Aprili 11
Tuliona katika kitabu cha Hesabu 28 jana kwamba kamwe hatuwezi kupuuza mafundisho muhimu yaliyotumiwa na Mungu kuwafundisha watu wake wakati wa Musa. Tena, hatutakiwi kutoa sadaka halisi na kusherehekea sikukuu leo, lakini bado tunapaswa kujifunza masomo kwa ajili ya maisha yetu wenyewe. Kwa hiyo, Hesabu 29 inaendelea na sikukuu na dhabihu hizi huku zote tatu zikitajwa kuwa ni za kila mwaka, yaani Sikukuu ya Baragumu, mstari wa 1; Siku ya Upatanisho, mstari wa 7, na Sikukuu ya Vibanda ya wiki nzima, mstari wa 12. Tena, kila moja ilikuwa "nyongeza" kwenye sikukuu na dhabihu zingine zote zilizotajwa katika sura iliyotangulia, mfano mstari wa 6, 11 na 34. Muhtasari katika mstari wa 39 unasisitiza tena kwamba hizi zote zilikuwa "nyongeza". Tunaona tena ahadi tuliyoizingatia jana, kwamba watu walikumbushwa mara kadhaa kuwa mnyama huyo angekuwa "bila kasoro", mfano mstari wa 2, 8, 23 na 26. Hivyo, somo lingine kwetu ni kwamba watu walipaswa kujiandaa kila wakati. Kipaumbele cha kila mtu kilipaswa kuwa ni Mungu, kama vile siku ya Sabato ambapo watu hawakupaswa kufanya kazi, mstari wa 7 na 35. Hii ilihusisha dhabihu ya kibinafsi na watu walitakiwa "kujikana"; kwa hiyo, hata kama kazi ilikuwa muhimu, walipaswa kutoa siku hiyo yote kwa Mungu. Hili lenyewe ni somo kubwa kwetu kwa kuwa wakati wetu lazima utolewe kwa Mungu. Katika upendo wake kwetu anaendelea kutupa vikumbusho ili tusaidiwe kumkumbuka katika maisha yetu ya kila siku. Hesabu 30 inatwambia kuhusu nadhiri za hiari, ambazo zilikuwa "nyongeza" kwenye sikukuu na dhabihu, ingawa zilikuwa za hiari, bado zilikuwa za lazima. Nadhiri hizi, au ahadi, zilitolewa kwa Mungu kama jibu la upendo na rehema za Mungu ambazo alikuwa ameonyesha, ama mmojammoja au kwa pamoja, na watu binafsi walitaka kumrudishia Mungu kitu cha kusema asante. Inaweza kuwa wakati, huduma, zawadi, au kitu kingine chochote, lakini chochote kile, ilibidi kikamilishwe na kutekelezwa, mstari wa 2. Hivyo, nadhiri zilipaswa kuchukuliwa kwa uzito, ilibidi mawazo na maombi yahusishwe, ilibidi kuwe na ahadi kwa upande wa mtu anayetoa nadhiri. Sura hii inaonyesha tofauti ya kimungu kati ya nadhiri ya mwanamume na nadhiri ya mwanamke - ya mwanamume ilikuwa ya lazima, ya mwanamke inaweza kutawaliwa na mwanamume aliye karibu naye, yaani baba yake au kama alikuwa ameolewa, mumewe, mstari wa 5, 8 na 12. Hii haina uhusiano wowote na ukuu wa mwanamume kuliko mwanamke, lakini hii ni picha nyingine ya utaratibu wa Mungu na ukumbusho kwetu kwamba mwanamume anawakilisha Mungu na mwanamke ni watu wake, au katika kisa chetu leo tunaweza kumwona mwanamume akimwakilisha Yesu na mwanamke akiwakilisha Eklesia (Waefeso 5). Tukiiona hivi, tunaweza kuona kwamba nadhiri iliyotolewa na mwanamume, akimwakilisha Mungu au Yesu, ina ulazima; hata hivyo, kiapo cha mwanamke, kinachowakilisha watu wa Mungu, kinahitaji kuidhinishwa na Mungu (au Yesu) - kinachowakilishwa na mwanamume. Kwangu mimi picha hiyo inaonyeshwa kwa nguvu zaidi na mstari wa 15, ambapo mwanamume anachelewesha kutoa idhini yake na kwa sababu anafanya hivyo, basi anawajibika, kwa sababu Mungu wala Yesu hawacheleweshi katika majibu yao kwetu, vivyo hivyo mwanamume hapaswi kuchelewesha katika majibu yake kwa kiapo cha binti au mke wake. Kuna uangalifu na heshima katika jinsi mwanamume (anayemwakilisha Mungu) anavyoitikia, anaweza kubadilisha kiapo cha haraka kilichofanywa na binti au mke wake au kukubali kama anavyoamua. Mithali 21 inatukumbusha kiapo ambacho sisi sote tumeweka - tuliapa kumfuata Mungu na Bwana wetu Yesu tulipobatizwa, na kama sehemu ya kiapo hicho tulijitolea kukumbuka upendo wao kwetu kila wiki katika kumega mkate na kunywa tunda la mzabibu. "Nadhiri" hii inapaswa