Marchi 5
Mambo ya Walawi 11 inahusu wanyama walio safi na najisi na kile kinachowafanya wana wa Mungu kuwa najisi. Lakini ili kutusaidia kuelewa tunapaswa kukumbuka kwamba hii inahusu masomo ya kiroho kutoka kwa wanyama safi na wasio safi. Matendo 10 inatuambia kwamba hakuna mnyama aliye najisi kwa nafsi yake, kwa hiyo somo hapa si la kimwili, ni la kiroho. Mstari wa 44-45 unatuambia kwamba Mungu amejitenga na uchafu na anatuhimiza tujitenge pia, kwa kweli ikiwa tunataka kuwa kama Mungu lazima tujitenge na uchafu! Kwa hiyo Mungu aliwatenga watu wake kutoka Misri ambayo ni taswira ya sisi kuwa tumejitenga na ulimwengu na kama Paulo asemavyo katika 2 Wakorintho 6 mstari wa 17-18 inatubidi “tuwe wametengwa”, na hapo Mungu atakuwa “baba” yetu na sisi tutakuwa “watoto” wake. Kwa hiyo ni lazima tutofautishe kati ya vitu vichafu na vilivyo safi, Mambo ya Walawi 11 mstari wa 47, yaani, tunapaswa kutofautisha kati ya mambo ya kimungu na yasiyo ya Mungu yaliyomo duniani - mambo ya kimungu yanayoongoza kwenye uzima na wasiomcha Mungu kwenye kifo.
Huu ndio Utakatifu! Zaburi 110 inatukumbusha juu ya Yesu na ufufuo, mstari wa 3, pamoja na "majeshi" yanatukumbusha waamini na "kutoka tumbo la alfajiri" kuwa ufufuo wenyewe (Isaya 26 mstari wa 19). Mstari wa 1 ni wazi kwamba Yesu anaenda mbinguni kuketi mkono wa kuume wa Mungu. Zaburi 111 basi ni sifa kwa Mungu kwa yale ambayo Yesu amefanikisha kwa ajili yetu - tunamsifu Mungu kwa ajili ya "kazi" zake, mstari wa 2, neema yake na huruma, mstari wa 4, agano lake, mstari wa 5, imani tunayoweza kuwa nayo kwake, mstari wa 8, na ukombozi wake [katika Yesu], mstari wa 9. Kwa hiyo Mungu huyu mwenye upendo, anayejali, na mwenye huruma, "mcha Mungu" huyu "mwenye huruma". ni heshima kubwa sana - maneno "heshima" na "hofu" hayatoi maana kamili ya "hofu" - sio "hofu" inayotufanya tuwe na hofu, ni "hofu" kama "kuogopa" bahari au maji - tunajua nini inaweza kutufanya, kwa hivyo "tunaogopa" maji. “Hofu” ya Mungu ni kama “woga” wa kumkasirisha baba mwenye upendo, yaani, hatutaki kumkasirisha kwa sababu atatuadhibu, kwa sababu ya upendo. Zaburi ya 112 mstari wa 1 inasema kwamba "heri" ni mtu "anayemcha" Mungu, mtu huyu ndiye "mwenye furaha katika amri zake", kwa hiyo "hofu" hii ina maana kwamba tunatii amri za Mungu kwa sababu tunataka kumpendeza na hatutaki kumkasirisha.
Faida za “kumcha” Mungu huleta baraka nyingi, mstari wa 2-6, na hii inatofautishwa na sisi “kutoogopa” habari mbaya, mstari wa 7. Ikiwa ‘tunamwogopa’ Mungu, hatuna “hofu” ya mambo mengine, mstari wa 8, kwa hiyo “kumcha” Mungu ni zaidi ya kumstahi, ni “hofu” halisi lakini ambayo inategemea upendo na uhakika. Mungu ‘tunayemwogopa’ ni Mungu anayesaidia watu mmoja-mmoja, mstari wa 9, ambaye “haki” yake hudumu milele. Ni mtu “mwovu” ambaye anahuzunishwa na kutomcha Mungu kwa sababu anakosa baraka za Mungu, mstari wa 10, hii ni kama vile “waovu” walivyokosa ufalme katika mafundisho ya Yesu katika Mathayo 8 mstari wa 12. Tunapokuja kwa 2 Wakorintho 3 na 4 tunatambua kwamba pamoja na uhuru katika Kristo huja na majukumu yetu, tunajihusisha na kuwajibika kwa matendo yetu, kama vile Yesu anajaribu kuwajibika kwa ajili ya matendo yetu, tunajiweka sawa na kuwajibika kwa Yesu. baba, Mungu. Kuna miunganisho mingi sana kwa sheria wakati wa Musa katika sura hizi, kuanzia ufahamu wa sheria, sura ya 3 mstari wa 3, hadi mng'ao wa "nuru" ya injili, sura ya 4 mstari wa 6.
