Marchi 8
Mambo ya Walawi 15 inawezekana ndiyo sura isiyopendeza zaidi katika Biblia kuisoma. Ni kuhusu 'kutokwa na maji mwilini', kama toleo moja lisemavyo. Kwa mtazamo wa kwanza inaonekana kuna faida kidogo ambayo tunaweza kupata kutoka kwayo. Lakini kila tunapofikiri hivi, ina maana hatuelewi kwa nini Mungu ameiweka hapo. Tunahitaji kuangalia sura kwa karibu zaidi. Tatizo kubwa ni tafsiri ambayo inajaribu kugeuza sura kuwa orodha ya matibabu, wakati ni sura ya kiroho. Badala ya ‘majimaji ya mwilini’ Kiebrania husema kweli ‘mtiririko wa mwili’. Tunajifunza juu ya mwili, ambayo mara nyingi ni kinyume cha mambo ya kiroho. Mwili ni ubinadamu, ambao ndio husababisha matatizo katika ulimwengu. Huongoza kwenye uchafu, ambao nao hutenganisha na Mungu. Mungu hawezi kuishi na mwanadamu ikiwa ni mchafu (mstari 31). Sura inaelezea sababu mbalimbali za mtiririko wa mwili, baadhi yao ni mbaya zaidi kuliko wengine. Mtiririko ulioelezewa katika mistari 4-13 ndiyo mbaya zaidi. Humfanya mtu mwenyewe kuwa najisi (unajisi wa kimsingi), na vitu anavyovigusa visiwe najisi (najisi ya pili) na vitu vinavyowagusa kuwa najisi (unajisi wa hali ya juu). Tunaweza kuona kwamba huu ni uchafu unaoenea ambao unaweza kufanya mambo mengi kuwa najisi. Uchafu huo unahitaji kutengwa kabla ya kuchafua mambo mengine. Katika kiwango cha vitendo, hiki ndicho kinachohitajika kunapokuwa na ugonjwa wa kuambukiza kama vile ebola. Kwa kiwango cha kiroho, ni mfano wa jinsi mtu mchafu anavyoweza kueneza uchafu wao na kuharibu hali ya kiroho ya wengine. Yesu anatufundisha kuhusu tatizo la mwili (asili ya mwanadamu). “Hakuna kitu kilicho nje ya mtu kinachoweza kumtia ‘najisi’ kwa kuingia ndani yake. Bali, kile kinachotoka ndani ya mtu ndicho kimtiacho ‘najisi’” (Marko 7:15). Mambo ya Walawi 15 ni mfano kuhusu hatari za asili ya mwanadamu na kile kinachotoka ndani yake. Lazima tuwe makini. Hatupaswi kuwa najisi sisi wenyewe, hatupaswi kueneza uchafu na tunapaswa kuepuka wale ambao wanaweza kutuchafua. Zaburi ya 117 inajulikana kwa kuwa Zaburi fupi zaidi na sura fupi zaidi katika Biblia. Lakini ni muhimu sana. Imenukuliwa katika Warumi 15:11 kuwafundisha Wayahudi kwamba mataifa yote yatamsifu Mungu, si Wayahudi pekee. Haya yote ni kwa sababu ya rehema kuu za Mungu. Sisi, mataifa, lazima tushukuru kwa wito wa Mungu na rehema zake. Zaburi 118 inamhusu Yesu. Mistari ya 22 na 26 imenukuliwa na kuingia kwa ushindi kwa Yesu Yerusalemu. Kwa hakika, Zaburi yote inahusu jinsi Yesu alivyopanda kupitia malango ya Yerusalemu kutoa dhabihu (yake). Tunaposoma Zaburi, tunaweza kuona kile ambacho Yesu alikuwa akifikiria alipokuwa akisafiri. Hakuwa na hofu ya mwanadamu, kwa sababu alimtumaini Mungu (mstari wa 6). Anatushauri tufanye vivyo hivyo (mstari wa 8). Ana uhakika wa ushindi juu ya adui zake (mistari 7, 10-12). Ingawa walijaribu kumtega na kumwangusha, alimtegemea Mungu na Mungu akamsaidia (mstari 13). Alikuwa na uhakika kwamba Mungu angemwokoa na kumpa ushindi (mistari 14-15). Hii ilimfanya aimbe juu ya Mungu (mstari wa 14). Aliamini hatakufa - yaani, hatakufa milele (mstari wa 17). Aliamini kwamba angeishi - yaani, angefufuliwa kutoka kwa wafu (mstari wa 17). Kwa sababu ya mambo hayo yote, sisi pia tunaweza “kumshukuru BWANA kwa kuwa ni mwema; upendo wake hudumu milele” (mistari 1, 29). Katika 2 Wakorintho 10 na 11, tunampata Paulo akishindana mweleka na watu wenye nguvu huko Korintho. Walikuwa wakisema kwamba Paulo alikuwa mwenye sura dhaifu na mzungumzaji asiyevutia (10:10, 11:6). Sisi ambao ni wazungumzaji tunaweza kufarijiwa na maneno haya. Haijalishi kama sisi ni maskini katika kuzungumza. Kilicho muhimu ni kusema ukweli wa Mungu. Paulo aligundua kwamba watu hawa walikuwa wakijisifu juu yao wenyewe (10:12). Walijisifu sana, hata walidai kuwa wao ni mitume. Kwa hakika walikuwa waongo (11:13). Walikuwa wakifundisha mambo ambayo hayakuwa sawa (11:4). Paulo analazimika kujibu madai yao kwa kueleza kile kinachomaanishwa kuwa mtume. Hawa walikuwa watu waliochaguliwa na Kristo kwa ajili ya kazi ya kuhubiri. Mitume walikuwa wale walioteseka kwa ajili ya Kristo kuliko wengine wote, kama wale waliowekwa kwa ajili ya kifo (1 Wakorintho 4:9). Paulo anatoa orodha ya mambo yote ambayo alikuwa ameteseka hadi wakati huo (11:23-33), akithibitisha kwamba alikuwa na sifa za mtume na mitume wa uongo hawakuwa nazo. Mitume wa uongo walikuwa hatari kwa eklesia, kwa sababu wangeweza kudanganya eklesia nzima. Katika suala hili, walikuwa kama uchafu unaoenea tunaosoma katika Mambo ya Walawi 15. Eklesia ilihitaji kulindwa na walihitaji kuelewa kwamba Paulo ndiye aliyekuwa akifundisha kweli. Hivi ndivyo barua kwa Korintho zinahusu - kuhakikisha kwamba Eklesia ni safi na vizuri kiroho, badala ya mahali pa kueneza uchafu. Barua hizo zinahusu kuhakikisha kwamba eklesia ni mali ya Kristo (10:5, 7). Sisi pia tunapaswa kukumbuka kwamba sisi ni wa Kristo. Tunapaswa kukumbuka yale ambayo Kristo ametufanyia, kwenda kwenye madhabahu ya dhabihu na kuyatoa maisha yake. Ni kwa sababu hiyo, sisi,mataifa, tunaweza kupata msamaha wa Mungu na kumsifu kwamba huruma yake inadumu milele.