Mei 27
Kuna maelezo katika Yoshua 13 yanayotupa mipaka ya makabila ya Reubeni, Gadi na nusu ya kabila la Manase ambao walipewa ardhi upande wa mashariki mwa Yordani na Musa, mstari wa 8. Katika mistari inayofuata, maelezo haya yanaashiria kwamba Mungu anawadhihirishia, na ana nia, yeye ni nia ya urithi wa kila kabila. Sehemu za maandiko kama haya zinaposomwa hutukumbusha kile alichokisema Yesu katika Mathayo 10 mstari wa 30, yaani Mungu anajua ni nywele ngapi tunazo juu ya vichwa vyetu - hivyo ndivyo Mungu anavyojali mtu mmojammoja. Mara mbili tunakumbushwa katika sura hii kwamba Walawi hawakuwa na urithi, mstari wa 14 na 33, hii pia inafikisha ujumbe kwa makabila mengine kwamba wana wajibu wa kuendelea na dhabihu zao ili wawaandalie viongozi wao wa kidini kama Mungu alivyoamuru. Kila moja ya makabila mengine yalipata urithi wao, ambao ulitolewa na Mungu - nao walipaswa kutoa urithi kwa Walawi kama shukrani ya kile walichokuwa nacho, na kama ilivyoamriwa na Mungu! Yoshua 13 inaanza kwa kutwambia kwamba bado kulikuwa na kazi ya kufanya Yoshua na watu, ingawa Yoshua alikuwa mzee, mstari wa 1, bado alikuwa na majukumu. Hata hivyo, ni Mungu ambaye alikuwa anaenda kuwafukuza watu waliosalia kutoka katika nchi ambayo Waisraeli waliahidiwa, mstari wa 6. Mafunzo kwa ajili yetu basi ni kwamba tunapaswa kumtegemea Mungu daima na tusikate tamaa, hakuna kisingizio cha kukaa na kusema kuwa tumefanikiwa, hata uzee! Tukimruhusu, Mungu atatusaidia kutimiza mapenzi yake. Katika Isaya 17 na 18 tunaona unabii unaoendelea dhidi ya mataifa yanayozunguka Israeli, sura ya 17 inahusu Dameski na 18 kuhusu Kushi, au Ethiopia. Dameski ilikuwa inamilikiwa na Israeli, hasa wakati wa utawala wa Daudi na Sulemani na tunaona dokezo linalowezekana la hili katika sura ya 17 mstari wa 4 na 5, ambayo inaonyesha kufifia kwa siku zilizopita za mamlaka kuu. Kupoteza huku kwa nguvu kulitokana na Waisraeli kumsahau Mungu na kumwasi; hata hivyo, unabii huu ni mahususi kwa Dameski na hata nyakati za uasi bado kuna tumaini na waaminifu wachache wamesalia, mstari wa 6. Na hawa watu wa mataifa mengine, sawa na sisi, "watamwangalia Muumba wao", mstari wa 7-8, na kukataa mambo ya kibinadamu ambayo walitegemea na kumgeukia Mungu.
