Aprili 17
Katika Hesabu 36, watu walionyesha jinsi walivyoyachukulia kwa uzito maneno ya Mungu. Walifikiria kuhusu matokeo ya kile ambacho Mungu alitaka - hili ni jambo zuri na linalovutia kulifanya. Kulikuwa na wasiwasi kwamba ikiwa binti za Selofehadi wangeolewa nje ya makabila yao wenyewe basi urithi wa Yusufu ungeweza kupungua zaidi na zaidi baada ya miaka. Hili halikuwa tatizo na kile ambacho Mungu alikuwa amesema hapo awali, ilikuwa ni "jaribio" tu la kuona jinsi ambavyo watu wangeitikia kwa kuyatekeleza maneno ya Mungu katika maisha yao, mstari wa 3-4. Wakati mwingine, sala ilifanywa kwa Mungu ili kuuliza nini kitokee na Mungu akajibu, mstari wa 5-6, mabinti waliambiwa waolewe ndani ya kabila lao wenyewe tu. Kutokana na hili, kukawa na faida kwa makabila yaliyobaki pia kwa sababu sasa ilirudiwa kwamba hakuna urithi ungevuka kutoka kabila moja hadi jingine, mstari wa 7-9. Ikimaanisha kwamba, binti alipopokea urithi alitakiwa kuolewa ndani ya kabila lao wenyewe tu. Hili liko wazi kwetu kwa sababu, sasa sisi si taifa, na badala yake katika Yesu, hakuna tofauti tena katika "makabila"; Hatujazuiliwa kwa njia hii ya ndoa, lakini kanuni inabaki - lazima tufanye utafiti kila wakati ili kuona jinsi maneno ya Mungu yanavyoathiri maisha yetu ya kila siku, si vizuri kusoma Biblia tu na kisha kufanya mambo yetu wenyewe, tunapaswa kutumia mafundisho ya Biblia (ya Mungu) kila wakati katika maisha yetu ya kila siku. Mabinti walifanya hivi tu, mstari wa 10-13. Hivyo, ni lazima tutumie mafundisho ya Mungu katika maisha yetu. Ujumbe ni kwamba, msiende mbali na Mungu. Mabinti walichukulia urithi wao kutoka kwa Mungu kama baraka, sisi pia tuna urithi kutoka kwa Mungu, yaani ufalme. Kwa hiyo, kama walivyofanya wao, ni lazima tuitikie kwa kuhakikisha kwamba mahitaji ya Mungu hayabadilishwi kwa njia yoyote. Waliheshimu urithi wao, nasi tunapaswa kuheshimu! Mstari wa mwisho katika sura hii ya mwisho ya Hesabu unatukumbusha kwamba, haya yote ni "amri na maagizo ambayo BWANA alitoa", mstari wa 13. Watu wakati huo walikuwa na hamu ya kukaa bila kuharibiwa katika nchi ambayo Mungu aliwapa. Cha kusikitisha, historia inatwambia kuwa hii haikudumu kwa muda mrefu, lakini LAZIMA tujaribu kushikilia neno la Mungu na kutoliharibu katika jinsi tunavyoishi. Tunahitaji kila wakati kuenenda katika njia za Mungu kwa vitendo katika maisha yetu. Haishangazi tunakumbushwa mafundisho kadhaa ya Yesu katika Mithali 27 kwa sababu Yesu ndiye mfano bora kwetu kufuata, kwa kuwa anayatumia maneno ya baba yake kila wakati katika maisha yake ya kila siku. Yesu anatumia mstari wa 1 katika mafundisho yake katika Mathayo 6 mstari wa 34, na cha kuvutia katika mfano wake kuhusu "mpumbavu" ambaye ni tajiri (Luka 12 mstari wa 19-20), anaweka wazi kwamba "mpumbavu", ambaye tunasoma habari zake nyingi katika Mithali, hana heshima kwa Mungu na anaweka tumaini lake katika utajiri wake mwenyewe - ambayo ni kupoteza muda kabisa kwa sababu katika mfano mpumbavu hufa usiku huo! Yakobo pia anatumia mstari huu katika Mithali kuonyesha tofauti kati ya "mwenye hekima" [katika Mungu] na "mpumbavu" [anayempuuza Mungu], Yakobo 3 mstari wa 13-18. Mstari wa 1 katika Mithali 27 ni kiburi! Kama ilivyo kwa methali zote, tunapata masomo mengi kutoka katika sura hii. Kwa hiyo, kila mstari unapaswa kuzingatiwa na kutumika katika maisha yetu wenyewe, lakini ili kuendelea na mada ya urithi tutaangalia mistari michache kama mifano. Kwa mfano, mstari wa 8 ni onyo kwamba ikiwa mwanamume [au mwanamke] atapotea kutoka "nyumbani" mwao, yaani nyumbani kwa Mungu, basi hawataishi - kama vile ndege anayeondoka kwenye kiota kabla hawajawa tayari kuondoka, atakufa. Cha kufurahisha ni kwamba Yesu anatupa fundisho kama hilo katika mfano wa Mwana Mpotevu katika Luka 15 kutoka mstari wa 11, katika hali hii mwana "mpotevu" aligundua kosa lake kabla haijachelewa sana na akarudi. Mithali 27 mstari wa 10 inamaanisha kwamba tunapaswa kuwa na umoja zaidi na "jirani" yetu mcha Mungu, yaani