Juni 3
Katika somo letu la 1, yaani Yoshua 20 na 21, tunao mgao wa miji ya makimbilio na miji waliyopewa Walawi. Miji ya makimbilio ilikuwa ya watu kwenda ikiwa wameua mtu kwa bahati mbaya. Wanapofika kwenye miji hiyo inabidi “waeleze shida yao, sura ya 20 mstari wa 4 na bado walipaswa kukabiliana na jambo hilo ili kuhakikisha kwamba kweli ilikuwa ni bahati mbaya.” Ikiwa jambo hili lilihukumiwa kuwa ni kweli walipaswa kukaa katika mji huo na wasikabidhiwe kwa “mlipiza kisasi cha damu”, mstari wa 9. Ni muhimu kwamba miji yote ya makimbilio ilikuwa miongoni mwa miji ya Walawi; kwa hiyo, ni dhahiri kwamba wakati huo ilikuwa ni somo kwa Walawi. Wazee wa jumuiya yetu wanapaswa kuhakikisha kwamba mambo sahihi na yanayofaa yanafanyika, yaani wanapaswa kuchunguza na kuwezesha haki kuchukua mkondo wake kwa usahihi na jinsi Mungu alivyotaka. waweze kufanya kazi yao ya kimungu kwa kadiri ya nafasi yake. Si kuwapa “miji” au mali, kwa sababu sisi si taifa, bali ni kuwawezesha kutuonesha sote mifano mizuri – 1Timotheo 5 mstari wa 17. Kwa hiyo, tunafika mwisho wa ugawaji wa nchi na kila ahadi ya Mungu ilitimizwa Yoshua 21 mstari wa 43-45. Tunaweza kuona kwamba tunaweza kuwa na uhakika kamili kwamba Mungu atatimiza pia mambo ya wakati ujao. Katika Isaya 26 na 27 tunaendelea na picha ya ufalme wakati kutakuwa na amani (sura ya 26, mstari wa 12) wakati wale wafuasi waliokufa watafufuliwa (mstari wa 19) n.k. Inatupasa kufanya amani na Mungu kwanza (mstari wa 5 wa sura ya 27) kisha neema inafuata daima. Daima ni dhahiri katika Biblia nzima kwamba ahadi za Mungu ni za masharti, kwa mfano “Wewe [Mungu] utamlinda yeye ambaye nia yake imekaa katika amani kamilifu”, sura ya 26 mstari wa 3, na pia “Naam, Bwana, tukienda katika njia ya sheria zako, twakungoja wewe”, mstari wa 8. Kwa hiyo, sisi nia zetu zinahitaji kuwa “imara” katika ahadi zake, ingawa bado tunazo sheria za wokovu, ingawa tunazo sheria za ajabu. "Tufanye kazi yetu!" Hali hii ya ajabu na ahadi zote zimeletwa na Yesu, kama Waebrania 9 na 10 inavyoendelea kusema. Ni Yeye ambaye ataleta wokovu kwa wale wanaongojea (9:28) tunapaswa kuwa na subira na kungojea kuingilia kati kwa wakati kwa Mungu.
Tunajua kwamba bila msamaha hakuna matumaini, lakini tukivumilia tutapata ahadi (sura 10:19-25). Kwa hiyo, tuendelee kutiana moyo na kukutana pamoja, hakuna kinachopaswa kuzuia hili kutokea. Mungu ni mwenye rehema lakini tunahitaji kuheshimu njia zake, mstari wa 26 hadi 29. Tunapaswa kufanya kila jitihada “kukutana pamoja”, hasa tunapoona kurudi kwa Yesu kunavyokaribia zaidi na zaidi. Kukutana pamoja hutusaidia sote - ni kwa kuwa pamoja tu ndipo tunaweza kutiana moyo, hivyo wale wote ambao wanaweza tunapaswa kufanya tuwezavyo ili kukutana na kaka na dada zetu ana kwa ana, wale wanaopata shida hii wanaweza kukutana kupitia mtandao wa kijamii ikiwa hilo linawezekana na wale ambao wanajitahidi sana kukutana ana kwa ana kila wiki wanapaswa kujaribu na kukutana na kaka na dada kila baada ya miezi michache. Inashangaza kwamba, katika mstari wa 19-25 imetajwa mara 5 jinsi tunapaswa kufikiri juu ya kufanya jambo fulani, yaani, "kuikaribia imani", "kushikilia tumaini", "kuhimizana kutenda mema", "kutokukata tamaa" na "kuhimizana". Haya ni mafunzo sawa na ya kumtia moyo mtuhumiwa wa mauaji (au dhambi) katika Waamuzi; kutoa kwa viongozi wa kidini na kuwafikiria wengine kila wakati. Toleo langu linatumia maneno "turuhusu ...." Kwa hiyo, hivi ndivyo tunapaswa kuwa kila wakati tukijaribu kufikiria na kutenda, yaani, “nawezaje kufanya vizuri zaidi”, yawe mawazo yetu, na si “siwezi kufanya hivi kwa sababu ya….” Kwa hiyo, kwa sababu ya neema ambayo tumeonyeshwa, tunapaswa kujitahidi sikuzote kutafuta jinsi tunavyoweza kumpendeza Mungu na Yesu, mwana wake.