Aprili 24
Kuna jumbe nzuri katika Kumbukumbu la Torati 8 na 9. Tunaambiwa kwamba Mungu aliwajaribu watu wake ili kujua kilichokuwa mioyoni mwao. Kusudi la Mungu kufanya hivi ilikuwa ni kuwafanya wawe na njaa na kisha kuwalisha mana (8:3). Mungu alikuwa akiwalisha watu wake kila wakati na hakuwaacha wafe njaa. Hata katika njaa yao walihitaji kumtumaini Mungu. Mungu aliwapa mana ili waweze kukusanya kiasi fulani kila siku, na mara mbili ya kiasi kabla ya Sabato (Kutoka 16). Kama hawangeamini neno la Mungu, basi hawangefuata maagizo. Wangejaribu kukusanya zaidi kila siku (ili kurahisisha mambo) au kukusanya baadhi siku ya Sabato (ili kupata mana mpya). Mikakati yote miwili haingefanya kazi na ingetokana na kutofuata na kuamini neno la Mungu. Mungu aliwajaribu ili kuona kama wangefuata neno lake au la. Kwa bahati mbaya, wengi walishindwa mtihani. Kuna somo dhahiri kwetu. Je, tunafuata na kuamini neno la Mungu? Je, tuko tayari kufuata amri za Mungu hata wakati kuna ugumu? Mungu alitabiri wakati wa wingi kwa watu wake. Hii ingekuwa wakati wangeingia katika Nchi ya Ahadi. Alipowapa vyote walivyoweza kula na amani, je, wangeendelea kushukuru? Au wangejivunia na kufikiri kwamba wamefanya hivyo (Kumbukumbu la Torati 8:17)? Tuna changamoto hiyohiyo hivi leo. Je, tunamshukuru Mungu kwa yote aliyotupa, au tunafikiri sisi wenyewe tumeyafanya? Baraka za Mungu kwa watu wake hazikutokana na haki yao. Mungu alipowapa Nchi ya Ahadi, haikuwa kwa sababu Israeli walistahili (9:5-6). Ilikuwa kwa sababu ya uovu wa mataifa, wanaoishi humo (9:4). Je, tunaweza kusema kweli kwamba tuna kile tulicho nacho kwa sababu tunastahili? Au ni zaidi kwa sababu ya wema wa Mungu kwamba tunafurahia mambo haya? Israeli ilikuwa na historia ya kumwacha Mungu katika kiburi chao. Tusiwe kama wao. Ushauri kutoka Kumbukumbu la Torati ulikuwa kwa Israeli kushukuru kwa kile ambacho Mungu alikuwa amewafanyia. Huu ni ushauri uleule wa Mhubiri 3. Tunapokuwa na chakula na kinywaji na kuridhika, hii ni zawadi kutoka kwa Mungu (mstari wa 13). Sio kwa sababu tulistahili. Kama tungestahili, haingekuwa zawadi bali mshahara. Sulemani anakubaliana na Kumbukumbu la Torati kwamba, Mungu anamjaribu mwanadamu (mstari wa 18). Lakini, Sulemani anaielezea kama jaribio la kuona kama wanadamu ni wanadamu kweli au wanafanana zaidi na wanyama? Yaani, je, watu hutenda kama wanyama au wanainuka juu ya hulka zao na kuishi kama watu wa Mungu? Ni kweli mwanadamu na mnyama huenda mahali pamoja na kurudi mavumbini. Lakini je, hatima yao itakuwa tofauti? Kama mwanadamu ni tofauti na mnyama katika maisha yake ya baada ya kifo inategemea jinsi alivyotenda katika maisha yake. Hata majaji wanaweza kuwa waovu (mstari wa 16). Huu ni ukiri wa kushangaza, unapofikiri kwamba ni wakati wa Sulemani; na hakika, angehakikisha haki