Aprili 10
Hatuwezi kamwe kupuuza maneno muhimu yaliyotumika katika Hesabu 28 ingawa hatulazimiki kutoa sadaka halisi na kusherehekea sikukuu leo. Mungu alizihitaji sadaka hizi kutoka kwa taifa la kimungu, na ilikuwa kabla ya Yesu. Tunajifunza mengi kutokana na kazi hizi na kuzitumia katika maisha yetu sasa. Sura hii inatoa mahitaji ya dhabihu na sadaka zilizohitajika, yaani kila siku, kila wiki (Sabato), kila mwezi na Pasaka ya kila mwaka na Sikukuu ya Majuma. Yote haya yalipaswa kufanywa, tunakumbushwa hili katika mistari kama vile 10, 15, 24 na 31 - yote yako katika "nyongeza" na "mengineyo". Angalia pia kwamba watu walikumbushwa mara kadhaa kwamba mnyama huyo angekuwa "hana kasoro", mstari wa 3, 11, 19 na 31 tena. Matokeo makubwa ya hili ni kwamba watu walipaswa kujiandaa kila wakati, wanyama walipaswa kutunzwa, nafaka na mafuta, n.k. zilipaswa kutolewa kwa wakati unaofaa, kwa kusudi sahihi, zilipaswa kuwa "za kumpendeza" Mungu. Shukrani zilitolewa kwa siku mpya, wiki mpya, mwezi mpya, kwa kuokolewa kutoka Misri (asili ya mwanadamu) na kwa mavuno; tutasoma zaidi katika sura ya 29 kesho. Kila siku pia, watu walikumbushwa na kutoa dhabihu kwa ajili ya dhambi zao na waliweza kuona kwamba walihitaji dhabihu "isiyo na dosari" ili kuweza kufanikisha hili. Sadaka hii inatukumbusha Yesu kama "alivyokuwa hana dosari", yaani, hana dhambi, lakini tunapaswa kuona ujumbe wa kiroho katika sura hii kwetu pia, yaani, tunapaswa kujiandaa, tunapaswa kuwa na furaha na kutaka kumpendeza Mungu na Yesu kila wakati, hatupaswi kamwe kusema kwamba tumefanya vya kutosha sasa na kupumzika au kusema, "hiyo itafanyika". Israeli ilitakiwa kutoa sadaka kwa Mungu wakati fulani na Hesabu 28 kesho inazielezea pia. Kila siku wanakondoo wawili walipaswa kutolewa kama sadaka za kuteketezwa (Hesabu 28:1-8). Tunaweza kutambua maana ya haya. Mwanakondoo mmoja alipaswa kutolewa jioni. Kiebrania kinamaanisha 'kati ya jioni' na huu ndio wakati mwanakondoo wa Pasaka alitolewa (Kutoka 12:6). Tunajua kwamba mwanakondoo huyu alimwakilisha Yesu (1 Wakorintho 5:7). Mwanakondoo wa jioni aliwakilisha kifo cha Yesu. Hii ina maana kwamba mwanakondoo wa asubuhi lazima awakilishe ufufuo wa Yesu ambao ulitokea asubuhi. Kila siku dhabihu hizi zilizotolewa zilifundisha kifo cha baadaye na ufufuo wa mwanakondoo wa Mungu (Yohana 1:29). Sio tu kwamba kulikuwa na sadaka kila siku, lakini wakati wa mwezi mpya walipaswa kutoa seti nyingine ya dhabihu (Hesabu 28:11-15). Hizi pia zilifundisha kuhusu Yesu. Sadaka ya kuteketezwa ya ng'ombe dume ilifundisha kuhusu hitaji la upatanisho (Mambo ya Walawi 1:4). Kondoo dume hukumbusha wakati kondoo dume alipotolewa dhabihu badala ya Isaka (Mwanzo 22:13-14). Inatukumbusha pia mwana mzaliwa wa kwanza wa Mungu ambaye Mungu alimtoa kama dhabihu. Wanakondoo saba wanatukumbusha tena mwanakondoo wa Pasaka. Pia, kulikuwa na sadaka ya dhambi. Yesu alikuwa sadaka yetu ya dhambi. Kwa hiyo, tunaweza kuona kwamba sadaka za kila mwezi zote zinamlenga Yesu. Vivyo hivyo kwa sadaka zingine za sikukuu. Tunaona jinsi vitu vyote katika ibada vinavyomlenga Yesu na dhabihu yake ni muhimu sana kwa uhusiano wetu na Mungu. Yesu alitimiza sheria (Mathayo 5:17). Maisha yetu ya Kikristo ni kujitolea basi, kujitolea kwetu kunapaswa kuwa thabiti, siku baada ya siku tunapaswa kujaribu kumpendeza Mungu. Siku baada ya siku tunahitaji vikumbusho kwamba sisi ni wenye dhambi na tuna deni kwa Mungu kwa maisha tuliyo nayo sasa katika Yesu, ndiyo maana maisha yetu ya Kikristo ni kila siku, si Jumapili tu au tunapowatembelea ndugu na dada! Sura hii inazungumzia kuhusu maandalizi makini na ya kimungu, haijalishi ni kazi gani tunayopaswa kufanya ili kuishi, bado tunapaswa kupata muda kwa ajili ya Mungu, kwa kweli kila kitu tunachofanya kinapaswa