Machi 21
Kama tulivyokumbushwa jana, Hesabu ni kitabu kinachohusu namba na kila namba ni mtu. Kwa hiyo, tuna kitabu kinachohusu watu binafsi. Kwa sababu kulikuwa na watu wengi, ilibidi kuwe na utaratibu ikiwa kungekuwa na uratibu na mgawanyo wowote wa majukumu. Jambo la kwanza tunalokumbushwa katika Hesabu 2 ni kwamba, mahali ambapo Mungu hukutana na watu ni katikati kabisa, mstari wa 17 - Hema la Kukutania liliwakilisha mahali pa kukutania au mahali pa kupumzika pa Mungu. Ni dhahiri kuwa ili shughuli yoyote ifanyike, Mungu lazima awe katikati. Sura hii inahusu mahali ambapo kila kabila la Israeli lilijipanga, ingawa kwa muda, na jinsi walivyosonga mbele wakati Mungu alipotaka wafanye hivyo. Katika hali zote mbili kulikuwa na utaratibu na Mungu alibaki katikati. Kila moja ya makabila 12 yaliwekwa katika makundi ya watu 3, kila moja likiwa na kabila lake "linaloongoza", yaani mstari wa 9, 16, 24 na 31. Ili kuweza kuwahamisha watu hawa wote na vifaa na wanyama wote, ilibidi kuwe na utaratibu, ili kila kundi lijikusanye na kuondoka kwa utaratibu, na walipoweka kambi tena utaratibu uleule ulifuatwa ili kusiwe na machafuko, mkanganyiko au mabishano, na Mungu alikuwa katikati kila wakati. Somo la kiroho pia liko wazi kwetu kama waumini, tunafuata utaratibu au mwongozo, yaani Biblia, tunajua tunakoenda, yaani ufalme, tunajua jinsi ya kufika huko, yaani kumtii Mungu na kwa kila kitu tunachofanya Mungu yuko katikati, yaani "anakutana" nasi na "anakaa" nasi. Mungu huona mpango mzima na anajua jinsi mpango utakavyofanya kazi. Hivyo, tunapaswa kutii kila sehemu ya mpango huo, hata kama hatuwezi kuona picha kubwa zaidi, tunapaswa kuamini na kutembea kwa imani! Kwa kufanya hivi, kila mtu aliweza kujua ni nani aliye karibu naye, kwa hiyo ni nani angemsaidia na kumwongoza wakati mambo yalipokuwa magumu, kila mtu alimjua jirani yake kwa sababu kuanzisha kambi tena hakukuwa kwa nasibu, ingawa jamii ilihama kwa miaka 40 (licha ya kuwa mara nyingi ilikuwa mahali pamoja), uhusiano na majirani na kabila lote ungekuwa imara. Kuna kufanana na eklesia yetu sasa. Na kwa sababu Mungu anajua kilicho bora kwetu hatuwezi kufanya kingine chochote ila kumsifu, Zaburi 145 mstari wa 1-2, katika Zaburi hii yote, Daudi anaorodhesha mambo mengi yanayotufanya tumsifu, kama vile "ukuu" wake, mstari wa 3, "matendo yake ya kutisha", "neema na huruma" yake, ahadi yake ya "ufalme", mstari wa 11-13, anatimiza "ahadi" zake, mstari wa 13 na anawajali watu binafsi, mstari wa 18. Hii ndiyo sababu tunamsifu, mstari wa 21, hii ndiyo sababu tunafundisha, mstari wa 4. Katika Zaburi ya 146 mtu aliyeandika zaburi hii anasema waziwazi msiwaamini wanadamu kwa sababu hawawezi kuokoa, mstari wa 3, ni wafisadi na pia ni wanadamu, mstari wa 4, yaani wanapoacha kupumua hurudi mavumbini, kama vile Mungu alivyosema katika Bustani ya Edeni, na mipango yao hubatilika. Lakini hii inalinganishwa na wale wanaomtumaini Mungu, mstari wa 5-8. Katika mstari huu tunapata dokezo la msamaha wa Mungu katika Yesu (kuwaweka "wafungwa huru"), yaani kuwezesha msamaha kutoka katika dhambi, na kuwafanya " vipofu waone", yaani kufungua macho ili kumwona Yesu! Zaburi 147 inaendelea na mada ya ukuu na nguvu za Mungu, yaani jinsi alivyoumba kila kitu na jinsi anavyoijenga Yerusalemu na Israeli, na ingawa yeye ni mwenye nguvu zote, tunakumbushwa tena kwamba anapendezwa na watu binafsi, mstari wa 11, yaani wale "wanaoweka tumaini lao katika upendo wake usioisha". Lakini jambo moja la hakika katika Zaburi hizi zote 3 - wale walio waovu hawatastawi, Zaburi 145 mstari wa 20, mstari wa 146 mstari wa 9 na 147 mstari wa 6, ni wanyenyekevu pekee ambao Mungu huwategemeza. Tuna bahati sana kuwa sehemu ya ahadi hizi za Mungu, ndiyo maana tunamsifu na kumtii! Katika Luka 12 Yesu anaendelea na mafundisho haya ya baba yake, kama ilivyotarajiwa! Anatukumbusha katika mstari wa 1-3 tusiwaamini wanadamu, hata wale wanaojifanya (wanafiki) kuwa wacha Mungu, kwa sababu Mungu anajua kila kitu na ametuonya mara nyingi kwamba anajua kile ambacho wanadamu wanafikiri; Tunakumbushwa kumtumaini Mungu pekee, mstari wa 4-7, ni Mungu pekee anayeweza kuokoa. Hivyo, ni yeye ambaye tunapaswa "kumwogopa". Anatukumbusha hitaji la sisi kujitolea kwa njia za Mungu na kufuata "mpango" wake, tukitambua kwamba anajua vyema zaidi, mstari wa 8-10. Mfano wa mtu mjinga ambaye ni tajiri, mstari wa 13-21 - alifikiri kwamba angeweza kutumaini uwezo wake mwenyewe lakini Yesu anaweka wazi kwamba hangeweza, kuwa "tajiri kwa Mungu" ndiyo njia pekee ya kufanikiwa, mstari wa 21. Na ikiwa Mungu, na Yesu, wote wako katikati ya maisha yetu, hatuhitaji kuwa na wasiwasi kwa sababu Mungu anajua tunachohitaji, kipaumbele chetu cha "hitaji" kinapaswa kuwa ufalme na tukiutafuta "kwanza" basi mahitaji yetu yote yatapewa, kwa hiyo, usiogope, mstari wa 22-33. Tofauti na mjinga tajiri, hazina yetu ni Mungu na Yesu na hapo ndipo moyo wetu unapopaswa kuwa! Yesu anatwambia tuwe tayari wakati wowote kwa ajili ya kurudi kwa Yesu, hii inaweza kuwa kurudi halisi, lakini inaweza kuwa wakati maisha yetu pia yanapoisha, kwa hiyo kila siku tunapaswa kumtarajia Yesu arudi na kuwa tayari, yaani kufanya kama Kristo, mstari wa 35-48 - imani yetu inapaswa kutufanya tutende kwa njia kama za Kristo. Na mfano mmoja wa hili ni kuwa na umoja katika imani yetu, kama vile Waisraeli walivyokuwa katika Kutoka, kila mmoja akiwa sehemu ya ushirika ulioungana na kutafuta umoja, mstari wa 54-59. Bila Mungu katikati tutaishia katika matatizo makubwa.