ndugu na dada zetu wa kiroho, badala ya familia zetu za damu na nyama zisizomcha Mungu. Rafiki yetu wa kweli ni Yesu! Na tunatambulishwa kwa Yesu katika mstari wa 23, ambapo mchungaji ana uhakika kuhusu hali ya makundi yake. Sura ya 9 na 10 ya Yohana inatwambia kwamba Yesu anajua hali ya kondoo wake, alionyesha hili kwa yale aliyoyavumilia katika maisha yake na kifo chake. Hivyo, anatujua kweli. Kwa sababu ya kujitolea kwake kwa baba yake, na kwetu sisi, sasa ndiye mwombezi wetu, na tunapaswa kusherehekea ufufuo wa Yesu kila wakati, si wakati wa Pasaka tu! Je, tunajua umuhimu wa ufufuo? Katika 1 Wakorintho 15 mstari wa 21-23 tunasoma kwamba, Adamu huleta kifo, lakini ni Yesu anayeleta uzima. Hivyo, "Pasaka" yetu inapaswa kuwa kila siku na ni kila siku ambayo lazima tuwe na mtazamo sahihi. Jinsi tunavyoishi ni "msalaba" wetu, hivi ndivyo tunavyopaswa "kubeba", sio kukumbuka tu kifo cha Yesu, bali kukumbuka kwamba alifufuliwa kwa sababu ya maisha yake ya kimungu. Pia, kumbuka kwamba, sisi pia lazima tuwe na maisha ya kimungu. Katika Yohana 10 mstari wa 11-13 tunasoma kuwa Yesu alisema, "Mimi ndimi mchungaji mwema", naye akatoa uhai wake kwa ajili ya rafiki zake! Sisi pia tunapaswa kuwatunza na kuwaongoza "kundi" linalotuzunguka kwa njia ileile ambayo Yesu alienenda, hakuna mtu anayepaswa kuruhusiwa kupotea na tunapaswa kutaka kuweka kundi katika njia sahihi. Mchungaji hapaswi "kuondoka" na kukimbia hatari inapokuja. Yesu ni rafiki yetu, na hatatuacha kamwe, kama Mithali inavyosema, rafiki atabaki, atasaidia kila wakati. Tunahitaji kuwa kama Yesu na kuwasaidia wengine kwa mizigo yao - kwa mfano tunapaswa kuwaombea wengine na kuwasaidia tunapoweza. Ikiwa sisi ni marafiki wa kweli wa Yesu hatupaswi kamwe kuwakimbia ndugu na dada, tunahitaji kusimama nao. Mstari wa 14 unatuonyesha kwamba Yesu anatujua kweli, na tunapaswa kumjua - swali ni, je, tunajua kweli kinachompendeza? Je, tunafanya kinachompendeza na kufuata mafundisho yake? Tunamjua tu kwa kumfuata. Tunapaswa kuweka kando dhambi zetu na kubadilika, vinginevyo tunamsulubisha tena Yesu! Tunahitaji kujitolea, yaani kusoma, kujifunza, na kutekeleza kile tunachojifunza. Isaya 40 mstari wa 11 unatwambia kwamba, Mungu huwaongoza na kuwasimamia watu wake kwa uangalifu - Yesu alikuwa kama baba yake - na hivi ndivyo tunavyopaswa kuwapenda wengine pia. Mungu na Yesu wanataka twende katika mwelekeo sahihi. Kwa hiyo, tunapaswa kuwa marafiki wa Yesu, yaani kumweka Yesu kwanza. Katika Ezekieli 34 mstari wa 11-16, kondoo waliopotea walitafutwa na Mungu - huu ndio ujasiri tulionao kwamba tunatunzwa na wachungaji wenye upendo, yaani Mungu na Yesu. Ahadi ya ufalme ni kwa ajili ya kondoo wao, na kondoo wao watakuwepo ili kupata "malisho mazuri", hivyo Mungu na Yesu wanataka tuwe waadilifu na tuwepo. Wale wasiomcha Mungu wataangamizwa, yaani "kiburi" kilichoelezwa katika methali kitatoweka na wale walio wanyenyekevu watakuwepo! Maisha yetu yanahitaji kumwakisi Yesu kama mchungaji, Waebrania 13:20-21, alikuwa mchungaji mkuu ambaye Mungu alimfufua kutoka katika wafu. Tumeandaliwa kufanya mapenzi yake, yaani kutenda mema, kufanya kazi ya Mungu, kusoma kuhusu Yeye, kujifunza na kumhubiri. Tunahitaji kumpendeza Mungu wakati wote na kutembea na Mungu na Yesu, tukiwa tayari wakati wote. Katika 1 Petro 5 mstari wa 4 tunasoma kuhusu mchungaji mkuu anayetupa taji yetu, ambayo ni ufalme, ambapo vitu vya kibinadamu kama dhambi na maumivu na mateso vitatoweka. Katika Ufunuo 7 mstari wa 13-17, "mwana-kondoo" ni mchungaji, ambapo "mavazi yetu ni meupe", yaani safi kutokana na dhambi. Kwa hivyo, tunapaswa kujaribu kuweka mavazi yetu meupe safi sasa na kujaribu kujitenga ili kuepuka uchafu kutoka kwa wengine. Hapa ndipo huzuni yetu inapogeuzwa kuwa furaha! Yohana 15:11-13. Furaha yote ni kuwa pamoja - sisi, Yesu, na Mungu. Yesu na Baba yake watakuwa pamoja nasi daima. Kumega mkate kila wiki kunatukumbusha upendo wao na upendo tunaopaswa kuwa nao. 1 Yohana 3 mstari wa 16.