunafuata ushauri huu? Maneno katika Biblia (na kwa hiyo kutoka kwa Mungu Mwenyewe) yanatuhimiza kuweka imani katika matendo, na kushiriki siku zetu na Bwana. Ni mwaliko wa kupendeza kama nini, lazima kuna jambo baya sana ikiwa hatutakubali matakwa yake kwa furaha na unyenyekevu! Tunajifunza nini kutokana na historia ya Israeli katika Zaburi 106? Usijitenge na BWANA. Hili linaweza kutokea kwa njia nyingi na mifano michache imetolewa katika zaburi hii. Mstari wa 7 Waisraeli walipokuwa wakiokolewa kutoka Misri, “hawakuelewa maajabu yako, hawakukumbuka wingi wa rehema zako, waliasi karibu na Bahari ya Shamu” Wangewezaje kusahau! Sio tu kile kilichotokea lakini muhimu zaidi, kwa nini. Mungu alikuwa pamoja nao, lakini kwa sababu ya hofu walijitenga na Mungu. Somo ni kwamba usisahau kamwe rehema ya Mungu inayoendelea kwako, yeye ni mwaminifu, kwa hivyo elewa kuwa hofu ni kwa sababu unatazama shida kana kwamba uko peke yako, nenda kwa BWANA "njoo kwangu" na upate amani. Mstari wa 13 “Wakayasahau matendo yake upesi. Hawakungoja maagizo Yake, bali walitamani sana nyikani” Au tunatumia vibaya rehema ya Mungu? Mst
Wivu hutoka kwa moyo usio na shukrani, kutoridhika na maisha ya mtu. Hili linaeleweka kwa asiyeamini, lakini si kwa Muumini. Wivu mara nyingi sana unahusishwa na kutamani (uchoyo) na ni dhambi, tunasema kwamba hatuamini na kuridhika na kile ambacho BWANA ametupa. Tunasahau huruma yake, upendo, msamaha, msaada, wokovu, ahadi, na kuzingatia kile ambacho hatujapewa badala yake, na kwa hivyo tunajitenga na Bwana! Mst 19-20 - waliabudu sanamu. Kwa njia nyingi shida sawa. Je, kuna kitu tunachotamani zaidi ya uwepo wa Mungu katika maisha yetu? Mst 24 “Hawakuamini neno lake (na ahadi zake) wala hawakuisikiliza sauti ya BWANA”. Ni muhimu sana kusikiliza neno Lake, sio kusoma tu. Maneno yanahitaji kuishi maishani mwetu, sio kubaki tu kwenye kurasa. Ndiyo njia pekee ya wokovu na uzima na muumba wetu. Mst 34-39 Israeli walikuwa wametengwa na ulimwengu ili kuwa shahidi kwa ulimwengu wa njia za haki za Mungu. Badala yake, walirudi ulimwenguni. Sisi ni mashahidi wa Bwana na mwanafunzi Yohana anatupa onyo sawa. “Msiipende dunia wala mambo yaliyomo katika dunia” 1 Yohana 2:15. Ikiwa kwa kweli tunatambua huruma ya Mungu kwetu, hatutasahau kazi zake, hatutakuwa na wivu na kutokuwa na shukrani, hatutakuwa na au kutaka kuwa na sanamu, tutaishi kulingana na mapenzi yake (neno) kwa sababu ya upendo wake, na kutafuta kumpendeza kwa kuchagua njia yake (si yetu), na hatutarudi tena ulimwenguni. 1 Wakorintho 15: “Kristo alikufa kwa ajili ya dhambi zetu, kama yanenavyo maandiko, na kwamba alizikwa, na kwamba alifufuka siku ya 3, kama yanenavyo maandiko”.
Sisi sote tumepokea injili na kuona ushahidi katika maandiko. (Katika Agano la Kale na Jipya). Tunajua hii ni kweli. Daima kumekuwa na wasioamini na wadhihaki ambao mioyo yao haijaitikia injili. Na sikuzote kumekuwa na wale wanaokana sehemu fulani za ujumbe wa Biblia. Mfano ufufuo. Lakini tuna ujumbe wazi juu ya kile kilichotokea na kwa nini. Kifo cha Kristo SI kwa sababu ya kukufuru, au kupotosha taifa, au kukataza kulipa kodi kwa Kaisari, au uhaini. HAIKUWA adhabu ya Mungu kwa kutotii! Kifo cha Kristo kilikuwa kwa ajili ya msamaha wa dhambi za wanadamu (wenye haki kwa wasio haki). Kifo chake kilikuwa katika kutii mapenzi ya Mungu! Ufufuo wa Kristo ulithibitisha kwamba bila shaka yoyote, Yeye ndiye anayezungumziwa katika maandiko. (Zaburi 16,110; Isa 53, Matendo 2 n.k.) hakuna mtu mwingine ambaye alikuwa amefufuliwa kwenye uzima wa milele. Ufufuo ulithibitisha kwamba wokovu ulikuwa umepatikana katika maisha na kifo cha Yesu. Alikuwa wa kwanza, na atakaporudi, waaminifu pia watafufuliwa kwenye uzima wa milele na kuwa pamoja Naye na Baba yake milele. Hii ndiyo sababu (hasa katika siku za hivi karibuni) tunaomba “Ufalme wako uje”. Paulo anashiriki "kweli" zaidi katika sura hii. Bwana atatawala juu ya mataifa yote; utakuja wakati ambapo hakuna kifo tena; vitu vyote vitawekwa chini ya Mungu pamoja na Yesu aliye tayari daima (angalia utambuzi wa Yesu wa ukuu wa Baba Yake) ili Mungu awe yote katika yote. Waaminifu watabadilishwa, kwa muda mfupi, na watakuwa "wasioweza kuharibika" - kama Yesu. Mpango wa Mungu wa wokovu kwa wanadamu utakamilika. Ni furaha iliyoje kwa Mwokozi na waliookolewa! “Ashukuriwe Mungu atupaye kushinda kwa Bwana wetu Yesu Kristo; basi, iweni thabiti, mkazidi sana kutenda kazi ya Bwana sikuzote, mkijua ya kuwa taabu yenu siyo bure katika Bwana”.