kuwa kubwa kuliko dhabihu, mstari wa 3. Tatizo ambalo sisi wanadamu tunakabiliana nalo ni kwamba tunakengeushwa kwa urahisi kutoka katika njia za Mungu na kufikiria kwamba njia zetu ndizo bora zaidi, mstari wa 2, lakini tunahitaji kukumbuka kwamba Mungu anajua mioyo yetu na anajua kilicho bora kwetu na jinsi tutakavyofikia ufalme kwa njia bora zaidi. Kama ulivyo moyo wa mfalme, sote tunaongozwa na Mungu katika njia anayotaka tuiendee, mstari wa 1. Labda kama tukiwa waovu au wenye kiburi, ambapo Mungu hatatufufua, lakini maisha yetu yataishia katika kifo, mstari wa 4 na 16. Ni wale wanaofuata haki na upendo wanaopata ustawi na heshima, mstari wa 21. Jambo la kusikitisha ni kwamba dhabihu za "waovu", bila kujali dhabihu hizi ni nini, ni chukizo kwa Mungu, mstari wa 27, wale ambao ni mashahidi wa uongo na wale wanaowasikiliza pia huangamia, mstari wa 28. Ili tusipate shaka kwamba ni njia za Mungu zilizo sawa na si za mwanadamu, tunaambiwa kwamba "hakuna hekima, wala ufahamu, wala mpango uwezao kufanikiwa dhidi ya BWANA", mstari wa 30. Dhabihu zote zilimlenga Yesu na katika muujiza wa kwanza wa Yesu katika Yohana 2 tunaona jinsi Yesu alivyokuwa muhimu zaidi kuliko dhabihu hizi zote, kama vile ilivyodokezwa katika Mithali mstari wa 8-10. Kwa kubadilisha maji kuwa divai ambayo ilionekana kuwa bora kuliko divai ya awali iliyokuwa imenywewa, na hii ikiwa kinyume na matarajio ya kawaida, Yesu alikuwa akionyesha kwamba yeye ndiye njia bora zaidi. Hii haina maana kwamba njia ya zamani ilikuwa mbaya, kwa kweli Yesu alitimiza njia ya zamani, lakini kwamba ni wanadamu waliokuwa "wamekosea", sote tunamhitaji Yesu kwa ajili ya wokovu wetu. Njia "mbaya" ya kibinadamu ilionyeshwa na ufisadi wa karamu ya Pasaka wakati wa Yesu - watu walikuwa wamegeuza "nyumba ya Mungu" kuwa soko, mstari wa 16. Watu walikuwa wamesahau masomo ambayo yangepaswa kupatikana kutokana na dhabihu na karamu, Pasaka ikiwa mojawapo ya hizi, na wakaigeuza kuwa fursa ya kupata pesa. Hii ndiyo sababu Mungu alisema katika Mithali kwamba dhabihu za waovu zilikuwa chukizo. Bila vikumbusho vya kimungu vya kila mara, kuna hatari halisi kwamba tunaharibu mambo ya Mungu. Kwa hiyo, tunahitaji kujaribu kufanya kile ambacho Mungu anataka na kujifunza kila mara kuhusu mahitaji yake. Katika Yohana 3 tunakumbushwa kuhusu wakati ambapo watu walimwasi Mungu jangwani na Mungu akatuma nyoka kuwauma, kama njia ya "kuokoka" Mungu alimwambia Musa atengeneze nyoka kwenye mti ili watu waliokuwa wameumwa walipomtazama nyoka kwenye mti wasife, mstari wa 14. Yesu aliposulubiwa alifananishwa na hili kwa sababu katika maisha yake, kifo, na ufufuo wake aliwawezesha watu "kumtazama" na hivyo kupokea uzima wa milele, mstari wa 15. Na ilikuwa kwa sababu ya upendo wa Mungu kwamba njia hii ya kuokoka ilitolewa, mstari wa 16; huu ndio upendo uleule ambao Mungu ameonyesha katika Biblia yote kwa kutupa mifano na vikumbusho ili tukumbushwe kufuata njia za Mungu. Ilikuwa nia ya Mungu kuokoa ulimwengu, lakini hii ilihitaji imani katika Yesu, mstari wa 17-18, na hii pia inahitaji mwitikio kutoka kwa wale wanaoamini, yaani, wanapaswa kuonyesha "nuru" katika maisha yao, mstari wa 19-21. Kwa hiyo, dhabihu zote, sikukuu, na masomo hutuleta kwa Yesu, na katika Yesu tunapaswa kuwa kama yeye katika kila kitu tunachofanya. Tunapaswa kutambuliwa kama Yesu, tunapaswa pia kuwa "nuru", na hii ndiyo maana ya "kuzaliwa mara ya pili". Sio tu kwamba tunapaswa kumkubali Yesu, tunapaswa pia kuwa kama yeye kila siku! Mstari wa 5-8. Kama Yohana Mbatizaji alivyosema mwishoni mwa sura hii "Yeyote amwaminiye Mwana ana uzima wa milele; lakini yeyote anayemkataa Mwana hataona uzima, kwa maana ghadhabu ya Mungu inakaa juu yake." Mstari wa 36.