Mei 15
Kumbukumbu la Torati 32 mstari wa 1-4 ndio mwanzo wa wimbo wa Musa, na maneno ya Mungu katika mistari miwili ya kwanza yanapaswa kuchochea tafakari yetu ya unyenyekevu, kama ilivyokuwa kwa Musa, tunapofikiria jinsi Mungu alivyo mkuu na jinsi maneno yake yalivyo muhimu kwa ajili ya wokovu wetu. Kama vile mimea inavyohitaji maji ili kuishi, vivyo hivyo tunahitaji mafundisho ya Mungu ili kuwa na uhai! Cha kusikitisha, sehemu iliyobaki ya wimbo wa Musa inaonyesha uasi wa Waisraeli, watu wa Mungu. Tunaona kwamba ili kujilinda dhidi ya uasi huu, na kwa sababu ya kupendana, sote tunapaswa kutiana moyo kuheshimu mafundisho ya Mungu na kuyatenda. Katika Isaya 5 tuna wimbo mwingine kuhusu watu wa Mungu, unaoonyeshwa kama shamba la mizabibu, ambalo katika muktadha huu, linawakilisha Israeli na Yuda, lakini licha ya kutunza shamba la mizabibu, Mungu alipotafuta "matunda mema", alipata mabaya tu, mstari wa 1-4. Kwa sababu watu wake hawakufuata amri zake na kutenda kama yeye, aliwaletea uharibifu kwa haki. Angalia jinsi Mungu alivyopanda shamba hili la mizabibu kwenye "kilima chenye rutuba" na mstari wa 4 unasema kwamba Mungu hangeweza kufanya zaidi ili wapate nafasi nzuri zaidi ya kustawi - mara nyingi tunalalamika kuhusu mahali tunapoishi na kusema kama tungekuwa mahali pengine - kuwa mwangalifu, kwa sababu Mungu ametuweka hapa tulipo, yaani katika nchi au kijiji fulani ili tuwe na nafasi BORA zaidi ya kumpendeza na kujitayarisha kwa ajili ya kurudi kwa Yesu (Matendo 17:26). Paulo alikuwa ameazimia kwamba wale waliomsikiliza walijifunza kutokana na masomo kama haya na kutoka kwa Yesu, na wakati mwingine aliwapa changamoto ndugu na dada zake. Wakolosai 1 mstari wa 28-2:5 inasema kwamba, lazima turudi kwenye mafundisho ya Mungu na kuwa waangalifu kuhusu "hoja nzuri" za mwanadamu. Hizi zinaweza kuwa za udanganyifu, na Paulo anarudia onyo katika mstari wa 8. Lazima tuwe macho kuhusu mawazo mabaya ya kibinadamu kwa sababu mara nyingi huishia katika maafa! Na mawazo ya baadhi ya wakati huu yalikuwa kwamba waumini wanapaswa kurudi kwenye desturi za Wayahudi, k.m. kutahiriwa na kushika Sabato, lakini Paulo katika Wakolosai anasema kwamba katika Yesu tuna "uhuru" kutokana na vipengele hivi vya sheria. Ndiyo, ni lazima tujifunze kutokana na makosa ya Waisraeli, lakini pia ni lazima tuchukue masomo hatua moja zaidi. Kwa mfano, kutahiriwa si kukatwa kwa mwili kwa mikono ya wanadamu, ni "kukatwa kwa asili ya mwanadamu", mstari wa 11-12. Paulo alikuwa akisema kwamba ndugu (na dada) walitahiriwa kwa sababu walibatizwa, na, katika ishara hii, walizikwa pamoja na Yesu na kisha wakafufuliwa kwenye maisha mapya. Maisha haya mapya kwetu yanamaanisha kwamba tuna ahadi ya uzima Yesu atakaporudi duniani, lakini tunapaswa "kufanya mazoezi" sasa kwa kujaribu kufanya kile ambacho Mungu anataka tufanye, mstari wa 20-23. Iwe "mafundisho ya kibinadamu" yanatoka kwa Wayahudi, kama ilivyokuwa tatizo hapa, au kutoka chanzo kingine chochote, ni lazima tuyatendee kwa njia ileile, yaani kwa tahadhari. Hii ndiyo sababu sote tunapaswa kuangalia uelewa wetu kila wakati kwa mafundisho ya Biblia, yaani kwa neno la Mungu. Kwa mfano, Paulo anazungumzia waziwazi kuhusu kifo halisi cha kimwili na ufufuo wa Yesu katika sura hii (na katika sura ya 1, ambayo tutasoma baadaye). Alitumia maneno ambayo sote tunayaelewa, kama vile "kifo" na "kufufuliwa kutoka kwa wafu". Kwa hiyo, katika mstari wa 9 ambapo tunasoma kwamba "Kwa maana katika Kristo utimilifu wote wa Uungu hukaa katika umbo la mwili", haiwezi kumaanisha kwamba Mungu alikuwa Yesu, kama makundi mengi ya Wakristo yanavyoamini kimakosa kwamba inamaanisha, kwa sababu Mungu amekuwa asiyekufa kila wakati, kwa hiyo hangeweza kufa. Hii