Mungu ni Mungu wa kila mtu, aliumba mbingu na dunia, lakini ili kukubali wokovu wake, kupitia Yesu, tuna wajibu wa kumfuata. Shida ambayo sote tunapaswa kutambua ni kwamba vitu hivi vya kibinadamu ambavyo wakati mwingine tunavitegemea ni vya muda tu, kama vile miji iliyokuwa na nguvu hapo awali ikashindwa, mstari wa 9, kwa bahati mbaya, tafsiri yake ni anguko la miji hii litakuwa kama anguko la miji ambayo tayari iko katika nchi wakati wa Yoshua. Wale wanaotegemea nguvu na uwezo wao wenyewe hawatafanikiwa, mstari wa 10-11. Mungu lazima awe nguvu zetu pekee, mstari wa 12-14. Unabii dhidi ya Kushi (Ethiopia) katika sura ya 18 unatoa picha ya kugeuka kwa taifa. Katika mstari wa 2, wajumbe walitumwa kwa watu hawa ambao "waliogopa", lakini katika mstari wa 7 taifa hili "linaloogopwa" sasa linaleta zawadi kwa Mungu na kutolewa huko Yerusalemu. Ni Mungu pekee anayeweza kubadili mitazamo na mioyo yetu, ni Mungu anayepogoa matunda yasiyozaa na kuleta mabadiliko ya moyo, mstari wa 3-6. Yoshua alikuwa na imani ya kumtumaini Mungu daima, na tunahimizwa tumtumaini pia. 2 Timotheo 3 inatukumbusha kuwa, kutakuwa na “nyakati za taabu” katika siku za mwisho, mstari wa 1, na inaonekana kwamba “nyakati za taabu” zitakuwa kabla tu ya kurudi kwa Yesu. Tunaweza kuona maelezo katika mstari wa 2-5 yakirejelea nyakati zetu sasa. Mambo haya yote yaliyoorodheshwa hapa yanasikika kuwa ya kawaida kwetu, kwa hiyo, inaweza kuwa tunaishi katika nyakati hizi sasa. Bila shaka, hatuwezi kuwa na uhakika kwa sababu ni Mungu pekee anayejua ni wakati gani Yesu atarudi, lakini tunapaswa kujihadhari na mambo kama hayo kwani hatupaswi “kujihusisha” na watu kama hao. Kama vile tu watu wa Israeli walivyoambiwa waharibu, wote wanaoishi katika nchi ambayo walipaswa kuimiliki ili kuzuia mvutano mbaya, sisi pia tunahitaji kufahamu kwamba sisi pia tunaweza kuathiriwa na mambo mabaya, mstari wa 6-9. Lakini, kama Paulo anavyosema kwa Timotheo, sisi si kama watu hawa, tunapaswa kuishi kama Yesu, mstari wa 10-13, tunapaswa kuonyesha sifa hizi zote, kama upendo, na kuendelea hata wakati tunateseka.
Ushauri kwetu ni "kuendelea", mstari wa 14-15, ni neno la Mungu pekee ambalo linaweza kutufanya "hekima kwa wokovu". Na tunajua kutokana na mawazo haya yote kwamba Biblia hutusaidia katika kila kipengele cha maisha yetu, mstari wa 16-17, kwa hiyo, tunapaswa kuwafundisha wengine kutokana na upendo huohuo pia, sura ya 4 mstari wa 1-2. Kuna maoni mengi tofauti kuhusu mada za Biblia na wakati mwingine haya yanaweza kuchanganya - Paulo anasema tunapaswa kuwa waangalifu kwani imani mbaya zinaweza kuingia katika maisha yetu ikiwa hatutachunguza mara kwa mara. Ni lazima tuchunguze ili kuhakikisha hatuamini tu kile tunachotaka kukiamini, yaani kile tu “masikio yao yanayowasha yanataka kusikia”, mstari wa 3-4. Mungu anataka tuwe ndani ya ufalme, hivyo, hatufanyi iwe vigumu kufika huko, bali anatazamia tumtii na kutekeleza anachoomba, tunakumbuka kosa la Akani katika Yoshua na watu wote waliteseka kwa sababu yake! Kwa hiyo, Paulo anasema “tutunze vichwa vyetu”, mstari wa 5, yaani, tuendelee kufikiria juu ya Mungu na juu ya Yesu na kujaribu kufanya kile ambacho Yesu angefanya. Paulo ana imani kwa Mungu, kwa sababu ya Yesu, na anaeleza hili katika mstari wa 8, na pia katika mstari wa 18, anajua Mungu atamleta yeye (na sisi) kwenye nchi ya ahadi wakati Mungu atamtuma tena Yesu kuanzisha ufalme duniani. Ijapokuwa Waisraeli walisahau upesi kazi kuu ya Mungu katika kuwaleta katika nchi ya ahadi wakati wa Yoshua, tunaona katika Isaya walikuwa dhaifu kwa sababu ya kukosa uaminifu, hata hivyo, kwa sababu ya Yesu tutapata mema ya nchi ya ahadi!