inatendeka kila wakati! Ni wazi kwamba hawezi kufikia hili, lakini anawaonya majaji kwamba hata wao wangehukumiwa (mstari wa 17). Bila shaka, Mhubiri 3 ni sura kuu kuhusu wakati. Kuna wakati wa mambo yote. Hatuwezi kufanya jambo lilelile kila wakati. Tunahitaji hekima ya kujua wakati wa kufanya jambo moja au kinyume chake. Mungu anajua tofauti, lakini je, sisi? Katika Yohana 20 na 21 tunasoma kuhusu ufufuo wa Yesu. Yesu alikuwa mtu ambaye hakufa kama wanyama. Hapa kulikuwa na mtu aliyejaribiwa na kupatikana kuwa mtu mkamilifu wa Mungu. Wanafunzi walipoenda kaburini, walikuta jiwe limeviringishwa na mwili umetoweka. Wazo la haraka lilikuwa kwamba mwili ulikuwa umeibwa. Lakini kama ulikuwa umeibwa, kwa nini mifuniko ilikunjwa (20:7)? Mwizi hangefanya hivyo. Yohana aliamini wakati huo, lakini Mariam hakuamini. Mariam hakuamini hata baada kuwaona malaika (20:12). Akifikiri mtunza bustani alikuwa amechukua mwili, Maria alimdhania Yesu kuwa mtunza bustani. Alipoamini, akaenda na kuwaambia wanafunzi wengine. Yesu alifufuka siku ya kwanza ya juma. Hivyo, usiku wa siku hiyohiyo ya ufufuo, Yesu aliwatokea wanafunzi (mstari wa 19). Alitoa ushahidi kwamba alikuwa amekufa kweli (mikono na ubavu wake) lakini alikuwa hai. Wiki moja baadaye hata Tomaso aliamini. Aliposema, “Bwana wangu na Mungu wangu” (mstari wa 28), alikuwa akisema kwamba sasa anaelewa kile alichokuwa amekosa hapo awali. Katika Yohana 14:5, aliuliza Yesu alimaanisha nini kwa kusema ‘njia’. Katika mazungumzo yaliyofuata, Yesu alisema “Yeyote aliyeniona mimi amemwona Baba” (14:9). Tomaso sasa alielewa kwamba alipomtazama Yesu, angeweza kumwona baba. Pia, aliwapa roho mtakatifu ili kuwawezesha kusamehe dhambi (mstari wa 22). Kulikuwa na watu wengi wenye damu au usaliti mikononi mwao ambao walihitaji kutubu. Hata walipomwona Yesu, mamlaka ilikuwa ikiwatafuta wanafunzi, ndiyo maana walikuwa katika chumba kilichofungwa. Yohana 21 inaelezea kuonekana kwa Yesu kwa wanafunzi walipokuwa wakivua samaki kwenye Bahari ya Tiberia (Galilaya). Ilikuwa jambo la kawaida kuuliza wavuvi kama wamevua chochote, kwa sababu ndivyo unavyoweza kununua samaki. Walishindwa kuvua chochote na kusema hivyo kuliongeza tu tamaa yao. Yesu, bado wewe. Baada ya kutambuliwa, aliwaambia watupe nyavu upande wa kulia wa mashua, jambo lililosababisha kuvua samaki wengi. Walihesabu idadi ya samaki, ambayo walihitaji kufanya ili wagawanye samaki miongoni mwa wavuvi. Tunasababishwa kulinganisha tukio hili na lile lililopita katika Luka 5:1-11. Hapo awali, Yesu alikuwa pamoja nao kwenye mashua. Sasa, Yesu hakuwa kwenye mashua, na bado walikuwa wameweza kuvua samaki. Walikuwa wameendelea hadi kufikia hatua ambapo wangeweza kuwa wavuvi wa watu (Luka 5:10). Yesu hakuhitaji kuwa sawa nao, lakini bado wangeweza kufanya kazi yake kwa mafanikio.