Aprili 13
Hesabu 32: Makabila ya Rubeni na Gadi yalitaka ardhi mashariki mwa Yordani ambayo Israeli walikuwa wameichukua kutoka kwa Sihoni na Ogu (sura ya 21). Makundi ya kondoo na ng'ombe ya Rubeni na Gadi yalikuwa makubwa, na watu wa makabila haya waliamini kwamba eneo lililoshindwa mashariki mwa Yordani lingekuwa zuri kwao. Kwa hiyo, walimwendea Musa kuomba ardhi kama urithi wao wa kikabila. Hii ilikuwa ni hali ya hatari, ambayo Musa aliitambua. Anawakumbusha hali ya ndugu zao. "Je, ndugu zenu waende vitani huku nyinyi mkikaa hapa?".. na kile "baba zenu walifanya, walipoiona nchi ya ahadi, walivunja mioyo ya wana wa Israeli, ili wasiingie katika nchi ambayo BWANA alikuwa amewapa." Hapa, pengine historia ilikuwa ikijirudia, ikiwa Rubeni na Gadi wangejitenga na ndugu zao. Hata hivyo, walimhakikishia Musa kwamba wanaume wao wote wa vita wangepigana na ndugu zao ili kupata nchi ya ahadi magharibi mwa Yordani, hadi makabila yote yatakapopokea urithi wao. Hilo litakapotimizwa, wataishi na makundi yao, wake zao, na watoto wao mashariki mwa Yordani. Musa anakubali pendekezo hilo, na anahakikisha kila mtu anafahamishwa kuhusu makubaliano hayo. Kwa Rubeni na Gadi ilionekana kuwa makubaliano mazuri. Kwa makabila mengine, inaweza kuwa makubaliano mazuri pia; wangegawana jeshi lote la Israeli na nchi iliyotarajiwa kutekwa (magharibi mwa Yordani) miongoni mwa makabila machache! Sio hivyo tu, lakini Rubeni na Gadi wangepigana zaidi ili waweze "kurejea" kwa wapendwa wao haraka iwezekanavyo. Hatari ilikuwa, kadiri muda ulivyopita, je, wangekaa pamoja, kuaminiana, kusaidiana? Kama wangeendelea kama makabila 12 ya Israeli basi wangeishi kwa njia zilezile (kuwa na sheria moja), kumwabudu Mungu yuleyule, kukutana pamoja mara kwa mara n.k. Mungu alikuwa tayari amewapa watu wake sheria, na kama wote wangekuwa waaminifu, wangeendelea kuwa mmoja. Kuna masomo mengi hapa kwa eklesia yote. Ikiwa tunataka kuwa na nguvu, lazima tuwe wamoja na Mungu na neno lililoandikwa, na mmoja na mwingine. Tunahitaji kuwasiliana, kuwajali wengine, kuwa na uhakika wa nia zetu na za wengine, kuonesha hofu au wasiwasi wetu. Kumbuka sisi ni ndugu, ndugu wa Kristo. Sote, mmoja mmoja tunahitaji kutiana moyo. Je, tunatambua jinsi inavyokatisha tamaa ndugu na dada wasipohudhuria mkutano kwa mfano? Tunaweza kuwa na sababu halali, lakini je, tunafikiria kuhusu wasiwasi na hofu ambazo ndugu za Yesu wanaweza kuwa nazo kwa sababu ya kutokuwepo kwetu, je, tunawasiliana na kanisa tukielezea hali yetu? Kwa kifupi, hata tunapokuwa mbali, je, sisi ni "wamoja" kati yetu? Kumbuka, sote tuko safarini, kila siku tunaweza kutiana moyo au kukata tamaa. Kumbuka Yesu anasema chochote unachowafanyia ndugu zake, mnamfanyia Yeye (Mathayo 25:40). Je, sisi, ndugu zake? "Ndugu zangu ni wale wanaolisikia neno la Mungu na kulitenda" Luka 8:21. Mithali 23: Katika sura hii tuna maneno 8 ya "usifanye". Mstari wa 3: "Usitamani vyakula vyake (mtawala) kwani ni chakula cha udanganyifu"; Mstari wa 6: "Usile chakula cha mtu mchoyo". Kile ambacho mtawala anacho katika mstari wa 3 na mtu mchoyo katika mstari wa 6 ni akili ambazo hazina kujali ustawi wako moyoni, zinafikiria tu kile wanachoweza kuchukua kutoka kwako. WANAONEKANA kutoa lakini wanapokea. Linganisha watu hawa na mioyo yao na Yesu! Alifanya kila kitu akilini mwetu na anaendelea kutoa vitu vizuri vya kutia moyo na kutuliza. Mstari wa 4: "Msifanye kazi kupita kiasi ili kuwa matajiri." Tukijitolea maisha yetu kuwa matajiri, basi hatutaridhika au kuridhika kamwe. Hatutakuwa wakarimu sana kwa wale wanaohitaji, na tutatumia muda mdogo na familia na na Eklesia. Ni nani aliyekuwa mwanamke "tajiri zaidi" machoni pa Yesu? Mjane aliyetoa vyote alivyokuwa navyo (sarafu 2 za thamani ya chini sana), Luka 21:1-4. Alikuwa tajiri kwa sababu alimtegemea Mungu kabisa. Mstari wa 9: "usiseme masikioni mwa mpumbavu." Kwa upande mwingine, kadiri tunavyosikia kutoka kwa BWANA, ndivyo tunavyokuwa na hekima zaidi. Mstari wa 10-11: "usiondoe alama ya kale", usichukue kutoka kwa wasiojiweza, kwa maana Mungu yuko upande wao. Mstari wa 13: “Usimnyime mtoto