Mei 7
Kumbukumbu la Torati 24 inaendelea na mada za heshima na wema kwa kila mmoja. Mifano kuhusu suala la kuwa mkarimu kwa maskini, kuwaheshimu wale ambao hawana bahati kuliko sisi, na kuhakikisha kwamba wale walio na kitu si wachoyo, yote yanajitokeza katika sura hii kwa kiasi kikubwa sana - na haya yote ni maadili ya Kikristo. Kwa hiyo, masomo haya yanatuhusu sana! Kwa mfano, hakuna mtu anayepaswa kuchukua zana za kazi za mtu mwingine, mstari wa 6; mtu yeyote asimnyime masikini mshahara, mstari wa 14-15; ikiwa ahadi imefanywa kwa kutumia joho, basi irudishe kwa usiku huo, mstari wa 10-13 na 17-18 na usiwe na pupa na mashamba yako kwa kuhakikisha kila kitu kinachukuliwa kwa ajili yako - waachie wengine, mstari wa 19-22. Somo la kiroho katika jambo hili ni dhahiri sana - lazima tuwe wapole kwa wengine - hii ni sehemu moja ya tunda la roho katika Wagalatia 5 - wewe ni "mwema" kiasi gani? Unaweza kujua kama mtu ni "mwema", huwasaidia wengine, huwapa wengine muda, anawaheshimu wengine - sifa hizi zote zinakuja katika sura hii. Hata mistari michache ya kwanza kuhusu ndoa, yaani mstari wa 1-4 haungehitaji kuandikwa ikiwa mume alikuwa mwema hapo kwanza! Ni dhahiri kutokana na matokeo ya kutaka kuoa tena mke wake wa kwanza kwamba alijutia uamuzi wake wa kuachana na mkewe! Ikiwa angekuwa mwenye fadhili hapo kwanza, hangetaka kamwe mke wake aondoke! Mungu anajali kuhusu ndoa - tunaona kutoka kwa mstari wa 5 kwamba wale ambao wameoa hivi karibuni wanapaswa kukaa pamoja kwa mwaka mmoja na kusamehewa kama vile vita na huduma nyingine - tunaona kwamba mahusiano ni muhimu sana, hasa kati ya mwanamume na mwanamke, kwa sababu yanatupa masomo mengine pia.
Hatupaswi kujinufaisha sisi binafsi tu, kama vile mstari wa 7, sisi sote tunapaswa kuwa wema - kwa kaka na dada zetu, kwa familia zetu, kwa majirani zetu, kwa kweli, kwa kila mtu! Yesu ni mfano wetu! Sababu ya "fadhili" zetu ni kwa sababu kama watoto wa Mungu katika sura hii, sisi pia tulikuwa "watumwa katika Misri" kabla ya kubatizwa, mstari wa 22! Wimbo Ulio Bora 4 unaendelea na arusi iliyoanzishwa katika sura ya 3, mstari wa 11. Tunaona marejeo katika sura ya 4 ya arusi, mstari wa 1 na 8-12, ambapo tunaona kutajwa kwa "pazia" na "bibi-arusi". Bwana arusi akiongea na bibi arusi kwa maneno ya ajabu na hapa tuna picha ya mwanamume ambaye anafurahi na mke wake mpya na mke ambaye amekuwa na lengo la kumpendeza mume wake mpya. Swali ambalo tunaweza kujiuliza ni je, tunajaribu kila mara kumpendeza bwana-arusi wetu, yaani Yesu? Je, tunamfanyia yaliyo bora zaidi? Je, sisi huonyesha fadhili sikuzote? Tunaweza pia kuuliza swali katika kumbukumbu zetu za kila siku wa mahusiano yetu na kila mmoja wetu, je, kila mara tunajaribu kufurahishana katika kila jambo tunalofanya? Shauku ya Paulo ya kufundisha wengine inaonekana tena katika Matendo 18 na 19, jinsi anavyojitolea kwa kazi hiyo, kama sura ya 18, mstari wa 4, 18-23 na sura ya 19 mstari wa 1-10. Aliendelea hata kupitia madhila ambayo aliteseka mikononi mwa upinzani wa Kiyahudi, sura ya 18, mstari wa 6, sura ya 19, mstari wa 13-16 na kisha ghasia katika Efeso, kutoka mstari wa 23. Lakini, licha ya hayo yote alitiwa moyo, sura ya 18 mstari wa 9-11 na sura ya 19, mstari wa 11-12. Masimulizi kuhusu wengine kama Prisila, Akila na Apolo yangemtia moyo pia hivi kwamba angeweza kuendelea kuhubiri kwa ujasiri, sura ya 19 mstari wa 8. Msukumo wake katika kuhubiri kuhusu ufalme wa Mungu ulikuwa upendo - upendo kwa wale wote waliomzunguka - hii ndiyo sababu alihatarisha maisha yake. Ndiyo maana Prisila na Akila walimfundisha Apolo pia. Kama tulivyoona jana, tutakumbana na matatizo - kama ghasia za Efeso zinavyoonyesha wanadamu wakati mwingine wana wasiwasi zaidi kuhusu riziki yao kuliko wokovu wa milele.
Sababu za ghasia zinaweka hili wazi kabisa katika sura ya 19, mstari wa 25-27 - Lengo la Demetrio lilikuwa pesa tu! Ingeonekana pia kwamba mtazamo wa Wayahudi katika mstari wa 13-16 ulikuwa juu ya nguvu na labda pesa, na lilikuwa tendo la ajabu la imani kwa wale ambao waliacha maisha yao ya zamani ya hila nyuma na kuondoa hati zao za wongo, mstari wa 17-20. Mungu na Yesu waliwasukuma mitume kuzunguka eneo lote ili kuwafundisha wale waliokuwa tayari wakati huo. Jana tuliona kwamba “roho mtakatifu” aliwasukuma Paulo na waandamani wake kwenda (Matendo 16 mstari wa 6-7), ni kweli kwamba huenda kulikuwa na watu wenye uwezo wa kufundisha katika Asia, lakini ilikuwa wazi kwamba walilazimika kwenda Makedonia na kufundisha huko (Matendo 16 mstari wa 10). Ni wazi kutokana na sura ambazo tumesoma leo kwamba waongofu wengi walifanywa, na ni lazima tuamini kwamba hivyo ndivyo Mungu na Yesu walitaka kutendeka. Labda wakati wa kuhubiri katika Asia ulikuwa wa wakati mwingine na kwa wengine kufanya kazi hiyo; hii, nadhani, ni jinsi tunapaswa kuona kuenea kwa injili, ni kazi kwa kila mtu, si tu Paulo, kwa mfano. Kama inavyosema katika 1 Wakorintho 1, zaidi ya mmoja alikuwa na kazi ya kufundisha. Katika Matendo tunafuata baadhi ya kazi za mitume, kungekuwa na wengine pia. Wengine wangefundisha huko Asia, na tunaweza kuwa na uhakika kwamba Mungu atahakikisha kwamba injili inafundishwa kila anapotaka iwe na wote watapewa nafasi ya kumpokea Yesu.