kuwa "dhabihu" kwake. Siku baada ya siku ni ujumbe. Hata mstari wa Mithali 20 unaanza kwa kutufanya tufikirie kinachotokea mtu anapopoteza muda, au anapopoteza pesa zake, kwa kunywa divai na bia nyingi zinazomsababishia ugomvi, hana hekima! Mtu mvivu hajiandai kwa wakati unaofaa kwa ajili ya mavuno, mstari wa 4, au anapolala sana, mstari wa 13, jambo kuu ni kwamba tunapaswa kujiandaa kila wakati ili tuwe na vya kutosha vya ziada. Maandalizi ni muhimu! Tatizo la kutoendelea kuwa macho na kujiandaa ni kwamba tunaishia kuharakisha, kuchukua njia za mkato na kuishia kutokumpendeza Mungu. Mara nyingi ili kulipa fidia kwa muda, watu waliochelewa hujaribiwa kudanganya na mistari hapa inaonyesha kwamba Mungu hafurahishwi na hili pia, mstari wa 10 na 23. Mtu anayejenga maisha yake kuzunguka upendo wa Mungu na kujaribu kumpendeza yeye kila wakati atakuwa na maisha "salama". Mstari wa 28 unatumika kwa mfalme, lakini kwa vile tunapaswa kuwa ufalme wa "wafalme na makuhani" na tunawajibika kwetu wenyewe na wale wanaotuzunguka, mstari huu unatumika kwetu sasa. Na kila mara tunakumbushwa kwamba, Mungu anajua tunachofanya na maisha yetu, mstari wa 27. Kwa hiyo, ujumbe wa Mungu unaendelea vilevile - tunahitaji kujiandaa na kumtumikia Mungu kwa uangalifu kila siku kwa kila tendo letu. Maisha ambayo tunapaswa kujaribu kuiga kila siku ni Yesu. Sisi pekee tuliokuwa "tuna moyo safi", mstari wa 9, lakini pia tunaweza kufanywa "safi" na Yesu na tunapoanza kusoma injili ya Yohana tena tunakumbushwa jinsi Yesu alivyokuwa msafi na jinsi tunavyopaswa kujaribu kuishi maisha yetu na hivyo kuwa safi kwa msaada wa Yesu. Katika Yohana sura ya 1, Yohana Mbatizaji alisema kuhusu Yesu kwamba hakustahili "kufungua viatu vya Yesu", mstari wa 26-27, na siku iliyofuata mstari wa 29-34, ambapo alikiri kwamba Yesu alikuwa mwana wa Mungu, mwanakondoo wa Mungu aichukuaye dhambi ya ulimwengu. Dhabihu hizo zote katika wakati wa Musa zilimlenga "mwanakondoo huyu asiye na dosari". Inashangaza kwamba mmoja wa wanafunzi wa kwanza wa Yesu hapo awali alikuwa mwanafunzi wa Yohana, mstari wa 35-40, Andrea hapo awali alikuwa ameonyesha kujitolea kwa mambo ya Mungu, na mara moja alimwona Yesu kama "mwanakondoo wa Mungu" na akatambua kile ambacho dhabihu hizo zilikuwa zinasababisha. Inasikitisha kwamba baadhi ya watu wa kanisa wanaelewa vibaya sura hii na kuhitimisha kwamba Yesu na Mungu ni kitu kimoja kwa kusema kwamba "neno" ni Yesu na alikuwa pamoja na Mungu wakati wa uumbaji katika Mwanzo kwa sababu inapunguza mpango mzuri wa Mungu katika Biblia nzima wa kutoa dhabihu ambayo ingeondoa dhambi ya ulimwengu. Tafsiri halisi ya mstari wa 1 ni "Hapo mwanzo kulikuwa na neno, naye neno alikuwa kwa Mungu, naye neno alikuwa ni Mungu". Hii haimtaji Yesu. Mpangilio wa mafundisho katika sura hii ni: 1) kuhusu neno la Mungu (mistari ya 1-5), 2) kisha kuhusu Yohana Mbatizaji akija akihubiri neno (mistari ya 6-9), 3) kisha kuhusu Yesu akija kama neno la Mungu katika mwili (mistari ya 10-14). "Mwanzo" ambao Yohana anazungumzia ni mwanzo uliotajwa katika sehemu zingine, yaani Marko 1:1 na Luka 1:3 na 1 Yohana 1:1-2. Huu ni mwanzo wa nyakati za Yohana Mbatizaji na Yesu. Neno la Mungu lilikuja “mwanzoni” mwa siku hizi kupitia malaika waliomwambia baba yake Yohana (Luka 1:11-17) na mama yake Yesu (Luka 1:26-38) kuhusu kuzaliwa kwa Yohana Mbatizaji na Yesu. Mpango wa Mungu huanza na neno la Mungu kila wakati kwa sababu Mungu lazima atoe amri ya kuanza awamu inayofuata ya mpango Wake. Filipo alikiri kwa Nathanieli kwamba yeye na wengine walikuwa wamempata “yule ambaye Musa aliandika kumhusu”, mstari wa 44-45, hii ndiyo sababu hatupuuzi yaliyoandikwa katika sheria kwa sababu ndani yake tunamwona Yesu na tunaweza kupata masomo kwa maisha yetu ya kila siku leo.