Juni 2
Katika Yoshua 19 tunaona maelezo ya kina, tena kuhusu kuendelea kugawanywa kwa nchi, tukikumbuka kwamba ni Mungu aliyeigawa, ikiwa alikuwa anadhibiti kura zilizopigwa, ilithibitishwa na Matendo ya Mitume 17 mstari wa 26. Ninashangaa kama tuna somo dogo hapa katika mstari wa 9 kuhusu kutokuwa na pupa na kushikilia mambo kwa sababu tu tumepewa, hasa na Mungu? Matoleo tofauti ya Biblia yanatoa mwelekeo tofauti kidogo wa mawazo kuhusu ardhi kuwa "kubwa kwao" hadi "kushiriki kwa sababu walikuwa na matoleo mengi sana". Vyovyote ilivyokuwa tafsiri sahihi, kabila la Yuda lilikuwa tayari kutoa ardhi ya ziada kwa ajili ya wengine, hawakuwa na kiburi. Mtazamo mzuri kwa sisi sote kuwa nao tunapojaribu kusaidia familia yetu ya Kikristo. Inashangaza pia hapa kwamba, Simoni alikuwa ameahidiwa maisha ya shida kati ya ndugu zake, kwa hasira yake ya kuwaangamiza Washekemu, Mwanzo 34 mstari wa 25, baba yake alisema juu yake na Lawi kwamba watatawanyika katika watu wote wa Israeli, Mwanzo 49 mstari wa 7. Hii ilikuwa kweli kwa makabila haya yote mawili, tunaona hapa na kesho tutasoma neno la Walawi tena thabiti. Pia, tunaona kwamba kama ilivyoahidiwa, Yoshua mwenyewe alipata sehemu ya ziada ndani ya kabila lake, Efraimu, kwa sababu aliendelea kuwa mwaminifu na kumtumaini Mungu wakati wengine walishindwa walipoipeleleza nchi kwa mara ya kwanza miaka 40 iliyopita.
Tunapaswa kukumbuka pia kwamba kuna matokeo ya matendo ya awali, haya ni mazuri na mabaya, lakini kwa vyovyote vile, hatupaswi kuwa na upendeleo dhidi ya kaka au dada ambaye anateseka, au kwa hakika kuwa na upendeleo kwa kaka au dada ambaye anaonekana kuwa amebarikiwa zaidi, kama ilivyokuwa kwa Walawi, Kutoka 32 mstari wa 27-29, Hatuwezi kubadilisha yaliyopita, lakini tunaweza kujifunza zaidi kutoka kwa Mungu kwa uaminifu zaidi. Isaya 25 inatufanya tuangalie tena ahadi yetu ya ufalme (nchi ya ahadi) wakati Yesu atakaporudi katika siku zijazo. Katika sura hii tuna ulinganisho kati ya miji 2, yaani mstari wa 2 (labda Moabu, mstari wa 10) na Yerusalemu, mstari wa 6-7, unaoelezewa kama "mlima", ambayo mara nyingi iko katika maandiko. Miji hii inawakilisha aina 2 za watu, yaani wale wanaofikiri kwa njia za kibinadamu dhidi ya wale wanaofikiri kwa njia za kimungu. Njia za kibinadamu ni kiburi, mstari wa 11, njia za kimungu husababisha furaha ya kweli, mstari wa 9. Inaonekana wazi kwamba hii inatazamia wakati ujao wakati Yesu atakaporudi kusimamisha ufalme wa baba yake ambapo tuna picha ya ajabu ya kutokuwepo tena maumivu na mateso na kifo, mstari wa 6-8. Wakati ambapo hakutakuwa tena na kiburi cha kibinadamu, kwani hii itaharibiwa. Kiburi ni kitu kibaya sana. Katika Waebrania 8 tuna uthibitisho kwamba sasa tuna ahadi bora zaidi, mstari wa 6, ukiachana na ile ya torati wakati wa Musa - hii inathibitishwa pia katika sura ya 9 mstari wa 23-28. Si kwamba sheria zilikuwa na makosa, bali ni kwamba watu walikosea, sura ya 8 mstari wa 7-8.
Sasa tunaona kwamba nchi ya ahadi, ambayo Yoshua aliwachukua watu ndani yake, ni mtangulizi wa ufalme, ambao Yesu atatuingiza ndani yake, na tunapata picha ya jambo hili katika mstari wa 8 hadi 12. Haya yote yanawezekana kupitia Yesu, mstari wa 28 wa Waebrania 9. Tunamtegemea sana Yesu kwa sehemu yetu katika ahadi; hivyo ni lazima tujaribu tuwezavyo kuwa kama yeye katika kila jambo. Sura hizi katika Waebrania zinatuonyesha jinsi Yesu alivyo mkuu zaidi kuliko sheria, ilikuwa na kusudi lake, lakini sasa tunaye Yesu! Uhakika wa kwamba sheria ilitaka kwamba damu ilipaswa kumwagwa na kwamba wanyama walipaswa kufa, sura ya 8 mstari wa 11-14, ilimaanisha kwamba Yesu pia alipaswa kumwaga damu yake na kufa, mstari wa 15, lakini ina maana pia kwamba ikiwa tunataka kupokea urithi wa milele ulioahidiwa, ni lazima ‘tufishe’ mambo yasiyo ya Kimungu maishani mwetu. Tuko katika mahali penye pendeleo kubwa la kupata fursa hii kwa sababu ya damu iliyomwagwa na Yesu. Kwa hiyo, tunapaswa kushikamana na upande wetu wa “agano jipya” na kujitahidi tuwezavyo kufuata yale ambayo Mungu na Yesu wanataka kutoka kwetu. Kanuni za “agano la kwanza”, mstari wa 1-5, zinaonyesha jinsi tunavyopaswa kuitikia kwa uzito upendo wa Mungu, ingawa hatufungwi na matakwa haya tena kwa sababu ya yale ambayo Yesu ameshayafanya, kwa kweli, tunapaswa kuwa wa maana hata zaidi kuhusu kujaribu kufanya yale ambayo Mungu anataka tufanye kwa sababu ya upendo wake, na upendo wa pekee wa mwana wake!