Kuna tofauti katika sura hizi na nuru inayofifia katika sura ya 3 mstari wa 7-11 kwa nuru ya injili katika sura ya 4 mstari wa 6, ambayo haififii kamwe. Kwa hiyo, hatukati tamaa, mstari wa 16-18. Kwa hiyo, masomo katika Kristo ni makubwa zaidi na ya wazi zaidi kuliko masomo yanayofifia ya mafundisho ya walio safi na wasio safi katika Mambo ya Walawi 11. Uhuru ndani ya Yesu ambao tumeueleza kwa ajili yetu katika sura hizi 2 ni kwamba utukufu katika sura ya 4 ni mkubwa zaidi kwamba utukufu unaofifia wa sheria katika sura ya 3. Kuna baadhi ya vifungu vya maneno vya ajabu vya kuelezea uhusiano wetu na Mungu na Yesu katika sura hizi 2, 3, 2:3-4, 3:1-4, 3. 2 Kor 3:12-18. Tuna "uhuru", tumebadilishwa! 2 Kor 4:6-12… haya yote ni kupitia kwa Yesu 2 Kor 4:16-18… Kwa hiyo kuweka mawazo yetu kwa Yesu ndilo somo muhimu. Daima tunamega mkate na kunywa tunda la mzabibu na kukumbuka kile ambacho Mungu na Yesu wametufanyia. Paulo pia anatumia mwili kama ukumbusho, hekalu, jumuiya na hii ni mojawapo ya vipengele vya nguvu zaidi vya maisha yetu katika Kristo, yaani ushirika katika Yesu - (1Yoh 1: 3, 1 Yoh 1: 6-7). Haijalishi hali zetu za kibinafsi ni zipi, sisi ni familia, iliyounganishwa na Mungu kupitia Yesu. (1Kor 11:23-26) Je, unafikiria nini unapochukua mkate na kikombe? Unafikiri nini kuhusu baadhi ya maneno haya mazuri ya Yesu kabla tu ya kuuawa (Luka 22:14-20) Mwili wa Yesu ulitolewa kwa ajili yetu, damu yake ILIMWAGWA kwa ajili yetu ili sisi tuwe sehemu ya mwili wake (eklesia yake), na Yesu akiwa kichwa – “alitaka sana” kufanya hili kwa ajili yetu.
Yesu alikuwa akifikiria juu ya kila mmoja wetu alipokuwa akiongoza kwenye kifo chake mwenyewe, uchungu halisi, woga wa kushindwa, mawazo yetu! Kama mwili - mwili wake! Tunachukua mkate - mkate mmoja (1Kor 10:16-17) Sisi ni mkate mmoja - ngano, chachu, maji, siagi, chumvi, sukari ni viungo tofauti - vyote ni tofauti, vyote vikichanganywa pamoja vinatengeneza chakula kikuu cha kipekee. Huwezi tu kuzichanganya pamoja na kisha kuzimimina kwenye sufuria na kuoka na kutoa mkate, lazima ufanyie kazi, unapaswa kuchanganya kiasi sahihi na kuacha wakati sahihi wa kuongezeka. Uangalifu unachukuliwa katika kuandaa, kupima, kukanda, kupika. Mara baada ya kufanywa mkate huwezi kuvunja viungo tena kwenye sehemu za vipengele. Ni chakula, hututegemeza. Mkate ulihitajika jangwani wakati wa Musa kwa maisha. Fikiria juu yake - viungo hivyo vyote tofauti, vyote vikichanganywa kwa makini pamoja. Tunapaswa kuendelea "kushiriki mkate huo mmoja", ambaye ni Yesu - lakini ndani yake pia tunaona mwili, sisi! Tunapaswa kuendelea "kula" Yesu - tunapaswa "kuendelea kumchukua" Yesu ndani yetu kwa kusoma na kufikiria juu yake. Pia tunahitaji “kuchukuana” tunaposhiriki mlo, kwa kufikiria jinsi tunavyoweza kutiana moyo kubaki “safi”.
Mvinyo, pia umetengenezwa kwa sehemu za sehemu, kila moja iliyoandaliwa kwa uangalifu, zabibu, chachu, maji, sukari, wakati mwingine viungo na aina fulani za vihifadhi. Sehemu muhimu kuhusu divai ni kuweka divai bila uchafu na hivi ndivyo Yesu anatufanyia sisi, ni kutuweka tukiwa safi - ndivyo Mungu alivyosema katika Mambo ya Walawi. Tunajua kwamba mara nyingi tunakosa alama, lakini hatuhitaji kuwa na wasiwasi, kwa sababu tumefanywa kuwa safi katika damu yake. Ili kupata athari kamili ya divai inahitaji kuzungushwa kinywani - tunapofanya hivi ufizi na ulimi husisimka jinsi Yesu anavyoathiri - hisia zetu zinasisimka, tunatazamia ladha yake. Na kisha tunapomeza, tunahisi joto tunapomchukua tena Yesu ndani yetu - huhisi kana kwamba joto linapanuka katika miili yetu. Ni kama kusoma kuhusu Yesu, ni matokeo ya maombi, ni kuhusu tabia yake kuwa ndani yetu - kutujaza, kutubadilisha, kutufanya kujisikia na kutenda tofauti. Alama hizi zimechaguliwa ili tumkumbuke Yesu na upendo wake wa ajabu kwetu - jinsi tunavyomchukua ndani yetu, jinsi anavyokuwa sehemu yetu na jinsi tunavyounda mwili. Tunatumia viungo mbalimbali katika mkate na divai - hizi zimechanganywa pamoja, hazitenganishwi, haziwezi kufanywa tena katika viungo vya mtu binafsi. Je, hili si wazo zuri pia - hakuna kitakachotutenganisha na upendo wa Mungu - (Warumi 8:37-39) Katika ishara/vikumbusho hivi tunaona daima upendo unaoendelea wa Mungu na wa Yesu. Kuwa sehemu ya mwili pia tuna wajibu kwa kila mmoja - sehemu nyingine za mwili usioweza kutenganishwa. Hakuna kikomo kwa mkate au divai, kwa mfano (Yohana 6:13) na inatoa uhakika wa 100%: (Yohana 6:32-40) Tunapoendelea kumruhusu Yesu katika miili yetu tunaweza tu kushukuru sana – 2 Kor 4:16-18.