ingemaanisha kuwa mistari kuhusu kifo na ufufuo wa Yesu haingekuwa na maana! Lakini, tunajua ina maana kwa sababu tulipobatizwa, kwa mfano "tulikufa" pamoja na Yesu na tulipotoka majini tulifufuliwa pamoja na Yesu na tukaanza maisha mapya - sasa NA wakati Yesu atakaporudi, katika ufalme. Kwa sababu ya kifo cha kimwili na halisi cha Yesu, tuna ujasiri kwamba sasa "tuko hai" katika Kristo na tunaweza kuwa na uhakika wa ufalme, mstari wa 13-15. Ujasiri huu unapaswa kutusaidia "kushukuru" katika kila hali kama Paulo anavyotuambia mara nyingi katika barua hii, k.m.: Wakolosai 2 mstari wa 6-7 na Wakolosai 1 mstari wa 12, Wakolosai 3 mstari wa 15 na Wakolosai 4:2. Maneno tunayosoma katika mistari ya 13-15 kimsingi ni tofauti kati ya kifo na uzima na yananikumbusha chaguo ambalo wana wa Israeli walipewa katika Kumbukumbu la Torati 30, ambapo Mungu aliwasihi wachague uzima. Kama wao, sisi pia tuna chaguo hilo la kuchagua njia ya Mungu. Hivyo, kuwa kama Yesu, ambaye naye alikuwa kama baba yake (hii ikiwa ni maana dhahiri ya mstari wa 9 Paulo anapozungumzia Uungu kuishi katika umbo la mwili!). Ujuzi huu ni faraja kubwa lakini pia ni onyo kubwa. Faraja kwa sababu tuko hai katika Yesu, yaani "kutahiriwa na Kristo", lakini pia ni onyo kwetu sote kwamba tukiruhusu matendo ya kibinadamu ambayo "yamekusudiwa kufa" katika maisha yetu, basi tunaweza kufa pamoja nao! Tunahitaji kuwa waangalifu tusipoteze "muunganisho na Kichwa" (mstari wa 19), yaani Yesu" - Nadhani huu ni ukumbusho muhimu ambao Paulo anajaribu kuweka akilini mwetu - jambo ambalo ninalifahamu sana kiasi kwamba ninashindwa - nasahau kufikiria kila wakati kuhusu Yesu na jinsi anavyoitikia hali. Kuna baadhi ya vifungu vya maneno vya ajabu vya Paulo katika Wakolosai vinavyotukumbusha hali yetu katika Yesu: IMETUOKOA kutoka katika utawala wa giza (Wakolosai 1:12-14); Kila mtu ni "mkamilifu" katika Yesu (Wakolosai 1:28); Tunajua "siri ya Mungu", yaani Yesu (Wakolosai 2:2); Mambo ya Mungu yanaishi ndani ya Yesu (Wakolosai 2:9); Tohara yetu ilifanywa na Yesu (Wakolosai 2:11); Mungu ametufanya hai ndani ya Yesu (Wakolosai 2:13); Ukweli wa maisha unapatikana ndani ya Yesu (Wakolosai 2:17) na Tumefufuliwa pamoja na Kristo (Wakolosai 3:1). Tunapojua kwamba mambo haya yote ni kwa sababu ya Yesu, kwa nini tunachukua nafasi hiyo kwa urahisi? Kwa mambo ya kibinadamu tunayofanya na kusema ili tufikiri tunaweza "kuridhika" zaidi kuliko tulivyo tayari katika Yesu? Ukweli ni kwamba kila mmoja wetu anahitaji Yesu atubadilishe na tunapaswa pia kumtukuza Mungu na Yesu kikamilifu kwa yale waliyotutendea na yale waliyofanya yakifanya kazi kupitia sisi. (Efe. 2:8-10): "Kwa maana tumeokolewa kwa neema, kwa njia ya imani - na hii si kwa sisi wenyewe, ni kipawa cha Mungu - si kwa matendo, mtu yeyote asije akajisifu." Kwa maana sisi ni kazi ya Mungu, tuliumbwa katika Kristo Yesu, tutende matendo mema, ambayo Mungu aliyaandaa mapema ili tuyatende”. Kwa hiyo, ni lazima tujiulize - maneno ya Mungu ya wokovu yana umuhimu gani kwetu? Je, "tunayanywa" katika hayo? Je, tunajaribu kuzalisha matunda mema kiasi gani? Je, tunajaribu vipi kupinga mawazo na mawazo yetu ya kibinadamu na yale ya Mungu, na ni wazi njia za Yesu za kufikiri na kutenda? Maswali haya yanapaswa kuwa kipaumbele kwetu kwa sababu ya yale ambayo Mungu na Yesu wamefanya na wanayotufanyia katika kutupa uzima! Jambo la kushangaza ni kwamba tunachopaswa kufanya ni kujaribu, na Yesu hufanya mengine! Wakolosai 1 mstari wa 21-23. Tunapotafakari hili hebu tufikirie jinsi tulivyopatanishwa na Mungu kwa mwili wa kimwili wa Yesu katika kifo na ufufuo na jinsi tulivyojitolea kwa maisha mapya sasa na pia kuwa na tumaini la kutokufa katika siku zijazo Yesu atakaporudi. Amina.