maonyo” ni muhimu, vivyo hivyo kutia moyo na kuonyesha mfano mzuri. Sisi sote ni watoto. Tumepewa maagizo kutoka kwa Baba yetu katika maandiko,” kwa ajili ya kufundisha, kurekebisha, na kuwafundisha katika haki” 2Timotheo 3:16. Mstari wa 17: “Msiruhusu mioyo yenu iwaonee wivu wenye dhambi”, tukiwaonea wivu wenye dhambi mioyo yetu iko mahali pabaya. Elekezeni mawazo yenu kwa BWANA kila wakati, iweni wamoja naye, ombeni na mzungumze naye, naye atawapa amani. Jikumbusheni karama zake zote, hasa karama ya Yesu. Mstari wa 20: “Msichanganyike na walevi”, “wale wanaoishi hivi hawataurithi Ufalme wa Mungu” Wagalatia 5:21. “Maonyo” haya yote tunayajua kuwa sahihi na ya haki. Tunajua tukiwa na mawazo haya, hatuna roho sahihi, hatuna nia ya Kristo; na Paulo anatoa onyo lingine: “Mtu yeyote asiye na roho ya Kristo, huyo si wake” Warumi 8:9. YOHANA 5. Injili zinarekodi uponyaji 7 wa kimiujiza uliofanywa na Yesu Tunapohubiri siku ya Sabato (siku ya 7), kama waumini, tunatambua kwamba huu ni mpango unaoonekana katika neno la Mungu lililovuviwa, na huu ni shahidi mmoja tu, katika wingi wa mashahidi, wa mpango ndani ya maandiko yote, kuanzia mwanzo hadi mwisho, ili wanadamu waweze kujua kusudi la ajabu la Mungu kwa wanadamu, na waweze kumtumaini Yeye. Mojawapo ya uponyaji huo wa miujiza wa Sabato 7 unaonekana katika Yohana 5:1-15, uponyaji wa mtu aliyekuwa mgonjwa kwa miaka 38. Kwa sababu mtu aliyeponywa alibeba kitanda chake kulingana na maagizo ya Yesu, Wayahudi walimtesa Yesu kwa sababu alikuwa amefanya mambo haya siku ya Sabato (mstari wa 16). Yafuatayo ni maneno ya mafundisho kutoka kwa Yesu, ili wamjue Mungu na yule aliyemtuma. Somo la 1: (mstari wa 17) Mungu na Yesu walikuwa wakifanya kazi, kazi ya Mungu haikuwa imesimama; Somo la 2: (mstari wa 18-30) Yesu anakiri kwamba hakuwa sawa na Mungu (Yesu alikuwa akimtegemea Baba yake kabisa). Mungu alikuwa akifanya kazi kupitia mwanawe, na kwa sababu Yesu alimpenda baba yake, alifanya mapenzi yake, na alipewa mamlaka kutoka kwa baba yake. Katika mstari wa 19 na mstari wa 30, Yesu anaweka wazi kabisa "Mimi siwezi kufanya chochote MWENYEWE". Mungu alisababisha miujiza kushuhudia ukweli kwamba Mungu alimkubali mwanawe na alikuwa akifanya kazi kupitia mwanawe. Lakini muhimu zaidi kuliko miujiza, yalikuwa maneno ambayo Yesu aliyasema, haya yalikuwa maneno yaliyosemwa katika roho ya Mungu, ambayo yangeweza kuleta (kupitia imani) maisha yaliyobadilika na hata uzima wa milele ujao. Baba na mwana: Mstari wa 21 kama Baba anavyowafufua wafu, ndivyo Mwana anavyoweza; Mstari wa 22 Baba amemkabidhi Mwana hukumu yote; Mstari wa 23 kwa kumheshimu Mwana, tunampa pia Baba heshima (ingawa ni tofauti!); Mstari wa 24 mapenzi ya pamoja ya Baba na Mwana, yaani wokovu, "kutoka kwenye mauti hadi kwenye uzima". Mstari wa 31-47, "Nikijishuhudia mwenyewe (na si Mungu), ushuhuda wangu si wa kweli". Yesu anahojiana na Wayahudi, anawaomba waone ushahidi wa mamlaka yake aliyowakabidhi. Ilionekana na kushuhudiwa na Yohana Mbatizaji (mstari wa 33-35). "Kazi" ambazo Baba alikuwa amempa zilikuwa ushuhuda mkubwa zaidi, si miujiza tu, si maneno, bali pia kukubali kwa Yesu kama mtumishi wa kujitolea, akiwa tayari kufa, hata kwa ajili ya adui zake, ili waweze kugeuka na kupata uzima. Ushahidi mwingine ni neno la Mungu lililoandikwa (mstari wa 37-40), huu ni ushahidi uliotolewa (na Mungu) katika Agano la Kale lote. Chukulia Musa kwa mfano, mtu ambaye walidai kumwamini, na bado "lakini KAMA mngalimwamini Musa, mngeniamini mimi, kwa maana aliandika kunihusu". Kuna unabii zaidi ya 300 wa Agano la Kale ambao umetimizwa katika kuja kwa Kristo kwa mara ya kwanza! Sisi, kama ndugu na dada katika Kristo, tumefundishwa na Mungu, tumefundishwa kupitia neno Lake, mwanawe, na mapenzi Yake. Na kwa sababu ya "zawadi hizi kutoka juu" kwa kawaida tunampa Yesu heshima, na kwa kufanya hivyo tunampa pia heshima Baba yake, ambaye vitu vyote vilitoka kwake. Na kwa kuelewa mamlaka aliyopewa Yesu, maarifa hayo, hufanya maandiko mengi yawe rahisi kueleweka, lakini muhimu zaidi, ili tuweze “kumjua (kwa undani) Mungu na yule aliyemtuma (Yesu)”.