Juni 4
Kuna mafunzo mengi ya kweli ya vitendo katika somo la leo ambayo ni rahisi sana na dhahiri. Ujumbe mkuu ni "kuzungumza" kwa kila mmoja. Katika Yoshua 22 tunaona jambo linaloweza kuwa zito sana linalosababishwa na kutokuelewana. Waisraeli waliokuwa Magharibi mwa Yordani hawakuelewa nia ya wale wa Mashariki walipojenga “madhabahu” mpakani, mstari wa 10-12. Kwa sababu walijua kwamba Israeli WOTE wangeadhibiwa kama kabila lolote lingemwacha Mungu, mstari wa 13-20, walikuwa tayari kwenda kuwaangamiza ndugu zao, jambo lao lilikuwa kubwa sana. Yote yalikuwa yameanza vizuri sana na Yoshua akiwakumbusha makabila mawili na nusu kuhusu uaminifu wao katika kusaidia ndugu zao, pia wajibu wao, mstari wa 1-5, anawakumbusha kwamba wanapaswa 1 "kumpenda Mungu, 2; "kuenenda katika njia za Mungu", 3. "kushika amri za Mungu", 4. "shikamana naye", 5. Mambo yote haya tunapaswa kumtumikia kwa moyo au tunaambiwa kuhusu wajibu wetu. Mstari wa 21-29 kuzungumza na kuripoti kumeepusha vita! Lakini pia wale wa mashariki wangeweza kusaidia kuzuia hili kwanza kama wangewaambia wale wa magharibi mahangaiko yao kuhusu wakati ujao, mstari wa 24 hadi 26, na kueleza kile walichokuwa wakifanya. Ni jambo la maana sana kuongea na kueleza, mizozo mingi sana kati ya ndugu na dada ingezuiwa ikiwa tungefanya hivi. Mungu anazungumza nasi na ni muhimu sisi kusikiliza na kujibu. Ni upendeleo mkubwa kwamba tunajua juu ya Mungu na kujua kwamba sisi ni sehemu ya ahadi, na kwa hiyo tunapaswa "kushiriki".
Hii ni pamoja na kushiriki habari - kama vile Yoshua alivyowaambia makabila mawili na nusu kushiriki, mstari wa 6-8, basi sisi pia tunapaswa kuwa tayari kushiriki. Katika Isaya 28 tunaona hali ambapo watu wa Efraimu, (yaani njia nyingine ya kuwaeleza Waisraeli), walikuwa wanajitengenezea kanuni zao wenyewe na kutumainia uwezo wao wenyewe, hii iliwafanya wafanye mapatano na mataifa mengine yaliyowazunguka ikiwemo Misri. Hawakuwa na heshima kwa Mungu na walijigamba kwamba wangeweza kujilinda wenyewe, aya ya 14 hadi 15. Lakini, mambo yaleyale waliyojisifu nayo yaliwaangamiza, mstari wa 18 hadi 19, ukitazama vizuri, aya hizi ni kinyume kabisa cha kila mmoja wao, yaani, Mungu anageuza majivuno yao nyuma juu yao. Tunapaswa kumsifu Mungu tu! Ikiwa "tunajisifu" juu ya kitu kingine chochote basi hii inaishia katika machafuko na kifo - inaelezewa hapa kama kulewa, labda na Wamisri, mstari wa 7-8, na matokeo yake ni mazungumzo yasiyo na maana, mstari wa 10. Hii pia inarudishwa kwao na Mungu, mstari wa 13! Tunajua kwamba Isaya anamrejelea Yesu katika mstari wa 16 kwa sababu hili limenukuliwa katika Agano Jipya likimrejelea Yesu; kwa hiyo, jambo pekee la hekima ni kumsifu Mungu na Yesu. Daima tunahitaji “kuzungumza” sisi kwa sisi na si kuzungumza na kila mmoja juu ya upuuzi wa kila siku, mstari wa 10 na 13. Tunapaswa kutiana moyo kufanya mambo ya Mungu.
Ni wakati tu tunapo "zungumza" juu ya mambo ya Mungu kwamba tunapata utaratibu kama ilivyoelezewa kwa ajili yetu na mifano katika mstari wa 23-29, kuna utaratibu na njia sahihi ya kufanya mambo na kwa kufanya hivyo kwa njia ya Mungu tutapata matokeo ya "uzima". Waebrania 11 ni sura kuu inayotazama nyuma kwa wahusika wote wa Agano la Kale ambao walikuwa na imani na tumaini na "kuzungumza" juu ya Mungu, hata kama hawakuelewa kikamilifu wakati huo, mathalani mstari wa 17-19. Walikuwa na nguvu zaidi kuliko wale waliokuwa karibu nao kwa sababu, walimtumaini Mungu. Watu wote hawa wacha Mungu walijaribu kuzungumza na kuwafundisha wengine kumfuata Mungu. Hawa wote walikufa katika imani, mstari wa 13, lakini wao na sisi tunayo ahadi nzuri sana ya wakati ujao wakati Yesu atakaporudi, mstari wa 39 na 40. Tuliambiwa katika Waebrania 10 mstari wa 36 kwamba tunahitaji kustahimili na mifano hii yote ya Kimungu katika sura ya 11 ni watu ambao waliteseka kila aina ya matatizo, kwa mfano mstari wa 32-38, na bado wanatazamia maisha yao ya baadaye kuwa magumu zaidi. tunatazamia pia, mstari wa 39-40. Ni mara nyingi kwamba “imani” yenye nguvu inaletwa na “shaka” iliyotangulia, ni wakati mambo yanapokuwa magumu ndipo matokeo ya kuongezeka kwa imani katika Mungu, tofauti na watu wa Israeli ambao walielezwa katika Isaya waliojitumainia wenyewe na kwa mataifa yaliyowazunguka! Kwa hiyo, tunahitaji pia kukiri kwamba sisi ni “wageni na wageni” duniani, mstari wa 13, na pia tunapaswa kutazamia kwa hamu wakati Yesu atakaporudi duniani kusimamisha ufalme wa baba yake.